เคยเห็นแต่ในทีวี...เพิ่งเจอของจริงก็วันนี้แหละ....

   วันนี้ผู้เขียนไปทำงานกับคุณแม่เช่นเคยค่ะ  แต่วันนี้คุณแม่จะพาไปลงที่ตลาดหัวรถไฟ  ข้างโรงพยาบาลศิริราชก่อนค่ะ  พอขายเสื้อผ้าเสร็จ  ประมาณ  06.22 น. ผู้เขียนกลับคุณแม่ก็ได้ช่วยกันเก็บของกลับบ้าน  เพื่อที่จะไปขายที่  ประตูน้ำต่อค่ะ .....

    เมื่อเก็บของกลับแล้ว  ก็ได้นั่งรถสองแถวสีแดง  ที่มีป้ายติดว่า  รถไฟ-ท่าน้ำ เพื่อที่จะไปต่อเรือข้ามไปท่าพระจันทร์ค่ะ

    เมื่อมาถึงท่าเรือ ผู้เขียนกลับแม่ได้นั่งรอเรือจากท่าพระจันทร์ ข้ามมารับผู้โดยสารที่ท่าเรือศิริราช ช่วงนั้นยังเช้าอยู่ มีคนแค่ 3 - 4 คนเองค่ะ แต่ที่นั่งรอเรืออยู่นี่เอง  ผู้เขียนได้ลุกจากเก้าอี้  มายืนชมวิวข้างๆ  แม่น้ำเจ้าพระยาค่ะ  รู้สึกว่าวันนี้อากาศจะดีเป็นพิเศษ  ไม่มีแดดและมีลมเย็น ๆเบา ๆ  โชยมา เป็นระยะ ๆ ....

    แต่ที่ตกใจที่สุดคือ...เมื่อสายตาได้สาดมองมาดูไกล้ตัวของผู้เขียนเอง  ในนั้นจะมีผักตบชวาลอยมาติดฝั่งค่ะ  ชึ่งเป็นเรื่องไม่แปลกอะไร  แต่นี่ ที่น่าตกใจที่สุด   คือ  ในบันดาของผักตบชวาลอยอยู่นี่สิคะ  มีศพลอยมาติดอยู่ด้วยค่ะ  ผู้อ่านคิดว่า  ถ้าเป็นผู้อ่าน  จะรู้สึกอย่างไรกันคะ ?  แต่ผู้เขียนเห็นทีแรก  ไม่รู้สึกยังไงค่ะ  เพราะไม่คิดว่าเป็นศพคนตายค่ะ  ผู้เขียนคิดว่า  มันคงเป็นตุ๊กตาที่คนเอามาทิ้งกันมั้งคะ

     แต่ลึก ๆ ก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันค่ะ  ว่าทำไมตุ๊กมันถึงได้ตัวใหญ่มากมายขนาดนี้ ตามตัวก็มีเสื้อที่ขาด ผิวหนังก็เปลื่อยไปหมด  อ้าปากด้วยค่ะ  มีลิ้น  และมีริมฝีปากที่เป็นสีเขียวปนกับแดง ..

     เอ! คิดไปแล้วมันน่าแปลก  ผู้เขียนจึงได้เรียกคุณแม่มาดูอีกคนค่ะ  เมื่อคุณแม่ได้ดูสักพักนึง  ท่านก็รีบบอกให้ผู้เขียนรีบเดินไปขึ้นเรือ  ท่านรีบเดินมาบอกคนขับเรือ  ว่ามีศพผู้หญิงลอยมาติดฝั่ง  เพียงเท่านี้สิคะ  ใจผู้เขียนเริ่มสั่น ๆ  แล้วค่ะ  จึงได้รู้ว่าคุณแม่รีบบอกผู้เขียนออกจากตรงนั้นทำไม  เพราะคุณแม่ท่านรู้ว่าผู้เขียนกลัวผีที่สุดเลยค่ะ..

      จากนั้นคนขับเรือบอกให้ผู้เขียนโทรไปแจ้งตำรวจ และมูลนิธิปอร์เต็กตึ้งให้มาดูศพค่ะ  ผู้เขียนก็ได้โทรไปแจ้งทั้งสองฝ่าย  มีป้าคนนึงบออกว่า.."ทำไปเถอะลูก  ได้บุญได้กุศล  คนที่เค้าตายไปจะได้ไปผุดไปเกิด"   ส่วนนี้ที่ทำให้ผู้เขียนรู้สึกดีขึ้น  หลังจากตกใจมาแล้ว  ที่ไม่รู้เลยว่า  ตัวเองได้ไปยืนชมวิวกับศพตั้งนานสองนาน  คิดแล้วสยองไม่หายเลยค่ะ  ส่วนคนที่ไม่เชื่อเรื่องผี  ก็คงไม่รู้นะคะ  ว่าอาการของคนกลัวผีมันเป็นอย่างไร..

    จากนั้นตำรวจและปอร์เต็กตึ้งก็ได้มาชันสูตรศพ..เค้าบอกว่า  เป็นศพผู้หญิงถูกฆ่าข่มขืน  แล้วนำมาทิ้งลงแม่น้ำเจ้าพระยา  ดูจากสภาพศพแล้ว  น่าจะตายได้ประมาณ  3  วัน  ผู้เขียนคิดว่าคงจะเป็นอย่างที่เค้าบอกค่ะ  เพราะ ... (ตุ๊กกาอะไร  มันจะใหญ่ขนาดนั้น  ใหญ่กว่าคนเป็นสองเท่าเลยค่ะ)  เสียดายที่ผู้เขียนไม่ด้ายถ่ายรูปมาด้วยค่ะ  ไม่งั้นผู้อ่านคงจะได้รู้ว่า  มันสยองแค่ไหน ....

      กลับบ้านไปจะนอนหลับมั้ยน้า   เพราะจากที่ผู้เขียนได้ยืนพิจารณาตุ๊กกา  ที่ตอนหลังมันคือศพคนตายนี่สิ   มันยังติดตาผู้เขียนไม่ลืมเลยค่ะ....

 

   สุดท้าย  ท้ายสุด..  อยากจะฝากให้ผู้อ่านทุกท่านที่อ่านบันทึกนี้แล้ว  ช่วยเตือนท่านที่เป็นหญิงทุกคน  ที่ท่านรู้จัก  และไกล้ชิด  ให้ระมัดระวังตัวด้วยนะคะ  เพราะสังคมทุกวันนี้เปลี่ยนไปมากทีเดียว  รวมไปถึงจิตใจของคนก็เปลี่ยนไปด้วยค่ะ 

    เพราะไม่รู้ว่าอันตรายจะเกิดกับเราเมื่อไหร่........

 

....pam...