พาเดินเที่ยวเสียก่อนกลัวว่าจะได้ดูไม่ครบ

วันนี้จะพาเดินเที่ยวถนนถลาง ถนนพังงา ถนนเยาวราช เพราะเมื่อวานภรรยาผมไปซื้อผ้าปาเต๊ะเพื่อไปกราบขอพรปีใหม่คนเฒ่าคนแก่ในวันนี้ เธอใช้เวลาในร้านนานมากเลยบอกให้ผมไปเดินเล่นในร้านขายหนังสือก่อนเดี๋ยวค่อยมารับ ร้านที่ไปซื้ออยู่ที่ถนนถลาง ผมก็เลยถือโอกาสเดินจากถนนถลาง เลี้ยวขวาเข้าถนนเทพกระษัตรี  แล้วเลี้ยวขวาอีกทีเข้าถนนพังงา แล้วก็เลี้ยวขวาอีกทีเข้าถนนเยาวราช จากนั้นก็เลี้ยวขวาอีกทีถึงถนนถลาง แต่ถ้าขับรถมาไม่ได้เพราะมันเป็นทางเดินรถทางเดียวเสียส่วนใหญ่

          จากการที่มีเวลาเดินเล่นก็เลยทำให้ได้ภาพถ่ายมาพอสมควร เอามาเล่าสู่กันฟังในนี้ก่อนเพราะดูโปรแกรมแล้ว พวกเราคงได้ดูไม่ทุกจุดแน่นอน แต่ถ้าได้อ่านก่อนได้เห็นก่อน เวลาไปเดินอาจได้มุมมองดีๆบ้าง เดินไปเจอลายปูนปั้นที่ยังหลงเหลือความงามอยู่ แต่ก็ผุกร่อนไปตามสภาพอย่างน่าเสียดาย ถ้าเรายังอนุรักษ์ด้วยปากคงมีเวลาให้ดูไม่นานนัก  แต่คนภูเก็ตที่อยากอนุรักษ์ความงามเหล่านี้ไว้ พอสร้างบ้านใหม่หรือปรับปรุงใหม่ก็พยายามให้บ้านมีลายปูนปั้น ถ้าได้ช่างฝีมือดีก็จะได้ลายสวย ก็เลยถ่ายภาพลายปูนปั้นของโบราณและที่ทำขึ้นมาใหม่ให้ดูกัน

ภาพข้างบนเป็นลายปูนปั้นแบบโบราณ เราลองมาดูลายปูนปั้นที่ทำขึ้นมาใหม่กันครับตามภาพข้างล่าง

          บ้านที่สร้างขึ้นใหม่หรือปรับปรุงใหม่บางทีก็มีปัญหาที่ส่วนหลังคาเพราะโครงสร้างเก่ามาก จึงมีหลายบ้านที่สร้างส่วนชั้นสองและหลังคาใหม่ที่สูงกว่าเดิมและยังคงมองเห็นร่องรอยรูปแบบหลังคาเมืองปีนังได้เป็นอย่างดี

          ผมเดินมาถึงถนนพังงาเห็นศาลเจ้าแสงธรรมของชาวฮกเกี้ยนพวกแซ่ตัน พวกผมนั่นแหละ อยู่ภูเก็ตมานานไม่เคยเหยียบย่างเข้ามาเลย ขับรถผ่านตั้งหลายครั้งหาทางเข้าไม่เจอ วันนี้เดินมาเห็นทางเข้าก็เลยแวะเข้าไปชมความงาม ภูเก็ตเรียกศาลเจ้าว่า “อ๊าม” ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับพระราชทานรางวัลการอนุรักษ์อาคารดีเด่นจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ภายในศาลเข้ามีภาพเขียนเก่าแก่เป็นประวัติของ “ทซิยิ่นกุ้ย” ที่ประตูศาลเจ้าของเก่าถูกมอดกัดกินไปแต่ก็ยังคงเก็บไว้ให้ดู อายุนับร้อยปี ถ้ามีโอกาสก็แวะเข้ามาเยี่ยมชมได้ ครับ

          พอเดินมาถึงถนนเยาวราช ก็มีความงามของอาคารบ้านเรือน แต่น่าเสียดายที่สายไฟมันมากเหลือเกิน ถ่ายภาพออกมาก็จะเห็นแต่สายไฟทำลายความงามของอาคารบ้านเรือน แต่เห็นว่าจังหวัดมีนโยบายที่จะให้ฝังสายไฟลงดิน ถ้าทำได้แม้จะใช้งบประมาณจำนวนมาก แต่จะทำให้เมืองภูเก็ตสวยงามไม่น้อย

          กลับเข้ามาที่ถนนถลาง ผมก็เดินถ่ายไปเรื่อย แฮ่...ถ่ายรูปครับ แล้วก็อนิจจา “หง่อคาขี่” เพราะถูกก่ออิฐถือปูนบังเสียบ้าง เอาของวางขวางเสียบ้าง ใส่เหล็กขวางเสียบ้าง

เอาเหอะ ผมเชื่อว่าสักวันหนึ่งมันจะกลับมาเป็นหง่อคาขี่ที่สมบูรณ์