หอมกลิ่นดอกรัก

     นานมากเหลือเกินที่ชีวิตไม่ได้สัมผัสความสุขที่ล้ำลึกและงดงาม ความหอมละมุนอ่อนหวาน ที่อยู่ใกล้ชิดกับตัวเอง แบบเอื้อมถึงอยู่...แต่กลับมองไม่เห็น เหมือนใกล้เกลือกินด่างอย่างไรอย่างนั้นเชียว ...หากค้นหาหัวใจเจอก็เป็นสุข...

     สัปดาห์ที่ผ่านมาหลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วมีโอกาสได้พักเต็ม ๆ ๒ วัน เป็นเวลาที่คุ้มค่ามาก ได้สัมผัสกับกลิ่นหอมและความงามของดอกไม้รอบ ๆ บ้าน ได้เดินรอบ ๆ บ้านและเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ และท่านผู้อ่านได้ชื่นชมด้วย เพราะชีวิตทุกวันมีแต่งาน..งาน..และ..งาน เท่านั้น “ด้วยมุ่งมั่นงานนั้นหรือคือชีวิต..” เป็นเพราะการกำหนดปณิธานให้ชีวิตเองหรือเปล่านี่...

     ดึกมากแล้วรูดม่านเปิดหน้าต่าง ท่ามกลางความมืด ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาวระยิบระยับ มองเห็นแสงไฟและเสียงของเครื่องบินขึ้นลงเป็นระยะ ซึ่งไม่ดังมากนัก ได้กลิ่นหอมของดอกราตรี และดอกลำดวนที่ปลูกไว้หลังบ้าน จึงเปิดหน้าต่างอีกหลาย ๆ บาน พร้อมกับรูดม่านเปิดออกให้เต็มที่ เพื่อให้กลิ่นหอมของดอกเดินทางได้สะดวก หอมจัง..กลิ่นของเจ้า..ดอกราตรีสีขาวที่น่ารัก กลิ่นค่อนข้างแรง แต่ก็ชอบ อยากสัมผัสกลิ่นดอกราตรีใกล้ๆ จึงเดินออกไปหลังบ้านพร้อมไฟฉายเพื่อส่องดู ดอกราตรี พร้อมสูดดมกลิ่นจนเต็มอิ่ม

     ใกล้ ๆ กันก็ได้กลิ่นของดอกลำดวน..หอมละมุนอ่อนๆ ที่บานอยู่เต็มต้น ใช้ไฟฉายส่องดูทีละดอก ซึ่งกำลังเริ่มบานในเดือนมีนาคมนี้ คนเมืองเหนือเรียกว่า “ดอกหอมนวล” เดินไปอีกไม่ไกลก็ได้กลิ่นดอกแก้ว ฉันปลูกไว้หนึ่งต้นเป็นพุ่มสวย มีดอกไม่มาก ดอกสีขาวเล็ก ๆ น่ารัก กลิ่นหอมอ่อนๆ ละมุนละไม กลิ่นไม่แรงเหมือนดอกราตรี

 

...รวยรินกลิ่นแก้วแผ่วโผยโชยมา ชื่นอุราหอมดอกแก้วพารำพึง ...

  

     คนเมืองเรียกว่า “ดอกพิกุล” ทำให้คิดถึงเพลง น้อยใจยา ที่ขับร้อง โดยจรัล มโนเพชร และ สุนทรี เวชานนท์ “...ดอกพิกุล ก็คือ ดอกแก้ว...ไปเป๋นของเปิ้น แล้วเน้อ...” ช่างเปรียบเทียบได้เหมาะเจาะยิ่งนัก ความงามของแว่นแก้ว สาวงามแห่งเวียงพิงค์ สวยเหมือนดอกแก้วสีขาวแสนบริสุทธิ์

     คุณยายข้างบ้านบอกว่าดอกราตรีกลิ่นค่อนข้างแรง คล้ายกับกลิ่นดอกพญาสัตบรรณที่อยู่ตามแนวถนนด้านหน้าบ้าน คุณยายไม่ค่อยชอบ รู้สึกเกรงใจคุณยายอยู่ แต่โชคดีที่พุ่มราตรีอยู่ห่างเยื้องบ้านของคุณยายไกลอยู่ คุณยายอาจได้กลิ่นเป็นบางครั้งเมื่อแรงลมพัดพาไป คืนนี้คุณยายต้องได้กลิ่นของเจ้าแน่ ๆ เพราะคืนนี้ลมแรง นั่งปล่อยอารมณ์และความรู้สึกไปกับกลิ่นหอมของดอกราตรี ทำให้คิดถึงเพลง “..กลิ่นราตรี..” ของ ครูเอื้อ สุนทรสนาน

“     ...ลมพระพายชายชื่นในคืนนี้ กลิ่นราตรีหอมระรื่นชื่นใจแสน ดอกไม้อื่นดื่นไปในดินแดน จะเหมือนแม้นราตรีไม่มีเลย เจ้าโชยกลิ่นต่อเมื่อสิ้นแสงอาทิตย์ เหมือนให้คิดปริศนาราตรีเอ๋ย...”    ฉันไม่รู้สึกเบื่อเลยที่จะกวาดดอกราตรีที่ร่วงหล่นเต็มต้นในยามเช้า เพราะเจ้าได้ให้ความสุขความสดชื่นแก่เจ้าของอย่างเต็มที่แล้ว

     ฉันชอบดอกไม้และกลิ่นหอมของดอกไม้เกือบทุกชนิด จึงพยายามสรรหามาปลูกไว้ที่บ้าน อย่างละต้นสองต้น ตั้งใจจะปลูกให้ครบตามชื่อดอกไม้ในเพลง “อุทยานดอกไม้” รวม ๔๘ ชนิด แต่ติดนิดเดียวพื้นที่บ้านมีน้อย(ฮิ ๆ..) จึงรวบรวมมาปลูกไว้ได้กว่า ๑๐ ชนิด ชนิดที่สวย กลิ่นหอม ก็มี จำปี จำปา รสสุคนธ์ ชำมะนาด เล็บมือนาง พุดสามสี พุด โมก แก้วหรือพิกุล ลำดวนหรือหอมนวล ราตรี มะลิ ทั้งมะลิซ้อนและมะลิลา กุหลาบ (สวย..แต่ดูแลยากค่ะ..)

     ดอกชนิดที่สวยงาม ไม่มีกลิ่น สวยสดใสจริง ๆ ก็ เฟื่องฟ้า พวงชมพู พวงแสด พวงเงิน ชวนชม อัญชัน พวงคราม วาสนา ดาหลา ประเภทที่ทำให้หลงใหลกับสีสัน และความอ่อนช้อยงดงาม ก็ ..กล้วยไม้.. มีหลายพันธุ์ค่ะ  ระยะนี้ใกล้หน้าแล้งแล้ว ดอกเอื้องจะบานสะพรั่ง..ทั้งเอื้องคำ เอื้องผึ้ง  เอื้องมอนไข่ ..สีเหลืองสวยสดงดงามอย่างจับจิตจับใจเชียว.. 

        ในบางวันที่ไม่เร่งรีบจนเกินไป เมื่อได้กลิ่นหอมของดอกอะไรก็จะไปดอมดมกลิ่นให้ได้ชื่นใจ และเด็ดมาวางในรถเพื่อสัมผัสกับกลิ่นหอมขณะขับรถไปทำงาน ..คือความชื่นบานของชีวิต... ที่เด็ดบ่อย ๆ ก็จะเป็นดอกชำมะนาด กลิ่นหอมเย็น ๆ เหมือนกลิ่นใบเตย ดอกพุดสามสี (ที่เห็นมี ๒ สีเท่านั้น คือม่วงกับขาว)กลิ่นหอมไกลเชียวละ ดอกจำปา จะเก็บไปบูชาพระ และฝากคุณยายข้างบ้าน วันไหนเก็บได้เยอะ ก็เอาไปฝากเพื่อนๆ ด้วย

    ดอกไม้ที่อยู่ในดวงใจ อีก ๒ ชนิด คือ จันทร์กะพ้อ เคยสงสัยจากเนื้อเพลงว่าทำไมคนจึงไม่ใช้ดอกจันทร์กะพ้อไว้บูชา และคุณค่าของจันทร์กะพ้อทำไมน้อยจัง และอยากสัมผัสกลิ่นหอมของเจ้า..จันทร์กะพ้อ จึงตั้งใจจะหามาปลูกให้ได้ อีกหนึ่งชนิด ..เป็นดอกไม้ในห้วงความคิดคำนึง ตั้งแต่เล็กจนโต แต่ไม่ได้คิดที่จะปลูกไว้ในบ้าน ...ดอกรัก...ค่ะ

      

"...เห็นต้นรักหักโค่นโคนสบัด   เป็นรอยตัดรักขาดให้หวาดไหว...  

...เหมือนตัดรักตัดสวาทขาดอาลัย   ด้วยเห็นใจเจ้าเสียแล้วนะแก้วตา...”

       สุนทรภู่ได้กล่าวไว้ในนิราศพระประธม ให้ความรู้สึกปวดใจยิ่งนัก ชื่อของดอกเป็นสัญลักษณ์เชื่อมโยงกับความรัก ได้เหมาะสมที่สุด ดอกเล็ก มี ๕ กลีบ แผ่ออกเป็นวงกว้าง ส่วนของดอกที่คล้ายมงกุฎใช้ร้อยมาลัย ฉันชอบดอกรักทั้งสีขาวและสีม่วง ต้นรักมียางสีขุ่นขาวอยู่ทุกส่วน ที่สามารถทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังได้ คนจึงไม่นิยมปลูก “ต้นรัก” ไว้ในบ้าน  แต่ต้นรักก็ขึ้นได้ง่ายตามที่รกร้างว่างเปล่า ข้างถนน ข้างลำคลอง กระจายพันธุ์โดยลม ชื่อก็เป็นมงคล ดอกก็สวย ถ้าได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ใน “วันแห่งความรัก” ก็คงจะเหมาะอยู่ไม่น้อย

     ต้นรัก..ขึ้นได้ง่าย ช่างเหมือนใจฉันในวันนี้ ฉันปลูกต้นรักไว้ในใจ เฝ้ารดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย ด้วยความเอาใจใส่ ทะนุถนอม อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งเฝ้าดูความเจริญเติบโตของ..ต้นรัก..ด้วยความสุข และชื่นใจ        ณ วันนี้เมื่อดอกรักบานอย่างเต็มที่ ฉันสัมผัสได้ด้วยความรู้สึกถึงกลิ่นหอมที่กำจายอยู่เต็มทุกห้องหัวใจ จากเพื่อน...พี่...น้อง...ผู้บังคับบัญชา...กัลยาณมิตรทุกท่านในที่ทำงาน.. ใน GotoKnow.. รวมถึงในโรงเรียนทั้งท่านผู้บริหารและคุณครู

..ปลูกรัก..อุตส่าห์พิทักษ์รักษาไว้..

..ชื่นช่อชูใบ..ปลูกรักไว้หมายดอมดม..

..พรวนดินรดน้ำ..เช้าค่ำพร่ำชม..

..แดดลมมิให้พัดส่องดอกใบ..ฉันถนอมออมไว้..ชื่นใจมิได้หมางเมิน..

     ฉันซาบซึ้งและประทับใจเป็นที่สุด.. สำหรับน้ำใจผ่านทุกคำพูดที่แสดงความเป็นห่วง ดอกไม้ทุกช่อในบันทึกบ้านภาษาไทยและหน้าจอโทรศัพท์ ดอกไม้จริง ๆ และของเยี่ยมทุกชิ้น SMS ทุกข้อความ หนังสือทุกเล่ม (เพื่อนๆ คงเห็นว่าฉันเป็นคนรักการอ่าน โอ้ย !อ่านแล้วไม่ปฏิบัติ นี่แหละ.. มีความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด) ช่างเหมาะเจาะทุกเล่ม ..นาฬิกาชีวิต(Biological Clock)..มารู้จักโรคมะเร็งกันเถอะ..อยู่อย่างยั่งยืน..แพทย์ทางเลือก(ALTERNATIVE MEDICINE)..ล้างสารพิษในร่างกาย.. และการเฝ้าดูแลฉันเมื่ออยู่โรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด สิ่งเหล่านี้เหมือนน้ำทิพย์วิเศษที่ชโลมใจให้คลายความเจ็บปวด และความวิตกกังวลกับโรคภัยไข้เจ็บที่เป็นอยู่ได้อย่างมหัศจรรย์ทีเดียว

     ต้นรัก..ยังคงเบ่งบานอย่างงดงามและส่งกลิ่นหอมให้ได้ชื่นใจอย่างต่อเนื่อง ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งทำให้ฉันมีความสุขและอิ่มเอมใจมาก ถึงแม้ว่าเพิ่งจะผ่านห้วงเวลาของการเจ็บไข้ได้ป่วย เพราะต้องนำเสนอผลการปฏิบัติงานของปีงบประมาณ ๒๕๕๐ ที่ผ่านมา ต่อคณะกรรมการในระดับชาติ ถึง ๓ คณะ คือ คณะติดตามการปฏิบัติงานตามกลยุทธ์และตัวชี้วัดของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งสำคัญมากทีเดียว เพราะเกี่ยวข้องกับเงินโบนัสของเขตพื้นที่ที่จะได้รับ รวมทั้งสถานศึกษาทุกแห่งในสังกัด เฉพาะงานที่รับผิดชอบต้องนำเสนอ รวม ๓ ตัวชี้วัด ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญทั้งนั้น คือ เรื่องที่ ๑ การแก้ปัญหาการอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ของนักเรียนชั้น ป.๓ เป้าหมาย คือนักเรียนทุกคนต้องอ่านออกเขียนได้ (๑๐๐ %) ถึงจะได้ระดับ A ๔ เรื่องที่ ๒ การยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทย ของทุกช่วงชั้น ชั้น ป. ๑ – ม.๖ และ เรื่องที่ ๓ การส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน

     ในความเป็นจริงทุกงานดังกล่าวได้ทำมาอย่างต่อเนื่องตามแผนงานโครงการแล้ว เพียงแต่ในกระบวนการนำเสนอผลงานที่เป็น Achievement ของสถานศึกษาที่ประสบผลสำเร็จ ยังไม่ได้ประสานโรงเรียนเท่านั้น เพราะมัวแต่ไปนอนดมกลิ่นยาและดื่มน้ำข้าวที่โรงพยาบาล คณะที่ ๒ คือคณะกรรมการจาก ก.ค.ศ. คณะสุดท้ายเป็นคณะประเมินผลโครงการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งได้แก่คณาจารย์จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดูงานแล้วค่อนข้างหนักใจมาก พาลลืมความเจ็บป่วยไปเสียสนิท เพราะความกังวลกับภาระงานอันหนักอึ้ง

 

         

 

     เมื่อดอกรักยังคงเบ่งบาน...และส่งกลิ่นหอมอย่างน่าชื่นใจ ฉันได้รับน้ำใจอันงดงามจากกัลยาณมิตรที่น่ารัก..ขานอาสา..คนละไม้คนละมือ...ภายในเวลา ๒ วัน ...ทุกอย่างเป็นไปตามคาดหวัง การนำเสนอผลงานผ่านพ้นไปด้วยดี คณะที่ ๒ ตัดสินให้ผ่าน คณะที่ ๓ กล่าวชมอย่างทำให้ได้ปลื้มถึงวิธีคิดและกระบวนการทำงาน...ยิ้มจนหุบไม่ลงเชียว...ที่ยังคงค้างไม่ทราบผลคือคณะที่ ๑ นั่นคือ หากสามารถได้ A ๓ หรือ A ๔ ก็หมายถึง ผลประโยชน์ที่เขตพื้นที่การศึกษาจะได้รับ ได้แก่ อันดับคุณภาพที่จะถูกจัดเรียงในระดับประเทศ และเงินรางวัลหรือเงินโบนัสที่จะได้รับเป็นสิ่งตอบแทน

     ขอบคุณสำหรับมิตรภาพจากกัลยาณมิตรที่รักทุกท่านค่ะ ..คุณครูรุ่งรัฐิธยา..คุณครูนิลุบล..คุณครูกานดา..คุณครูจันทพร..คุณครูสุลีกาญ..คุณครูพรรษา..คุณครูสายตา ..คุณครูลินลดา ผลงานของทุกท่านทั้งเพื่อน พี่ และน้อง เป็นตัวแทนของสถานศึกษาที่แสดงถึงผลของการลงทุน ลงแรงกาย แรงใจที่ปรากฏชัดเจน ประจักษ์ต่อสายตาของผู้พบเห็น   รวมทั้งน้ำใจของผู้บังคับบัญชา และพี่ ๆ ทุกท่านในกลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา และกัลยาณมิตรอีกมากมายหลายท่านที่ส่งเสียงมาให้กำลังใจอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ตัวไม่ได้มาก็ตาม...

 

     ...กลิ่นดอกรักช่างหอมชื่นใจแท้...  

...ขอขอบคุณในน้ำใจไมตรีจิต...

 

...เพื่อนกัลยาณมิตรนิเทศวิเศษแสน...

 

...สุดซาบซึ้งคะนึงใจไม่คลายแคลน...

 

...เนาว์แนบแน่นตราไว้ในทรวงเอย...