ความน่าจดจำกับวันวาน

                 ข้าพเจ้าเริ่มชีวิตที่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีพี่น้องรวมกัน 2 คน ชีวิตในวัยเด็กนั้นค่อนข้างจะลำบาก เพราะบ้านอยู่ห่างจากโรงเรียนที่ข้าพเจ้าไปเรียน ถึง เกือบ 3 กิโล ต้องเดินไปโรงเรียนทุกวัน รวมถึงน้องชาย ชีวิตในวัยเด็กสอนให้มีความอดทน  รู้จักกินจักใช้เนื่องจากครอบครัวเราค่อนข้างลำบาก พ่อแม่มีอาชพทำนา ทำสวน กิจวัตรประจำวันต้องตื่นแต่เช้าทุกวัน เพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน พอขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แม่ก็เริ่มตื่นตี 3 ตี 4 ออกไปเก็บใบตอง    ซึ่งคนทางแม่ฮ่องสอนเรียกว่า " ใบตองตึง" ซึ่งใช้มุงหลังคากันแดดฝน เพื่อนำมาทำแล้วขาย ข้าพเจ้าต้องตื่นเช้าหุงหาอาหารเพื่อเตรียมให้กับน้อง รวมทั้งตนเองทุกวัน     ทำให้คิดว่าวัยเด็กทำไมเราลำบากจัง    ไม่ค่อยมีเวลาเล่นเหมือนเด็กคนอื่น ๆ เขา     พอข้าพเจ้าเรียนจบ ป. 6 ก็หาที่เรียนเองเพราะพ่อแม่ไม่มีเงินพอที่จะส่งเสีย ข้าพเจ้าก็เลยตัดสินใจไปสมัครเรียนที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์แม่ฮ่องสอน กับเพื่อนอีกหนึ่งคนแต่เพื่อนเขาอยู่ไม่ได้ก็เลยลาออกไปเรียนต่อโรงเรียนอื่น  บอกไปว่าโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์แม่ฮ่องสอนที่ข้าพเจ้าไปเรียนนั้นเป็นโรงเรียนกินนอน นาน ๆ จะได้กลับบ้านที  ไปใหม่ ๆ อาจารย์ยังไม่ให้กลับเพราะกลัวไม่กลับมาเรียน

                 ข้าพเจ้าเริ่มชีวิตในโรงเรียนประจำตั้งแต่ชั้น ม. 1 ใหม่ ๆ ก็รู้สึกคิดถึงบ้านมากแต่ต้องอดทนเพื่ออนาคตของเราในใจคิดไปต่าง ๆ นา ๆ ชวิตในโรงเรียนประจำ เป็นอย่างไร......อย่าลืมติดตามนะคะ