สืบเนื่องมาจากบันทึกที่แล้ว เรื่อง ยอดครูภูมิปัญญาไทย แห่งเมืองเลย คนไม่มีรากได้เล่าถึง ลุงเขียวไขข่าว หรือ คุณครูประพนธ์ พลอยพุ่ม แห่งเมืองเลย คุณครูตามอัธยาศัย ผู้สอนสนุก ลุกนั่งสบาย (ขอใช้สำนวนของคุณครูตุ๊กแกผู้น่ารัก)
คนไม่มีราก ชักจะเอ๊ะ... เราทำให้คุณครูลุงเขียวถูกมองในแง่ลบหรือเปล่านะ...ครูประเภทไหนกัน...ถึงเมาเหล้า… รู้สึกผิดเล็ก ๆ จึงรีบหาทางติดต่อคุณครูลุงเขียว...เล่าให้ฟังว่า หนูเขียนเรื่องของคุณลุงลง Gotoknow นะ เล่าเรื่อง คุณลุง เมาเหล้า...
คุณครูลุงเขียวหัวเราะ หึ หึ มาตามสาย .... ตามสบายหนู เรื่องจริงทั้งนั้น...ก็ลุงเล่าให้หนูฟังเองไม่ใช่เรอะ... มามะ จะเล่าต่อให้ฟัง…
รู้ไหมว่า ลุงเล่าเรื่อง โรงเรียนหยุด 1 วัน เพราะครู...เมาเหล้า...ให้ฟังทำไม...
ข้อแรก คนเป็นครูนั้น แม้จะมีความประพฤติอย่างไร จะกินเหล้า เมายา แต่ต้องมีความรับผิดชอบต่อ “ความเป็นครู” สอนไม่ไหวก็ต้องตามไปบอก ไม่งั้นเด็กเขารอเก้อ...
ข้อสอง ลุงเล่าข้อผิดพลาดของตัวเอง เพื่อก่อให้เกิดแนวคิดแก่คนอื่น “คนเป็นครูต้องมีจิตวิญญาณ” ครูในโรงเรียน นอกโรงเรียน ตามอัธยาศัย ก็ขึ้นชื่อว่า ครู ดังนั้น ผิดจึงเป็นครู
คนไม่มีรากเคยคุยกับ เด็ก ๆ กลุ่มเยาวชนรักเมืองเลย เด็ก ๆ ประสานเสียงและประกาศเป็นเสียงเดียวกันว่า ลุงเขียวเป็นผู้ใหญ่ใจดีของเมืองเลย ที่เขารักและเคารพ ไม่เห็นมีใครว่า คุณครูลุงเขียวขี้เมาสักคน
รู้ไหม...ครูขี้เมาคนนี้ มีลูกศิษย์ที่คนรู้จักไปทั่วบ้านทั่วเมือง ก็...ครูสังคม ทองมี ที่โด่งดังนั่นไง
ลุงเขียวเป็นคนพูดน้อยคำ แต่สนุก และด้วยคำพูดไม่กี่คำนั่นแหละที่เคยเปลี่ยนชีวิตคนหลาย ๆ คนมาแล้ว
มีคนรู้จักมาหา...ทุกข์เหลือเกิน ชีวิตนี้ทำไมมันล้มลุกคลุกคลานขนาดนี้ก็ไม่รู้...
ลุงเขียว: แล้วรู้ตัวหรือเปล่าล่ะว่า ล้มอยู่...
ตอบว่า: รู้สิคะ
ลุงเขียว: ก็ลุกสิ
ตอบอย่างงง ๆ: จะลุกยังไงล่ะคะ
ลุงเขียว: ค่อย ๆ ลุก แล้วกัน...
ลุงเขียวเล่าต่อว่า สองปีต่อมา เธอกลับมาหาลุงเขียว บอกว่า ลุกได้แล้ว ขอบคุณที่ลุงเขียวให้กำลังใจ
ก็ดีนะ... แค่บอก...ให้ลุกสิ ก็ช่วยคนคนหนึ่งได้แล้ว ไม่เหมือน คนไม่มีราก พูดตั้งกระบุงโกย (ไม่หมด) ไม่ได้สร้างสรรค์อะไรให้สังคมเท่าไหร่เลย
ลุงเขียวพูดเสมอว่า สัจจะและไมตรีเป็นมงคลสูงสุดของชีวิต วันนี้เป็นวันดี เป็นศรีวัน ได้เล่าเรื่องเป็นมงคลแก่ชีวิตและประเทืองสติปัญญา
วันนี้ดีจังเลย ... แด่ คุณลุงเขียวขี้เมาแห่งเมืองเลย
ยอดครูภูมิปัญญาไทยแห่งเมืองเลย
สวัสดีคะ คนไม่มีราก
ขอเก็บไปคิดเป็นมงคลชีวิตด้วยคนนะคะ
"สัจจะและไมตรเป็นมงคลสูงสุขของชีวิต"
ด้วยความเคารพผู้เป็นครูทุกคนคะ
---^.^---
สวัสดีจ้ะน้องพิมพ์ดีดที่น่ารัก
เก็บไปได้เลยจ้ะ ... คุณลุงเขียวไม่คิดค่าลิขสิทธิ์ทางปัญญา...
ยินดีต้อนรับน้องพิมพ์ดีดในบ้าน พลังแผ่นดิน จ้ะ.
พี่สะมะนึกคะ
แล้วสาวเมืองเลยสวยมั๊ย...สู้ใครคนหนึ่งที่บ้านได้หรือเปล่า
เขาว่ากันว่า อากาศหนาว...สาวจะสวย เหล้าจะหวานกว่าปกติ
จริงหรือเปล่าคะ.
ปล.โก๊ะ...ทำ link ตามที่พี่สะมะนึกสอนได้แล้วน้าค้า....
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูไม่มีราก
น้องจิแวะมาอ่าน คิคิ บ้านคุณครูอากาศร้อนไหมเจ้าค่ะ ที่บ้านน้องจิร้อนตับจะแตก ลูกศิษย์น้องจิหนีกระเจิง 5555++ เหงาเลยทีนี้ ไม่มีเพื่อนเล่นเลย
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
ทำให้เห็นภาพชีวิตครูครับ จะร้อนจะหนาว หรือจะเมาก็ต้องรับผิดชอบต่อนักเรียนครับ ดังนั้นแค่ยังมีแรงเขียนป้ายบอกให้นักเรียนกลับบ้านได้ไม่ต้องรอครูสอนก็โอเคแล้วครับ เมาแล้วก็ยังคิดถึงเด็กอีก ฮิฮิ
น้องจิที่รัก
ที่บ้านคุณครูคนไม่มีรากก็ร้อนค่ะ แต่เนื่องจากอยู่บนชั้น 5 และบนชั้นที่อยู่มีต้นไม้มาก เลยพอช่วยบรรเทาไปได้บ้างจ้ะ
ร้อนกายแต่อย่าร้อนใจนะ ....
สวัสดีค่ะคุณใบบุญ
ถ้าใตรได้คุยกับคุณครูลุงเขียว จะตั้งใจฟังท่านและรักท่านค่ะ
คำพูดเพียงไม่กี่คำ ช่วยคนล้มให้ลุกขึ้นมาได้...น่านับถือนะคะ..ว่าไหมล่ะ.
สวัสดีค่ะคุณจารุวัจน์
เคยอ่านกลอนของคนนิติศาสตร์ ไม่ทราบคุณจารุวัจน์จะเคยอ่านเจอบ้างไหม เป็นนิพนธ์ของ ท่านระพี บิดาแห่งนิติศาสตร์ไทย
" เอ็งกินเหล้าเมายาข้าไม่ว่าหรอก
แต่อย่าออกนอกทางไปให้เสียผล
เอ็งอย่ากินสินบาทคาดสินบน
เรามันชนชั้นปัญญาตุลาการ "
คนเป็น ครู ไม่ต่างจากชนชั้นตุลาการ ทั้งเกียรติและคุณวุฒิ คงพอจะใช้ได้เหมือนกันนะคะ.
สวัสดีค่ะ
แวะมาเพราะโดนพาดพิง .. ด้วยความยินดีค่ะ
ผู้สอนสนุก ลุกนั่งสบาย (ขอใช้สำนวนของคุณครูตุ๊กแกผู้น่ารัก)
ถึงแม้จะเมาเหล้า แต่ก็ไม่เมารัก(เกี่ยวกันไหมเนี่ย คริ..คริ..)
ถึงแม้ลุงเขียวจะเมา แต่ลุงเขียวก็ยังคงเป็นคนมีความรับผิดชอบในความเป็น ครู น่าชื่นชมที่สุดค่ะ ดีกว่าคนเป็นครูแต่ไม่เคยคิดถึงและรักษาไว้ซึ่งคำว่า ครู ค่ะ (วันนี้ดูจริงจังนะเนี่ยครูตุ๊กแก)
มีความสุขกับการทำงานนะคะ ^_^
สวัสดีค่ะคุณครูตุ๊กแกที่น่ารัก
ยินดีต้อนรับและขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมค่ะ
ผมรู้จักคุณลุงเขียวไขข่าวดีครับ
ชอบฟังตอนท่านเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ไม่รู้เลยว่าท่านเป็นคนขอนแก่น นึกว่าเป็นคนเมืองเลยโดยกำเนิดเสียอีก ท่านดังครับ
ขอบคุณค่าคุณคนเมืองเลย
คำว่า "ครู " เป็นอะไร ที่ยิ่งใหญ่มาก หาอะไรเปรียบยาก ครูได้ทำประโยชน์มากมาย
มาแวะเยี่ยมเยือนคะ
มาเยี่ยม...
ในลำคลองน้ำใสสะอาดจะไม่มีสัตว์เกิดอาศัยดอก แต่ในลำคลองที่มีขุ่นมัวบ้างก็มีสัตว์น้ำอาศัยเป็นปกตินะ
สวัสดีครับ
ผมเชื่อว่าครูภูมิปัญญาไทยมีกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองในชนบท ในสังคมเปิด ในสังคมปิด ในสังคมกึ่งเปิดกึ่งปิด เราไม่รู้จักท่านเหล่านั้นต่างหากครับ
ลำดับมามากๆ จะได้ประเทืองปัญญาคนเมืองอย่างเราน่ะครับ ดีจัง
สวัสดีค่ะคุณอนงค์
สวัสดีค่ะคุณ Umi
มาส่งข่าวครับ จะนำไปให้ลุงเขียวอ่านนะครับ