กลัวแตงโม...จนออกหัดค่ะ...

ช่วงเดือนมีนาคม...ของทุกปี...คณะครูโรงเรียนบ้านจันรม...จะได้เอร็ดอร่อยและมีความสุขกับการรับประทานแตงโมอินทรีย์...ที่ผู้ปกครองนักเรียนในเขตบริการของโรงเรียนปลูก...

โดยเฉพาะครูกั๊ตจะชื่นชอบมากๆ.....ที่สำคัญต้องปลอดสารเคมี...ไม่อย่างนั้น...จะ (จู๊ดๆ)...ภายในห้านาที


ทานแตงโมให้นึกถึงเด็กชายแตงโมนักเรียนชายชั้น ม. 1/1 ตัวเล็กๆ เตี้ยๆ ความสูงประมาณ 135 เซนติเมตร...เมื่อวันศุกร์สัปดาห์ที่แล้วโรงเรียนจัดกิจกรรมเข้าค่ายธรรมะ “รักษ์จิตชีวิตสดใส” เด็กชายแตงโมเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ด้วย แต่จู่ๆ แตงโมก็มีอาการปวดท้อง...ปวดหัว...ตัวร้อน...ครูกั๊ตจึงเข้าไปดูแลและป้อนยา.....

 

 “อิจฉาแตงโมจัง...อยากเป็นแตงโมจังเล้ย....ครูจะได้ป้อนยา”
เพื่อนๆ ชั้น ม.1 แซว (เอ้าแซวกันเข้าไป..อย่าป่วยมั่งก็แล้วกัน...อิ.อิ.)

..........
วันจันทร์...แตงโมไม่มาโรงเรียนอย่างที่เคย...


“แตงโมไปไหน”...


“ครูครับ...แตงโมเป็นอีสุกอีใสครับ”...ทำไงล่ะวันพุธก็จะสอบแล้ว

 

วันพุธเป็นวันสอบปลายภาคเรียนวันแรก...แตงโมแบกตุ่มอีสุกอีใสมาเต็มตัว...สอบไป...ฟุบหลับกับโต๊ะไป...ครูกั๊ตเห็นแตงโมแล้วมีความรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว...แถมขนลุกเกรียวอีกต่างหาก...


“แตงโม...หนูอย่ามาใกล้ครูนะ.....แล้วห้ามมากอดครูด้วย...ครูกลัวแตงโม”...

 

นักเรียนในห้องพากันหัวเราะ...
“สงสัยเด็กชายแตงโมจะเป็นเอดส์ครับครู” (ฮ่าๆๆ)

 

หลังจากวันนั้น ทุกครั้งที่ครูกั๊ตเดินเข้าห้องเรียนชั้น ม.1/1 ก็ต้องมองหาแตงโม

 

“แตงโมอยู่ไหน...ครูกลัวแตงโม”

เด็กๆ พากันฮาครืนกันทั้งห้อง

และแล้ว....วันพฤหัสบดีครูกั๊ต...รู้สึกมีไข้...ปวดหัว...ผื่นขึ้นเต็มตัว...

คงจะกลัวแตงโม...จนออกหัดค่ะ...ไม่ใช่ติดเชื้ออีสุกอีใสของแตงโมนะคะ

 

.....แค่ออกหัดเอง........

:)