วันนี้หลังชั่วโมงเลิกงาน ดิฉันยังคงนั่งทำงานที่ห้องทำงานตามปกติ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับที่ดิฉันมีสมาธิอย่างจดจ่ออยู่กับงานที่ทำ...
ความเงียบเริ่มคืบคลานมาพร้อมกับความมืดภายนอกห้องทำงาน
สักพักดิฉันได้ยินเสียงเคาะประตูออฟฟิสด้านนอกห้องของดิฉัน
ดิฉันจึงลุกออกไปดู แล้วก็เห็นคนที่บ้านของดิฉันยืนเคาะประตูอยู่ด้านนอก (ประตูกระจก) ดิฉันจึงเปิดประตูให้เธอเข้ามา...เธอบอกว่า
“ไปเดินออกกำลังมา แล้วก็เดินมาเรื่อยๆ จะขออาศัยรถกลับบ้านด้วย”
... บ้านดิฉันอยู่ห่างจากที่ทำงานประมาณ 5 นาทีค่ะ แต่หากรถติดก็ 7 นาที… แต่หากเดินก็จะใช้เวลาประมาณ 20 นาที …
“งานยังไม่เสร็จนะ และเป็นงานที่ต้องใช้สมาธิสูงมาก เพราะต้องเขียนเป็นภาษากฎหมายที่ไม่ถนัดด้วย...อย่าชวนคุยนะ โปรดอยู่ในความสงบ...”
....... ความเงียบจึงกลับมาอีกครั้ง
“.....แป๋ว...ขอพูดนิดเดียวนะ...” เสียงเรียกอย่างแผ่วเบาของคนที่บ้านดิฉัน
ดิฉันจึงหันไปมองเขาอย่างช้าๆๆ แล้วก็เห็นเขายืนตาเบิกโพลง เงยหน้าจ้องไปยังหน้าต่างด้านนอก นิ่งไม่กระตุกกระดิก
“...มีอะไรหรอ...” ดิฉันถามด้วยความสงสัย
แล้วเขาก็ชี้ไปยังขอบด้านล่างของแอร์ที่อยู่ขอบบนของหน้าต่าง...
“ดูซิ...มีหัวงูโผล่ออกมาจากแอร์.....”
ดิฉันรีบหันมองตามมือชี้ทันทีด้วยความตกใจ
...กรี๊ดดดดดดดดดดดด...
ไม่จริงงูเข้ามาได้อย่างไร... แล้วดิฉันแทบจะหมดสมาธิ ทำงาน...
“แผ่เมตตาซิ...”
“สัตว์ทั้งหลาย อย่าได้เบียดเบียน ซึ่งกันและกันเลย ฉันจะไม่รบกวนเธอนะ ขอร้องว่าอย่ากระโดดลงมานะ มิฉะนั้น การกระโดดลงมาของเธอจะกลายเป็นบาป.....อะยื๋ยยยยยย....กลับบ้านนนนนนน...เถอะป๊า...”
ดูเธอโผล่หน้ามาซิค่ะ
ภาพนี้มองจากมุมขวา
ภาพนี้จากมุมซ้าย
และนี่คือระยะห่างระหว่างดิฉันกับแขกผู้มาเยือนยามวิกาล
สวัสดีคะ
อะจึ๋ยยยย
นี่ถ้าอ.แป๋วยังโสด รับรองเจอเนื้อคู่แน่ อิอิ
เอ๊ะ หรือจะเป็นกิ๊ก ล้อเล่นนะคะ
เป็นราณีก้อกรี๊ดเช่นเดียวกันเรื่องงูเนี่ย อี๋ยยยยย ไปดีกว่า ไม่อาววววดีกว่า ถอยดีกว่า หุหุ
สวัสดีครับพี่แป๋ว
อิๆ โลกร้อนครับพี่ งูก็ร้อนครับ ต้องเข้ามาขอความเย็นสบายบ้างครับป๋ม
หัวข้อวิจัย...ทำไมงูชอบแอร์ (เพราะพี่เจอบ่อยมากครับ) แอร์มีเสน่ห์อะไรทำให้งูสนใจแอร์? โลกร้อนกับแอร์และงู? อิๆๆ
ขอบคุณคร้าบ
สวัสดีค่ะ อ.แป๋ว คะ
เขามาให้กำลังใจอาจารย์แป๋วน่ะ...
คนโบราณมักจะกล่าวว่า เจองู หมายความว่าจะโชคดีครับอาจารย์..
แต่อย่างไรก็ให้คนเขามาเชิญไปอยู่ในป่าก่อนดีกว่านะ
มาให้กำลังใจบนหัวกันแบบนี้ อิอิ ..มันเฉี๋ยว..
สวัสดีครับอาจารย์แป๋ว...
น้องเขาคงไม่อยากให้อาจารย์เครียดนะครับ...แถมดุด้วย...น่าสงสารคนที่บ้านจังครับ...สงบเสงี่ยมเจียมตน...แต่มิวายระแวดระวังภัยให้...น่ารักที่สุด
"กลับบ้านเถอะป๋า"...ฟังแล้วอบอุ่นดีครับ...
น้องเขาได้ยินเลยยิ้มหวานให้ถ่ายรูป...คิคิ
อาจารย์ออกจากห้องเมื่อไร...เขาจะมีความสุข...เพราะเขาจะเป็นเจ้าของห้องทันที...เขาคงมีงานทำเหมือนกันนะครับ
เห็นแล้วผมเลยต้องรีบสำรวจรอบ ๆ ห้องทำงานอันแสนรกทันที...เผื่อน้องเขาแอบมาใช้ห้องครับ...
ขอบคุณครับ
พี่เป็นคนที่กลัวงูมาก แต่โชคดีไม่ค่อยเจอค่ะ ถ้าเจอจังๆอย่างนี้ มีหวังร้องบ้านแตกเลย
ขวัญมานะคะอาจารย์
เท่าที่หนูจำได้ อาจารย์ทำงานดึก เกือบทุกคืน (สมัยเรียนก็เคยได้อยู่ดึกๆกับอาจารย์) เป็นห่วงอาจารย์นะค่ะ
แล้วเขาออกไปหรือยังครับ หาทางออกเจอหรือเปล่า
สงสัยจะมาทางท่อน้ำทิ้งครับ ถ้าอาราธนาออกไปแล้ว อาจารย์ขอให้ใครหาตะแกรงลวดไปหุ้มปลายท่อน้ำก็ดีครับ น้ำที่ระบายออกเป็นน้ำเย็น อยู่แค่ปลายท่อก็เย็นแล้วครับ ไม่ต้องเข้ามาในห้องก็ได้
ตกลงระหว่างที่ร้องกรี๊ดเนี่ย กระโดดกอดป๊ะป๋า ด้วยรึเปล่าค่ะ
อิอิ
สวัสดีครับ
ไอ้หย๋าพี่แป๋ว รู้สึกว่าพี่จะดวงสมพงษ์กับงูนะ งวดก่อนก็ที่บ้านครั้งหนึ่งใช่หรือเปล่าถ้าจำไม่ผิด ดีนะไม่หล่นตุ๊บลงบนคีย์บอร์ด ไม่งั้นพี่แป๋วอาจจะกระโดดขึ้นไปอยู่บนแอร์แทนงูน้อยก็ได้ ^ ^ ทำแบบที่คุณ conductor บอกก็ดีนะพี่ ป้องกันไว้ก่อน
อย่ากลับบ้านดึกครับ
วาย น่ากลัวจัง กลับบ้านล่ะค่ะ
สวัสดีค่ะอ.ภาวดี
ขอบพระคุณมากนะค่ะ ที่ร่วมสนับสนุนสื่อของ Nation
พิมเห็นรูปงูแล้วค่ะ กรี๊ดลั่นออฟฟิศเลยค่ะ ทุกคนในห้องตกใจกันใหญ่เลย และก็มาขอดูรูปกัน น่ากลัวมากเลยนะค่ะ (ลืมบอกอาจารย์ว่า พิมกลัวงูเป็นชีวิตจิตใจเลยค่ะ ภาพยังเห็นไม่ได้เลยค่ะ จะช๊อกตาย พิมคงทำงานไม่ได้) น่ากลัวนะค่ะ อาจารย์ระวังด้วยนะค่ะ เป็นห่วงค่ะ
หากอาจารย์มีอะไรเพิ่มเติมติดต่อพิมได้ที่มือถือนะค่ะ 086-322-5483
สวัสดีค่ะทุกท่าน
คืนวันที่เขาโผล่หน้ามาทักทาย คือ คืนวันพฤหัส ต่อมาเมื่อเช้าวันศูกร์ได้แจ้งเจ้าหน้าที่แล้ว แต่ยังไม่มีใครสามารถจัดการอะไรให้เลยค่ะ (เศร้า) แต่เค้าก็ไม่โผล่หน้ามาแสดงตนเลยค่ะ จึงคิดว่าเขาคงออกไปแล้ว
แต่พอความมืดเริ่มมาเยือน ก็ลองเงยหน้าขึ้นไดแอร์อีกครั้ง...จ๊ะเอ๋...เขาโผล่หน้ามาทักทาย ที่เดิม และแบบเดิมๆค่ะ... จึงรีบทำงานส่วนที่ตั้งใจไว้ให้เสร็จแล้วก็กลับบ้านค่ะ
เสาร์-อาทิตย์ ไปสัมมนาที่หนองคาย ก็เลยไม่ทราบว่าเขาไปแล้วยัง สำหรับวันนี้ทั้งวันยังไม่เห็นค่ะ ต้องรอให้มืดกว่านี้อีกสักพัก ...มารอดูกันนะค่ะว่าเขาจะโผล่หน้ามาจ๊ะเอ๋อีกรึปล่าว
สวัสดีค่ะน้องราณี
พี่ก็สงสัยมาเลยค่ะว่าดวงสมพงษ์กับงู เพราะได้พบเห็นกันอยู่เป็นประจำ ไม่ถึงกับเกลียด หรือกลัวเป็นชีวิตจิตใจ แต่ก็ไม่ชอบเท่าไหร่ค่ะ อะยื๋ยยยย.....
สวัสดีค่ะน้องเม้ง
ช่วงนี้อากาศร้อนมาเยือนขอนแก่นแล้วค่ะ ร้อนมากๆ โยเฉพาะนอกอาคารที่โดนแดด ประหนึ่งจะถูกแผดเผาไปกับความร้อนเลยค่ะ งูก็คงจะร้อนมากไม่แพ้เรา เขาก็เลยหาที่หลบร้อน แถมยังมีอาหารให้ คือจิ้งจกทั้งหลายแถวๆนี้ แต่ก่อนเห็นเพ่นพ่านเยอะเลย ตอนนี้ไม่ค่อยเห็นแล้ว สงสัยกลายเป็นอาหารน้องงูกันหมด
สวัสดีค่ะคุณบัวปริ่มน้ำ
แถวๆ นี้มีแอร์เรียงกันอยู่ 4 ตัวค่ะ ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ว่าเขาจะเข้าแอร์โน้น ออกแอร์นี้รึปล่าว แต่ท่านรองอีกท่านบอกว่าเคยเห็นคราบงูอยู่ที่ซีกด้านหน้าของห้องนี้ด้วย ไม่รู้จะเป็นตัวเดียวกันรึปล่าว...ว่างๆ ตึกเราก็อยู่ไม่ไกลกันจะแวะมาทักทายก็ได้นะค่ะ ... ยิ้ม ยิ้ม
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
หวาดเสียวเหมือนกันค่ะ เกรงว่าเขาจะตกป๊อกลงมาบนศรีษะ ในขณะที่กำลังทำงานเพลินๆ มีหวังช็อคคาที่อยู่ที่ห้องทำงานโดยไม่มีใครรู้ใครเห็น... ถ้าพี่ผ่านๆมาแถวตึกนี้ก็แวะส่องๆ ดูก็ได้นะค่ะ... ยิ้ม ยิ้ม
สวัสดีค่ะนายช่างใหญ่
อิอิ ...ไม่ดุหรอกค่ะ...เป็นการขอร้องแบบเกรงใจ ไม่อยากให้รอนานต่างหากค่ะ...อิอิ ... อาจจะจริงอย่างนายช่างใหญ่บอกนะคะ ว่าน้องงูคงมาเร่งให้เรารีบกลับบ้านเพราะเธอจะรีบทำงาน หรือทำมาหากินของเขา ซึ่งก็เพิ่งสังเกตุค่ะว่าจิ้งจกเงียบมากเลยค่ะ ก่อนหน้านี้นะคะ จิ้งจกวิ่งไปมาตลอดเลยค่ะ แต่ตอนนี้เงียบไป คงเป็นเพราะไปอยู่ในท้องน้องงูกันเรียบร้อยหมดแล้ว
สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์
ถ้าเทียบกับเห็นตัวหนอน แป๋วจะกรี๊ดตัวหนอนดังกว่าเวลาเห็นงูค่ะ งูนี่เห็นแล้วถ้ารู้ว่าไม่อันตรายก็ดูต่อได้ค่ะ ส่วนหนอนนี่ไม่อยากดูเลยค่ะ... แต่ยังไงเห็นแล้วก็ตกใจทั้งคู่ค่ะ ... ขอบคุณพี่ศศินันท์ค่ะ ขวัญมาแล้วค่ะ แต่อาจจะกระเจิงอีกหากน้องงูกระโดดลงมาจ๊ะเอ๋..ค่ะ...อะยื๋ยยยย
สวัสดีจ้ะเจ้าแสน
ขอบคุณมาก ตอนนี้ก็กลับบ้านเร็วขึ้นแล้วละ อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ งานเร่งๆ ไม่ค่อยมี แต่เมื่อเขาเมษายน ก็คงจะมีงานอะไรเข้ามาอีกแหละจ้ะ ...แต่ยังไงก็ไม่อยู่ดึกมากหรอก หากไม่จำเป็น เพราะ โรคกระเพาะแอบๆ มาเตือนแล้วจ้ะ...แล้วไหนว่าจะมาขอนแก่นเดือน กพ ละจ่ะ ไม่เห็นเลย ... อ้อ สัปดาห์ที่แล้วเก๋มา แล้วเสาร์เมื่อกี้ก็มีนักชุมนุมศิษย์เก่า Ryudai กันด้วย แต่ไม่ได้ไปร่วมด้วยเพราะติดไปหนองคายจ้ะ
สวัสดีค่ะ คุณ Conductor
ก็สงสัยกันอยู่ค่ะ ว่าเข้ามาตามทางท่อน้ำทิ้งของแอร์รึปล่าว หรือไม่ก็ช่องหรือรูที่เจาะใส่หรับท่อแอร์ ที่ช่างปิดไม่สนิท ก็ได้แต่ขอให้ออกไปอยู่กับสวน หรือต้นไม้รอบๆที่ทำงานค่ะ เช้าวันรุ่งขึ้นไม่เห็นเธอค่ะ แต่พอค่ำๆ เธอก็โผล่หน้ามาจ๊ะเอ๋...ค่ะ...คงต้องนั่งให้เธอโผล่เข้าออกแหละ แบบเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกัน เพราะตัวเองก็ไปทำอะไรไม่ได้ แถมบอกใครก็มีแต่คนหวาดเสียว แต่ไม่มีใครเสนอตัวมาจัดการอะไรให้เลยค่ะ...
สวัสดีค่ะน้องแป๊ด
ไม่ได้กระโดดกอดเลยค่ะ เพราะต่างฝ่ายต่างมัวแต่ดูน้องงูค่ะ...
สวัสดีค่ะ คุณไมตรี เกษตรยะลา
มาให้กำลังใจแบบนี้บ่อยๆ กำลังใจอาจจะหดหายก็ได้ค่ะ...อิอิ
สวัสดีจ้ะน้องซูซาน
แน้...ไม่วายจะขู่พี่อีกแล้ว...พี่ยิ่งกลัวว่าเธอจะหล่นตุบ หรือกระโดดตั๊บมาบนศรีษะพี่อยู่เชียว...เหมือนดวงจะสมพงษ์ คราวที่แล้วก็เจอตายแอ้งแม้งในคอมเพรสเซอร์แอร์ ... คราวนี้ก็มาชูคออยู่ในตัวแอร์ที่ทำงาน ... ไม่อยากสมพงษ์กับพวกตระกูลน้องงูเลยค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ JJ
ไม่กลับดึกแล้วค่ะ หวาดเสียวน้องงู และก็เสียวเป็นโรคกระเพาะค่ะ
สวสัดีค่ะพี่อ้อย
ลมพิษพี่อ้อยอาการดีขึ้นแล้วนะคะ หากไม่ดขึ้นจะส่งน้องงูไปรักษา อิอิ
สวัสดีค่ะคุณพิม
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับการติดต่อประสานที่รวดเร็ว รวมทั้งการส่งหนังสือที่มาให้ดูเป็นต้นแบบ...ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอชอบวิ่ง
จะรับน้องงูตัวนี้ไปเลี้ยงไว้ที่บ้านอีกสักตัวมั้ยค่ะ
มาช้ายังดีกว่าไม่มา
กริ๊ด ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
พร้อมกับเข่าอ่อน
เอาน้องหนอนสักตัวเป็นเพื่อนไหมคะ
"อะยื๋ยยยยยย....กลับบ้านนนนนนน...เถอะป๊า...”
อิอิอิ