ได้มีโอกาสคุยกับสาวนางหนึ่ง     ก็คนที่จุดประกายและคอยกระตุ้นให้เขียน blog  นั่นแหละ (คนสนิทคุณ mito)    พี่ท่านถามว่าตั้งแต่มาเขียน blog รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปยังไงมั่ง    หลังจากคิดอยู่  2 วิ   ก็ตอบว่า...คงอยู่หน้าคอมฯ  มากขึ้นมั๊ง  จากที่ปกติก็อยู่นานอยู่แล้ว    แต่พี่ท่านเฉลยว่า   นั่นก็ใช่   แต่ที่ใช่มากกว่าน่าจะเป็น    การมองอะไรที่ละเอียดและพินิจพิเคราะห์มากขึ้น    มองอย่างจดจำ    เพราะต้องจำมาเขียน    ใช่จริงๆ ด้วย   อย่างตอนนี้จะเขียนเรื่องกิจกรรมงานคุณภาพของชาว sero     ก็เลยจำเป็นต้องโผล่หน้าเข้าไปถามทุกเรื่องที่ใครเค้าทำกัน (อาจกลายเป็นตัวยุ่ง...โดยตั้งใจ)     ถามว่างานนี้งานโน้นถึงไหนแล้วคะ   แล้ว pathoOTOP 2 กลุ่ม seroOK  ของเราล่ะ    จะเริ่มแล้วยัง      พอได้ยินคำถาม  พี่กุศล    หัวหน้าทีมสุดสวยของเรา    ก็คิด...คิด...คิด   เป็นการใหญ่   นัยว่าจะนัดระดมสมองเร็วๆ  นี้  
        จากการเขียน blog  มาไม่นานสรุปได้ว่า
        ข้อดี 
        1. มองสิ่งรอบข้างในมุมที่เปลี่ยนไป    คือมองหาจุดดี (ที่จะนำมาเขียนได้)   หรือถ้าเป็นจุดเสีย   ก็มองแบบหาทางแก้ไข (เพื่อที่จะนำมาเขียนอีกที  เมื่อแก้ไขได้แล้ว)  จากที่เมื่อก่อนได้แต่บ่น
        2. ใส่ใจงานอื่นๆ  ที่นอกเหนือจาก routine test และงานวิจัย มากขึ้น   (เช่น งาน QA - QZ, ISO 1- หลายหมื่น)    จากที่เมื่อก่อนไม่ค่อยสนใจเพราะเห็นว่ามันทำให้เสียเวลางานและน่าเบื่อมากๆ 
        3. เป็นการกระตุ้นให้ตัวเองและบุคลากรในห้องได้ตื่นตัว   เริ่มทำโปรเจคอะไรๆ  ที่คิดไว้ซะที   หลังจากที่เงื้อง่าราคาแพง  มานาน   (และพอถามคนอื่นบ่อยๆ  ว่างานไปถึงไหน    ก็หันมามองตัวเองว่า   แล้วงานเราล่ะ..ก็ได้เวลาเริ่มทำซะที...ดีจัง)
        ข้อเสีย
        1. เป็นโรคติด blog  (blogmania หรือ  blog-lism ???)
        2. ขี้โม้มากขึ้น