ได้รู้จักตัวเอง

  

 

ผมได้อะไรจาก1 ปีใน G2K

 

13 มีนาคม 2551 ครบ 1 ปี เต็มที่ผมเป็นสมาชิกใน G2K

ถามว่า    ปีหนึ่ง เร็วไหม ก็เร็วดี เพราะวันแรกที่เข้ามาดูเว็บนี้ยังจำได้เหมือนเกิดขึ้นเมื่อวาน รู้สึกแปลกใจที่ว่า เอ... เว็บนี้ เป็นเว็บที่โปร่งใสดี คนกล้าเปิดตัวตน เอาภาพตัวเองมาแสดงไว้ และเมื่อเปิดไปดูประวัติ ก็น่าจะเชื่อถือได้ว่าเป็นประวัติส่วนตัวที่สำคัญที่ทำให้รู้จักเจ้าของบันทึกได้พอสมควร แม้บางคนจะสั้น 

นอกจากนี้ ผู้จัดทำเว็บเองก็เป็นผู้ที่มีการศึกษา มีตำแหน่งที่เชื่อถือตรวจสอบได้  คนที่มาบันทึกก็ล้วนอยู่ในแวดวงการศึกษาเป็นส่วนใหญ่  ก็ถือว่าหลากหลายดี แต่ก็ไม่เห็นมีนักการทูต 

ในช่วงนั้นผมได้จัดทำเว็บส่วนตัว www.polpage.comมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ด้วยเหตุที่ทำเองจึงไปได้ไม่ถึงไหน มีเว็บแต่ก็ไม่ได้พัฒนามากนัก ใช้ html ธรรมดา ต่อมาเมื่อมี โปรแกรมสำเร็จรูปก็ศึกษาเองจนใช้ mambo เป็น การต้องทำเองทุกอย่างในเว็บทำให้รู้สึกเป็นภาระเกินไป อีกทั้งผมไม่ได้คิดจะประชาสัมพันธ์เว็บของตัวเองเลย เอาไว้ดูคนเดียว ในที่สุดมีเว็บก็เพียงเพื่อเอาไว้เป็นที่เก็บข้อเขียนของผม เวลาใช้จะได้สะดวกในการเปิดจากอินเตอร์เน็ต 

พอมาเจอ G2K ก็เลยรู้สึกว่าดี เพราะมีคนทำรูปแบบและระบบให้แล้ว นอกจากนั้น G2K ก็ยังดูเหมือนกับจะเปิดกว้างและให้กำลังใจนักเขียนหน้าใหม่ ผมจึงสมัครและเปิดบันทึกนักการทูตตั้งแต่บัดนั้น 

 

ถามให้ตรง ตอบให้ตรง

ผมได้อะไร

ได้เปิดตัวเองต่อสังคมออนไลน์แห่งนี้

ได้เรียนรู้การจัดการบล็อก การเผยแพร่ความรู้ผ่านบล๊อคด้วยตัวเอง

ได้เรียนรู้เรื่อง KM  รวมทั้งความรู้อื่นๆ

ได้เรียนรู้การปฏิสัมพันธ์ออนไลน์

ได้ทำกิจกรรมผ่านเว็บ

และสุดท้ายได้รู้จักตนเองผ่านสังคมออนไลน์

ถามว่าคิดอย่างไรกับสิ่งที่ได้

การเปิดตัวในอินเตอร์เน็ตยังคงเป็นเรื่องที่น่ากลัวและเสี่ยงมาก แต่ก็ได้ทำไปแล้วกับ G2K และก็คิดว่าตัดสินใจไม่ผิดเพราะ G2K เป็นเว็บที่มีสาระที่ชัดเจน ถือเป็นกรอบป้องกันที่ปลอดภัยพอสมควร

ระบบของ G2K ดีและเหมาะสมกับสังคมออนไลน์ของไทย

ความรู้ที่ได้จาก G2K นั้นมากมายและเป็นอาหารสมองได้ในยามที่ต้องการเป็นเสมือนศูนย์อาหาร มีให้เลือกทานหลายอย่าง ตามชอบใจ

เรื่องปฏิสัมพันธ์ออนไลน์ เป็นเรื่องที่ผมเรียนรู้ไปเรื่อยๆ และก็ยอมรับว่ายังเรียนรู้ไม่จบแต่ก็จะเรียนรู้ต่อไป

เรื่องกิจกรรมผ่านเว็บนั้น เนื่องจาก G2K มีความน่าเชื่อถือ จึงสามารถทำกิจกรรมได้โดยเฉพาะกิจกรรมการกุศลซึ่งผมไม่เคยทำแบบนี้กับเว็บไหนมาก่อน

สุดท้าย ได้รู้จักตัวเองพอสมควร ผมก็ยังคงเป็นได้เพียงแค่บล็อกเกอร์สมัครเล่นหน้าใหม่คนหนึ่ง ที่ต้องระวังการเขียนและเขียนเฉพาะเรื่องส่วนตัวที่เปิดเผยได้ ส่วนเรื่องงานก็พยายามจะทำให้เปิดเผยเท่าที่จะเปิดเผยได้

จากบันทึก 180 กว่าบันทึกในระยะเวลา 1 ปี  บวกกับภาพวาดอีก 80 ภาพ และกัลยาณมิตรใน G2K จำนวนหนึ่ง ที่ก็ยังไม่เคยเห็นตัวจริงกันและยังถือว่าไม่รู้จักกัน.....ในโลกของความเป็นจริง

บันทึกนี้เป็นบันทึก ครบ 1 ปี  ในวันที่ 13 มีนาคม 2551 จึงขอถามกับตัวเองและจึงขอตอบกับตัวเอง  หากผิดพลาดประการใด สร้างความขัดข้องใจใดๆ ก็ขออภัยด้วย

 

เราทุกคนยังต้องเป็นนักเดินทางกันต่อไป ในเส้นทางและสิ่งที่ตนปรารถนา

สำหรับผม ได้เดินมาแล้ว อย่างน้อยก็หนึ่งหลักกิโลเมตร

ยังไม่รู้ว่าจะเดินไปได้อีกหรือไม่หรือได้ไกลเพียงใด

หรือวันหน้าจะเป็นอย่างไร เพราะ “อันความตาย หมายไม่ได้ว่าเมื่อไหร่”

ขอความสุขสวัสดี จงมีแด่ทุกท่านครับ