นิทานวิทยาศาสตร์ เรื่อง หนอนตัวแบนแห่งสายน้ำนี้ ใช้ประกอบการเรียนการสอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ ป.5 ได้เป็นอย่างดีค่ะ เพิ่มบรรยากาศในการเรียนให้สนุกสนาน

 บันทึกนี้สืบเนื่องมาจาก ครูมิมไปคอมเม้นส์ในบันทึกของ พี่คนไม่มีราก ว่าขอให้พี่คนไม่มีรากเล่านิทานให้ฟัง   แต่ก็กลับกลายเป็นว่าพี่ท่านให้การบ้านครูมิมแทน โดยการให้ครูมิมเล่านิทานหนึ่งเรื่อง แล้วคุณครูคนไม่มีรากจะมาตรวจการบ้านให้ งานนี้นักเรียนดีเด่นอย่างครูมิมมีหรือค่ะจะขัดคำสั่งครูได้ จึงได้เกิดบันทึกนี้ขึ้น

นิทานเรื่องนี้ชื่อว่า หนอนตัวแบนแห่งสายน้ำ เรื่องมีอยู่ว่า......  

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในลำธารน้ำใสเย็น รินไหลผ่านพื้นกรวดเม็ดขาว เสียงดังกรุ๊กกริ๊ก กรุ๊กกริ๊ก กะริกริก

     มีหนอนตัวแบนตัวหนึ่งอาศัยอยู่บนพื้นใต้น้ำ ตัวมันไม่ใหญ่เท่าไหร่ ยาวเพียงแค่ ๒ เซนติเมตร และถ้าเราดูมันดี ๆ จะเห็นว่ามันตาเหล่ แลไปแลมา มันก็ดูน่ารักดี เหมือนผีน้อยแคสเปอร์ในการ์ตูนฝรั่ง

     แต่สำหรับสัตว์ตัวเล็กมาก ๆ ยาวไม่กี่มิลลิเมตร อย่างเหาน้ำ หมีน้ำ กุ้งเม็ดถั่ว และตัวไซคล็อบส์ หนอนตัวแบนเป็นสัตว์น่ากลัวสุด ๆ

 

 

 มันไถตัวแบนกระดืบ ๆ ไปตามพื้นใต้น้ำ ที่ไหนมีสัตว์น้อยเกาะซ่อนอยู่ มันก็จะเปิดปากที่อยู่ตรงพุงพอดิบพอดี อ้ารวบสัตว์น้อยกลืนกินเข้าไปทั้งตัว ง่ำ !

     ลองนึกภาพปีศาจยักษ์เสื้อคลุมบาน ร่อนหรามาเหนือหัว กางเสื้อออกคลุมตัวเรา รวบขึ้นไปกินทั้งเป็น

     วันหนึ่ง เหล่าสัตว์ตัวน้อยจึงหารือร่วมกัน "ฉันทนไม่ไหวแล้ว เราจะทำอย่างไรดี" เหาน้ำว่า

     "เราไปขอให้มวนแมงป่องน้ำจัดการหนอนตัวแบนกันดีกว่า" หมีน้ำเสนอ

 มวนแมงป่องน้ำชอบกินสัตว์อื่นเหมือนกัน แต่มันชอบสัตว์ตัวใหญ่กว่าพวกเหาน้ำ อย่างลูกปลา ลูกอ๊อด หรือลูกแมลงน้ำตัวโต ๆ เท่าปลายนิ้วก้อย มันจับได้เต็มไม้เต็มมือ เอาปากแหลม ๆ แทงดูดกินของเหลวในตัวจ๊วบ ๆ ได้สบาย

     แล้วมวนแมงป่องน้ำก็แอบซุ่มดักจับหนอนตัวแบน -- เห็นไหม เห็นไหม มันคลานกระดืบ ๆ มาโน้นแล้วไง มวนแมงป่องน้ำยื่นขาหน้าแสนคมออกไป ฟ้าบ ! หนอนตัวแบนแสนลื่นแสนแบนแนบหิน จับไม่อยู่ กระดืบหนีไปได้ โอ๋ยโหย ! เสียดายจัง

     แต่ดูนั่นสิ ! บาดแผลแสนฉกรรจ์ หนอนตัวแบนถูกแมงป่องน้ำฟัน ผ่าหัวแบะออกเป็นสองซีก

     ปฏิบัติการสำเร็จแล้ว !

 แต่หนอนตัวแบนไม่ยักตาย มันงอกเนื้อซ่อมแซมหัวขาดขึ้นมาใหม่ กลายเป็นหนอนตัวแบน ๒ หัว ออกคลานกระดืบ ๆ ล่าเหยื่อกินต่อไป คราวนี้มันมีตา ๔ ตา ส่ายส่องล่าสัตว์ได้ทั่วถึงกว่าเดิม

     "ทำยังไงดีล่ะ ทำยังไงดีล่ะ" กุ้งเม็ดถั่วร้อง "เราต้องขอให้มวนแมงป่องน้ำจัดการมันอีกที" หมีน้ำว่า

     แล้วมวนแมงป่องน้ำก็ดักจับหนอนตัวแบนอีกครั้ง ฉึก ! คราวนี้หนอนตัวแบนถูกตัดขาดออกเป็น ๒ ท่อน

     แต่หนอนตัวแบนก็ไม่ตาย ทั้งท่อนหัวท่อนหางกระดืบหนีไปได้

 แล้วท่อนหัวก็งอกหางใหม่ออกมา แล้วท่อนหางก็งอกหัวใหม่ออกมา กลายเป็นหนอนตัวแบน ๒ ตัว ตัวหนึ่งมี ๒ หัว อีกตัวหนึ่งมีหัวเดียว พากันกระดืบ ๆ ล่าสัตว์กินตามท้องน้ำ

     "ทำยังไงดีล่ะ ทำยังไงดีล่ะ" ไซคล็อบส์ร้อง "เราต้องขอให้มวนแมงป่องน้ำจัดการมันอีกที" หมีน้ำว่า "คราวนี้ ต้องอัดซ้ำ ซ้ำ ซ้ำ ซ้ำ ให้สิ้นซาก"

     มวนแมงป่องน้ำฉีกหนอนตัวแบนซ้ำ ซ้ำ ซ้ำ ซ้ำ จนกลายเป็นเศษเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อย

     แต่หนอนตัวแบนก็ไม่ตาย เศษเนื้อทุกชิ้นกระดืบหนีไปได้อีก และ... ใช่เลย ทุก ๆ ชิ้นงอกออก กลายเป็นหนอนตัวแบนมากมายหลาย ๆ ตัว



     ในลำธารน้ำใสเย็น รินไหลผ่านพื้นกรวดเม็ดขาว เสียงดังกรุ๊กกริ๊ก กรุ๊กกริ๊ก กะริกริก มีฝูงหนอนตัวแบน มากมาย มากมาย หลาย ๆ ๆ ตัว

หมายเหตุ ครูมิมเคยใช้นิทานเรื่องนี้สอนเด็กนักเรียน ป.5 เมื่อตอนสอนอยู่โรงเรียนประถม เวลาเล่าครูต้องใส่อารมณ์ไปกับนิทานมากๆ จำได้ว่าเด็กๆ หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน....

ขอบคุณข้อมูล  นิทานวิทยาศาสตร์ ของครูอ้อย กาญจนวัฒน์

 คำถาม

1. สิ่งมีชีวิตในลำธารมีทั้งหมดกี่ชนิดค่ะ

2. หนอนตัวแบน เป็นสัตว์ประเภทใดค่ะ

แล้วจะมาเฉลยค่ะ