เอ๊ะ... เหมือนรู้เท่าไม่ถึงการณ์..?
ช่วงนี้เด็กนักเรียนบางโรงเรียนก็สอบเสร็จแล้ว พ่อแม่ต้องหาที่ให้เด็กอยู่เพราะต้องไปทำงานกันหมด เป็นช่วงที่แต่ละครอบครัวต้องดูแลกันและกัน
หลังเลิกงานวันนี้ผมเองก็ต้องทำหน้าที่ไปรับลูก ๆ กลับมาบ้าน ขณะแม่ของลูกก็ต้องทำหน้าที่ดูแลคุณตาที่มารักษาตัวอยู่โรงพยาบาลร่วมกับญาติพี่น้อง วันนี้เด็ก ๆ ทานข้าวมื้อค่ำเสร็จแล้วทานนม อาบน้ำแล้วก็เข้าห้องนอน แต่ไปกระโดดโลดเต้นอยู่บนที่นอน
บางครั้งความสนุกก็เกิดปัญหาได้เหมือนกันคือ หัวชนกันบ้าง หัวไปชนฝาห้องบ้าง ร้องไห้ หัวเราะ วิ่งรอบห้อง ไปตามประสาเด็ก ๆ
ช่วงที่ผมแวบไปอาบน้ำ ตัวพี่ก็พาตัวน้องออกไปนั่งเล่นอยู่นอกห้องนอน พอผมออกมาก็เห็นเขาสองคนนั่งเรียงแถวกันอยู่ที่โชฟา ดูหน้าอมยิ้มอยู่ทั้งสองคน เอ๊ะ...เด็ก ๆ อมอะไรอยู่...แน่เลย...ตัวพี่ไปเอาหมากฝรั่งในตู้เย็นแล้วแกะออกส่งเม็ดฝรั่งให้ตัวน้อง...
ผมต้องจัดการให้ตัวพี่คายหมากฝรั่งออกจากปากแล้วเป็นตัวอย่างให้น้องก็คายออกตามแล้ว ผมเลยสอนลูกไปหลายนาที...นี่แหละครับท่านผู้อ่าน...เด็กเขาไม่รู้ว่า...หมากฝรั่งสำหรับน้องตัวเล็กถ้าเกิดกลืนลงไปติดลำคอและก็เรื่องใหญ่เลยละ...ช่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์แท้ ๆ .
ผมยังไม่ยอมให้ลูกคนโต (อายุสามขวบ) ซื้อหมากฝรั่งครับ กลัวแกกลืนลงไป ที่สำคัญคือกลัวคนเล็กกินด้วย
สวัสดีครับ คุณ
จารุวัจน์
พอดี ญาตินำมาแล้วเขาไม่เอากลับ เลยเป็นของชอบ...สำหรับเด็ก ๆ เขาใช้เคี้ยวตอนขับรถทางไกล...เด็ก ๆ ชอบคนโตผมชอบ อยากฟันหลอ..ครับ ฮา ๆ เอิก ๆ แต่เด็ก ๆ ไม่รู้ว่าสิ่งนี้อันตรายมาก ๆเลย..
ขอบคุณครับ