ยามค่ำคืนนี้อากาศเย็น ๆ ทำให้การเป็นอยู่ของครอบครัวเรามีความสนุกเด็ก ๆ อยู่กับคุณแม่แล้วกระโดดโลดเต้นและร้องเพลงเสียงดังลั่นข้ามห้องเลย ขณะที่ผมหลบออกมาบันทึกนี้
ถ้าบรรยากาศของโลกเราร่มเย็นอย่างนี้ก็น่าอยู่อาศัย เมื่อเทียบกับช่วงกลางวันที่ผ่านมาแล้ว อากาศร้อนมาก...
เมื่อพิจารณาดูให้ดีแล้วผมว่า โลกเราร้อนเพราะฝีมือคนเรานี่เอง เวลาเราขับรถไปไหนต่อไหนแล้วเหลียวมองสองข้างทาง เรามักจะเห็นภูเขาเป็นแผล เว้าแหว่ง หวำ โหว่ อยู่เกือบทั่วไป
ดูข่าวแถวแม่ฮ่องสอนยาวไปจนสุดภาคเหนือกำลังมีหมอกควันมากผู้คนป่วยกันเยอะ อย่างน่าเป็นห่วง เห็นตำรวจไปตามจับคนที่เผาทำลายป่าเลยก่อเกิดควันไฟทั่วไปส่งเสริมให้โลกร้อนยิ่งขึ้น...ทั้งนี้เป็นเพราะฝีมือมนุษย์ทั้งนั้นเลย...
การทำลายป่าอย่างนี้เท่ากับคนทำลายตัวเองแท้ ๆ...ที่จริงคนควรเผาป่ากิเลสของตนเองนะ...
นึกถึงสมัยเดินเที่ยวชื่นชมป่าธรรมชาติแล้วมีความสุขใจลึกและอยากให้วันคืนอย่างนั้นหวนกลับมาหามนุษย์อีกทีคงได้แต่เพียงฝันนะครับถ้าคนไม่หยุดทำลายป่าตั้งแต่บัดเดี๋ยวนี้.
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูยูมิ
น้องจิชอบมากๆเรื่องป่าเขาลำเนาห้วยเนี่ยเจ้าค่ะ รักธรรมชาติสุดๆ...ถ้าให้เลือกระหว่างเดินห้างเย็นๆ กับ ไปป่าเจอต้นไม้เจอภูเขา แม้จะลำบากแค่ไหนก็จะไปป่าเจ้าค่ะ...มันคือชีวิตเลยแหละ....น้องจิชอบธรรมชาติอยากเห็นสีเขียวสดของใบไม้ อยากให้เมืองไทยมีสีเขียวไปทั่วทั้งประเทศเลยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
หมอกจางจางและควัน คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้ อยากจะถามดูว่า เธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน
เพลงของวงอินคาครับ
แวะมาร้องเพลงต่อจาก พี่กวิน
หมอกช่างงดงามและทำให้เยือกเย็น ส่วนควันไฟ แม้มีแค่เพียงนิดก็ทำให้แสบตา เอิกๆๆ
คิคิ หนูร้องเพราะเปล่าค่ะ 5555++----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับ น้องฟูจิ
พึ่งเข้ามาบันทึกได้ อยู่ป่าเขาบนเกาะกลางทะเลก้มีสีสันอย่างนี้แหละ เพราะ net ไม่เหมือนรถที่เราขับเองไปไหนไปกัน..ฮา ๆ เอิก ๆ
ธรรมชาติร่มรื่น อยากชื่นชมอนุรักษ์ธรรมชาติไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชื่นชมเหมือนเราได้ชื่นชมแล้ว...ผมเคยเดินขึ้นไปถึง 7 ชั้นของน้ำตกในเขตจังหวัดมีทองเยอะนะ...ต้องยืนแพไม้ไผ่ข้ามแม่น้ำแคว แล้วเดินไปยังจำภาพแห่งความชื่นใจอยูเลยครับ...
ชอบใจคำกล่าวนี้...อยากให้เมืองไทยมีสีเขียวไปทั่วทั้งประเทศเลยเจ้าค่ะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ กวินทรากร
อ่านแล้ว เหมือนจะมาบอกว่า...หมอกจางนางก็จรอย่างนั้น...เศร้าจังนะ...ใครคนนั้นช่วยปลอบใจหน่อยนะ...ฟังเพลงนี้สิ...
นึกถึงผมฟังเพลงเมื่อเย็นวานทางวิทยุตอนขับรถกลับมีเนื้อเพลงว่า..เป็นห่วงจัง...(หญิง ) เป็นห่วงจังหรือเป็นห่วงตางค์ ( เสียงชาย )...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้องฟูจิ
ใช่...ครับ กับหมอกมันต่างกันจริงนะ...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ