รู้ไหมว่า...คนเรานี้น่ะมีคู่แท้ถึง 4 คนในชีวิตนะ

รู้ไหมว่า...คนเรานี้น่ะมีคู่แท้ถึง 4 คนในชีวิตนะ

 

พระนิสิตซึ่งเรียนด้วยกันที่จุฬา ฯ กับ คนไม่มีราก ท่านคงเห็นว่าพวกเรามักพูดคุยกันเล่น ทั้งเรื่องหนัง/ละคร/ดารา/การเมือง ล้วนแต่หาสาระได้น้อยเต็มที  ท่านเลยเล่านิทานให้ฟัง ...

 

ชายคนหนึ่งมีภรรยา 4 คน (พี่ผู้ชายที่ฟังอยู่ยิ้มเลย...บอกว่าน่าอิจฉาจัง...)

        คนแรก : รักมากที่สุด ปรนเปรอด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องการ ไปไหนไปด้วยกันตลอดเวลา

 

        คนที่ 2 : รักมาก ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ทุ่มเทเพื่อเธอ ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเพื่อจะได้พบเธอใกล้ชิดเธอ

 

        คนที่ 3 : รักพอประมาณสัณฐาน (แปลว่าพอดี พอเหมาะแก่กาลเทศะ...ผู้เล่าอธิบาย) ว่างก็จะไปหา ใช้เวลาว่างอยู่ด้วย แต่อยู่ใกล้มาก ๆ มักจะมีเรื่องรำคาญใจ ขัดใจกัน เลยไปหาบ้าง ไม่ไปหาบ้าง

 

        คนที่ 4 : ไม่ค่อยรัก ไม่ค่อยได้คิดถึง (โธ่เอ๋ย...ช่างน่าน้อยใจ) บางทีก็ลืมไปแล้วว่ามีภรรยาคนนี้อยู่อีกคนหนึ่ง

 

วันหนึ่งชายคนนี้ ต้องโทษ ถูกตัดสินประหารชีวิต...  เขาได้ร้องขอต่อผู้คุมว่า ขอไปลาภรรยาลูกเมียก่อน เพราะมีภรรยาถึง 4 คน ผู้คุมเห็นใจ ให้โอกาสครั้งสุดท้ายในชีวิต

 

        ไปหาคนที่ 1 : เขาบอกกับเธอว่า น้องพี่ต้องถูกประหารชีวิตในวันพรุ่งนี้แล้ว พี่มาลาน้อง... เธอร้องไห้ อาลัยรักแล้วบอกว่า พี่ตายน้องก็ต้องขอลาพี่ เราต่างคนต่างอยู่ ทางใครทางมันนะจ้ะพี่จ๋า 

เขาเศร้ามากมาก...นี่คือคนที่เรารักที่สุด ปรนเปรอทุกอย่าง

 

        ไปหาคนที่ 2 : เมื่อรู้ว่าสามีต้องตาย เธอสะบัดหน้าฉับ พี่ตายน้องก็ต้องหาสามีใหม่ น้องทนไม่ได้ที่จะอยู่คนเดียว

        เขาเศร้ามาก...นี่คือคนที่รักมาก ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเธอ ทุกลมหายใจทำเพื่อเธอ

 

        ไปหาคนที่ 3 : เมื่อสามีบอกว่าต้องตายจาก เธอร้องไห้ กอดและปลอบเขา  น้องจะดูแลและส่งให้พี่ไปสู่หลักประหารและจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้พี่

        เขาเศร้ามาก... แต่ก็ยังอบอุ่นใจ นี่คือคนที่มีเวลาว่างจึงจะไปหาเธอ รักเธอ ดูแลเธอ ...เธอช่างเป็นเพื่อนแท้ของพี่

        ไปหาคนที่ 4 : ทันทีที่สามีบอกว่าต้องตาย เธอกอดและปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยน อย่ากังวลไปเลยจ้ะ...พี่ไปไหนน้องก็จะติดตามพี่ไปทุกที่ พี่ตายน้องก็ตายตามพี่ไปด้วย น้องจะไปกับพี่ทุกที่ในโลกนี้

        เขาร้องไห้...แทนที่จะดีใจที่ยังมีคนที่รักเขาอย่างจริงใจ แม้เขาจะไม่เคยใส่ใจว่ามีเธออยู่ในโลกนี้ ไม่ค่อยจะคิดถึง ดูแลใส่ใจเธอเลย แต่นี่เธอยอมตายไปกับเขา

 

คู่ชีวิตคนแรกซึ่งเรารักมากที่สุด ปรนเปรอด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องการ ไปไหนไปด้วยกันตลอดเวลา คือ ร่างกาย สังขารของเรา เวลาเราต้องจากโลกนี้ไป ก็เอาร่างกายตามไปด้วยไม่ได้

 

        คู่ชีวิตคนที่ 2 ซึ่งเรารักมาก ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ทุ่มเทเพื่อเธอ ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเพื่อเธอ คือ เงินทอง ทรัพย์สิน เกียรติยศชื่อเสียง ยศถาบรรดาศักดิ์ ยามจากโลกไป สิ่งเหล่านั้นก็ต้องมีเจ้าของใหม่ สมบัติผลัดกันชม ตายไปเอาไปไม่ได้สักบาท

 

        คู่ชีวิตคนที่ 3 ซึ่งเรารักบ้าง ไม่รักบ้าง ดูแลบ้าง ทิ้งบ้าง ว่างจึงไปหา แต่อยู่ใกล้มาก ๆ มักจะมีเรื่องรำคาญใจ ขัดใจ ทะเลาะกัน รำคาญใจ ไม่ค่อยใส่ใจในความรู้สึก เพราะอยู่ใกล้กันเกินไป  ก็คือ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง ลูกหลาน ยามเราจากโลกไป คนเหล่านี้ต้องไปส่งเราที่เชิงตะกอน จัดการสังขารของเรา ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เรา

 

        คู่ชีวิตคนที่ 4 ซึ่งเราไม่ค่อยรัก ไม่คิดถึง บางทีก็ลืมไปแล้วว่ามีเธอ คือ บาป บุญ คุณ โทษของเราเอง  ที่เมื่อเราละโลกนี้จะติดตามเราไปทุกที่ แม้ในโลกหน้า บาปบุญเป็นของเรา ติดกับจิตวิญญาณเราทุกภพทุกชาติ

 

 

        วันนี้ดูแลคู่ชีวิตของคุณดีพอแล้วหรือยังคะ...

 แนะนำให้ไปลองคุยกับ  คุณสะ-มะ-นึ-กะ