เมื่อตะกี้นี้เอง (3 มี.ค. 2549 เวลา 22.00 น.โดยประมาณ) ที่ผมเพิ่งจะส่งกลับ (ร่าง) “โครงการพัฒนาเครือข่ายการทำงานประจำสู่งานวิจัย (Routine to Research: R2R)” ที่ปรับแก้ในบางส่วน ซึ่งคุณนิภาพร ลครวงศ์ หรือ Dr.Ka-poom ในฐานะกรรมการและเลขานุการศูนย์วิจัย รพ.ยโสธร เป็นผู้ส่งมาขอความเห็นและขอให้ผมได้ร่วม ลปรร.ด้วย สิ่งแรกที่แสดงออกมาเมื่อเปิดไฟล์คือ ทึ่ง! ครับ ทึ่งในแนวคิดที่จะดำเนินการตามร่างเดิมที่ส่งมาให้

     Dr.Ka-poom เป็นผู้ที่เข้ามาต่อยอดความรู้ในบันทึกให้ผมอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง จนเป็น “เพื่อนที่รักที่ดีคนหนึ่ง” หลังจากที่ได้ ลปรร.กันมาโดยตลอดและใช้วิธีการสื่อสารในหลาย ๆ รูปแบบ จนทุกวันนี้กลายมาเป็นนักวิจัยร่วมในทีมน้ำ (H2O) ภายใต้เครือข่าย “ไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชน” ที่พัทลุง เรื่องหนึ่งในหลาย ๆ เรื่องที่พูดคุยกันมาหลายครั้งแล้ว จนวันนี้ได้ยกเป็นรูปและก่อเป็นร่างขึ้นมา คือ “การพัฒนาคนผ่านงานและงานวิจัย”

     การพัฒนาคนผ่านงานและงานวิจัย โดยใช้การวิจัยในงานประจำ หรือ R2R: Routine to Research เป็นตัวเดินเรื่อง ใช้รูปแบบของ KM เป็นแรงหนุนเสริมเพื่อเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ โดยเชื่อว่า “ทุกคนมีความสามารถมีศักยภาพในตัวตนของตัวเอง” อยู่แล้ว เพียงแต่อาจจะต้องช่วยจัดกระบวนการคิด และช่วยให้เขาดึงศักยภาพเขาออกมาเองให้ได้

     เครื่องมือคือ เวทีพูดคุยกันฉันท์มิตร และ Blog ของ Gotoknow.org ซึ่งตรงนี้แหละที่ทึ่งมากเพราะเป็นวิธีการที่มีต้นทุกถูกสุดในการที่จะได้เกิดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เกิดการถ่ายโอนความรู้ไปมาระหว่างกัน เมื่อนับ (ประมาณเอา) จากผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น อีกทั้งพร้อม ๆ กันก็ยังเป็นการเอื้อ-ให้ แก่คนอื่นที่เข้ามาร่วมอ่าน ร่วมเสดงความคิดเห็นด้วย ในตอนท้ายก็มีการคิดถึงการขยายผล เสวงหาเครือข่ายเพิ่มขึ้น โดยการจัดตลาดนัด R2R ใน รพ.ยโสธร ขึ้น

     มาดูว่าเขาคิดอะไร มีกระบวนการเดินเรื่องอย่างไร และคาดหวังต่อผลลัพธ์ต่อครับว่ามีอะไรบ้าง ผมขอเพิ่มเติมเข้าไปในบางส่วนเพื่อความสมบูรณ์แบบเพิ่มขึ้นแล้วด้วย ทีนี้เมื่อได้คุยกันอีกรอบเห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาระบบสาธารณสุข ก็เห็นพ้องว่าน่าจะได้เผยแพร่แบ่งปัน รวมทั้งอยากรับฟังความคิดเห็น ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมอีกบ้าง จึงคิดถึงการนำมาบันทึกไว้ที่ Blog อ่านต่อที่ เขาคิดอย่างไรผมถึงได้ทึ่ง บันทึกต่อไปครับ