มัดมือ

(ภาพจาก http://gotoknow.org/file/yutkpp/50042005.jpg)

          "ดำหัว" เป็นสำเนียงภาษาไทยล้านนา หมายเอากริยาที่บุตรหลานหรือผู้เยาว์ นำเอาน้ำขมิ้นส้มปล่อย(น้ำอบ-น้ำหอม) และของกินของใช้(อุปโภค-บริโภค) ไปมอบหรือน้อมถวายแก่พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ครู อาจารย์ พระสงฆ์องค์เจ้า (ผู้มีพระคุณ) โดยมีจุดประสงค์อย่างน้อย 3 ประการ คือ
          1. เพื่อเป็นการสืบทอดประเพณีอันดีงามคือ"ผู้น้อยนอบน้อมต่อผู้ใหญ่"เอาไว้
          2. เพื่อเป็นการขอสูมาลาโทษ (ขอขมา) ต่อผู้ใหญ่หรือผู้มีคุณ โดยเราถือเอาว่า ในรอบ 1 ปีที่ผ่านมา เราอาจจะได้ล่วงเกินซึ่งกันและกันในด้าน กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ต่างก็จะได้อโหสิกรรมต่อกัน เพื่อเปิดโอกาสให้มีการเริ่มต้นที่ดีต่อกันสืบไป
          3. เพื่อขอรับพรจากผู้ใหญ่หรือผู้ที่เคารพนับถือ เมื่อรับพรแล้วจะมีการ"มัดมือ"ด้วย(ผูกข้อมือ)ซึ่งเราเชื่อว่า จะก่อให้เกิดความเป็นสิริมงคลสืบไปตลอดปี
          นับว่า "ดำหัว-มัดมือ" เป็นกุสโลบายอันแยบยลยิ่งของคนบุราณนานมา สาธุ.

บรรยากาศเมื่อวันที่ 13 เมษายน 2551 ช่วงบ่าย ๆ
ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้าน หมู่บ้านของผู้เขียน ได้มาคารวะดำหัวคุณยาย
ใต้ต้นไม้ใหญ่(ต้นโจ้ก-ต้นโชค) ภายในบริเวณบ้านของผู้เขียนเอง