หอมกลิ่นดอกรัก
นานมากเหลือเกินที่ชีวิตไม่ได้สัมผัสความสุขที่ล้ำลึกและงดงาม ความหอมละมุนอ่อนหวาน ที่อยู่ใกล้ชิดกับตัวเอง แบบเอื้อมถึงอยู่...แต่กลับมองไม่เห็น เหมือนใกล้เกลือกินด่างอย่างไรอย่างนั้นเชียว ...หากค้นหาหัวใจเจอก็เป็นสุข...
สัปดาห์ที่ผ่านมาหลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วมีโอกาสได้พักเต็ม ๆ ๒ วัน เป็นเวลาที่คุ้มค่ามาก ได้สัมผัสกับกลิ่นหอมและความงามของดอกไม้รอบ ๆ บ้าน ได้เดินรอบ ๆ บ้านและเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ และท่านผู้อ่านได้ชื่นชมด้วย เพราะชีวิตทุกวันมีแต่งาน..งาน..และ..งาน เท่านั้น “ด้วยมุ่งมั่นงานนั้นหรือคือชีวิต..” เป็นเพราะการกำหนดปณิธานให้ชีวิตเองหรือเปล่านี่...
ดึกมากแล้วรูดม่านเปิดหน้าต่าง ท่ามกลางความมืด ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงดาวระยิบระยับ มองเห็นแสงไฟและเสียงของเครื่องบินขึ้นลงเป็นระยะ ซึ่งไม่ดังมากนัก ได้กลิ่นหอมของดอกราตรี และดอกลำดวนที่ปลูกไว้หลังบ้าน จึงเปิดหน้าต่างอีกหลาย ๆ บาน พร้อมกับรูดม่านเปิดออกให้เต็มที่ เพื่อให้กลิ่นหอมของดอกเดินทางได้สะดวก หอมจัง..กลิ่นของเจ้า..ดอกราตรีสีขาวที่น่ารัก กลิ่นค่อนข้างแรง แต่ก็ชอบ อยากสัมผัสกลิ่นดอกราตรีใกล้ๆ จึงเดินออกไปหลังบ้านพร้อมไฟฉายเพื่อส่องดู ดอกราตรี พร้อมสูดดมกลิ่นจนเต็มอิ่ม
ใกล้ ๆ กันก็ได้กลิ่นของดอกลำดวน..หอมละมุนอ่อนๆ ที่บานอยู่เต็มต้น ใช้ไฟฉายส่องดูทีละดอก ซึ่งกำลังเริ่มบานในเดือนมีนาคมนี้ คนเมืองเหนือเรียกว่า “ดอกหอมนวล” เดินไปอีกไม่ไกลก็ได้กลิ่นดอกแก้ว ฉันปลูกไว้หนึ่งต้นเป็นพุ่มสวย มีดอกไม่มาก ดอกสีขาวเล็ก ๆ น่ารัก กลิ่นหอมอ่อนๆ ละมุนละไม กลิ่นไม่แรงเหมือนดอกราตรี
...รวยรินกลิ่นแก้วแผ่วโผยโชยมา ชื่นอุราหอมดอกแก้วพารำพึง ...
คนเมืองเรียกว่า “ดอกพิกุล” ทำให้คิดถึงเพลง น้อยใจยา ที่ขับร้อง โดยจรัล มโนเพชร และ สุนทรี เวชานนท์ “...ดอกพิกุล ก็คือ ดอกแก้ว...ไปเป๋นของเปิ้น แล้วเน้อ...” ช่างเปรียบเทียบได้เหมาะเจาะยิ่งนัก ความงามของแว่นแก้ว สาวงามแห่งเวียงพิงค์ สวยเหมือนดอกแก้วสีขาวแสนบริสุทธิ์
คุณยายข้างบ้านบอกว่าดอกราตรีกลิ่นค่อนข้างแรง คล้ายกับกลิ่นดอกพญาสัตบรรณที่อยู่ตามแนวถนนด้านหน้าบ้าน คุณยายไม่ค่อยชอบ รู้สึกเกรงใจคุณยายอยู่ แต่โชคดีที่พุ่มราตรีอยู่ห่างเยื้องบ้านของคุณยายไกลอยู่ คุณยายอาจได้กลิ่นเป็นบางครั้งเมื่อแรงลมพัดพาไป คืนนี้คุณยายต้องได้กลิ่นของเจ้าแน่ ๆ เพราะคืนนี้ลมแรง นั่งปล่อยอารมณ์และความรู้สึกไปกับกลิ่นหอมของดอกราตรี ทำให้คิดถึงเพลง “..กลิ่นราตรี..” ของ ครูเอื้อ สุนทรสนาน
“ ...ลมพระพายชายชื่นในคืนนี้ กลิ่นราตรีหอมระรื่นชื่นใจแสน ดอกไม้อื่นดื่นไปในดินแดน จะเหมือนแม้นราตรีไม่มีเลย เจ้าโชยกลิ่นต่อเมื่อสิ้นแสงอาทิตย์ เหมือนให้คิดปริศนาราตรีเอ๋ย...” ฉันไม่รู้สึกเบื่อเลยที่จะกวาดดอกราตรีที่ร่วงหล่นเต็มต้นในยามเช้า เพราะเจ้าได้ให้ความสุขความสดชื่นแก่เจ้าของอย่างเต็มที่แล้ว
ฉันชอบดอกไม้และกลิ่นหอมของดอกไม้เกือบทุกชนิด จึงพยายามสรรหามาปลูกไว้ที่บ้าน อย่างละต้นสองต้น ตั้งใจจะปลูกให้ครบตามชื่อดอกไม้ในเพลง “อุทยานดอกไม้” รวม ๔๘ ชนิด แต่ติดนิดเดียวพื้นที่บ้านมีน้อย(ฮิ ๆ..) จึงรวบรวมมาปลูกไว้ได้กว่า ๑๐ ชนิด ชนิดที่สวย กลิ่นหอม ก็มี จำปี จำปา รสสุคนธ์ ชำมะนาด เล็บมือนาง พุดสามสี พุด โมก แก้วหรือพิกุล ลำดวนหรือหอมนวล ราตรี มะลิ ทั้งมะลิซ้อนและมะลิลา กุหลาบ (สวย..แต่ดูแลยากค่ะ..)
ดอกชนิดที่สวยงาม ไม่มีกลิ่น สวยสดใสจริง ๆ ก็ เฟื่องฟ้า พวงชมพู พวงแสด พวงเงิน ชวนชม อัญชัน พวงคราม วาสนา ดาหลา ประเภทที่ทำให้หลงใหลกับสีสัน และความอ่อนช้อยงดงาม ก็ ..กล้วยไม้.. มีหลายพันธุ์ค่ะ ระยะนี้ใกล้หน้าแล้งแล้ว ดอกเอื้องจะบานสะพรั่ง..ทั้งเอื้องคำ เอื้องผึ้ง เอื้องมอนไข่ ..สีเหลืองสวยสดงดงามอย่างจับจิตจับใจเชียว..
ในบางวันที่ไม่เร่งรีบจนเกินไป เมื่อได้กลิ่นหอมของดอกอะไรก็จะไปดอมดมกลิ่นให้ได้ชื่นใจ และเด็ดมาวางในรถเพื่อสัมผัสกับกลิ่นหอมขณะขับรถไปทำงาน ..คือความชื่นบานของชีวิต... ที่เด็ดบ่อย ๆ ก็จะเป็นดอกชำมะนาด กลิ่นหอมเย็น ๆ เหมือนกลิ่นใบเตย ดอกพุดสามสี (ที่เห็นมี ๒ สีเท่านั้น คือม่วงกับขาว)กลิ่นหอมไกลเชียวละ ดอกจำปา จะเก็บไปบูชาพระ และฝากคุณยายข้างบ้าน วันไหนเก็บได้เยอะ ก็เอาไปฝากเพื่อนๆ ด้วย
ดอกไม้ที่อยู่ในดวงใจ อีก ๒ ชนิด คือ จันทร์กะพ้อ เคยสงสัยจากเนื้อเพลงว่าทำไมคนจึงไม่ใช้ดอกจันทร์กะพ้อไว้บูชา และคุณค่าของจันทร์กะพ้อทำไมน้อยจัง และอยากสัมผัสกลิ่นหอมของเจ้า..จันทร์กะพ้อ จึงตั้งใจจะหามาปลูกให้ได้ อีกหนึ่งชนิด ..เป็นดอกไม้ในห้วงความคิดคำนึง ตั้งแต่เล็กจนโต แต่ไม่ได้คิดที่จะปลูกไว้ในบ้าน ...ดอกรัก...ค่ะ
"...เห็นต้นรักหักโค่นโคนสบัด เป็นรอยตัดรักขาดให้หวาดไหว...
...เหมือนตัดรักตัดสวาทขาดอาลัย ด้วยเห็นใจเจ้าเสียแล้วนะแก้วตา...”
สุนทรภู่ได้กล่าวไว้ในนิราศพระประธม ให้ความรู้สึกปวดใจยิ่งนัก ชื่อของดอกเป็นสัญลักษณ์เชื่อมโยงกับความรัก ได้เหมาะสมที่สุด ดอกเล็ก มี ๕ กลีบ แผ่ออกเป็นวงกว้าง ส่วนของดอกที่คล้ายมงกุฎใช้ร้อยมาลัย ฉันชอบดอกรักทั้งสีขาวและสีม่วง ต้นรักมียางสีขุ่นขาวอยู่ทุกส่วน ที่สามารถทำให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังได้ คนจึงไม่นิยมปลูก “ต้นรัก” ไว้ในบ้าน แต่ต้นรักก็ขึ้นได้ง่ายตามที่รกร้างว่างเปล่า ข้างถนน ข้างลำคลอง กระจายพันธุ์โดยลม ชื่อก็เป็นมงคล ดอกก็สวย ถ้าได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ใน “วันแห่งความรัก” ก็คงจะเหมาะอยู่ไม่น้อย
ต้นรัก..ขึ้นได้ง่าย ช่างเหมือนใจฉันในวันนี้ ฉันปลูกต้นรักไว้ในใจ เฝ้ารดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย ด้วยความเอาใจใส่ ทะนุถนอม อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งเฝ้าดูความเจริญเติบโตของ..ต้นรัก..ด้วยความสุข และชื่นใจ ณ วันนี้เมื่อดอกรักบานอย่างเต็มที่ ฉันสัมผัสได้ด้วยความรู้สึกถึงกลิ่นหอมที่กำจายอยู่เต็มทุกห้องหัวใจ จากเพื่อน...พี่...น้อง...ผู้บังคับบัญชา...กัลยาณมิตรทุกท่านในที่ทำงาน.. ใน GotoKnow.. รวมถึงในโรงเรียนทั้งท่านผู้บริหารและคุณครู
..ปลูกรัก..อุตส่าห์พิทักษ์รักษาไว้..
..ชื่นช่อชูใบ..ปลูกรักไว้หมายดอมดม..
..พรวนดินรดน้ำ..เช้าค่ำพร่ำชม..
..แดดลมมิให้พัดส่องดอกใบ..ฉันถนอมออมไว้..ชื่นใจมิได้หมางเมิน..
ฉันซาบซึ้งและประทับใจเป็นที่สุด.. สำหรับน้ำใจผ่านทุกคำพูดที่แสดงความเป็นห่วง ดอกไม้ทุกช่อในบันทึกบ้านภาษาไทยและหน้าจอโทรศัพท์ ดอกไม้จริง ๆ และของเยี่ยมทุกชิ้น SMS ทุกข้อความ หนังสือทุกเล่ม (เพื่อนๆ คงเห็นว่าฉันเป็นคนรักการอ่าน โอ้ย !อ่านแล้วไม่ปฏิบัติ นี่แหละ.. มีความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด) ช่างเหมาะเจาะทุกเล่ม ..นาฬิกาชีวิต(Biological Clock)..มารู้จักโรคมะเร็งกันเถอะ..อยู่อย่างยั่งยืน..แพทย์ทางเลือก(ALTERNATIVE MEDICINE)..ล้างสารพิษในร่างกาย.. และการเฝ้าดูแลฉันเมื่ออยู่โรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด สิ่งเหล่านี้เหมือนน้ำทิพย์วิเศษที่ชโลมใจให้คลายความเจ็บปวด และความวิตกกังวลกับโรคภัยไข้เจ็บที่เป็นอยู่ได้อย่างมหัศจรรย์ทีเดียว
ต้นรัก..ยังคงเบ่งบานอย่างงดงามและส่งกลิ่นหอมให้ได้ชื่นใจอย่างต่อเนื่อง ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งทำให้ฉันมีความสุขและอิ่มเอมใจมาก ถึงแม้ว่าเพิ่งจะผ่านห้วงเวลาของการเจ็บไข้ได้ป่วย เพราะต้องนำเสนอผลการปฏิบัติงานของปีงบประมาณ ๒๕๕๐ ที่ผ่านมา ต่อคณะกรรมการในระดับชาติ ถึง ๓ คณะ คือ คณะติดตามการปฏิบัติงานตามกลยุทธ์และตัวชี้วัดของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งสำคัญมากทีเดียว เพราะเกี่ยวข้องกับเงินโบนัสของเขตพื้นที่ที่จะได้รับ รวมทั้งสถานศึกษาทุกแห่งในสังกัด เฉพาะงานที่รับผิดชอบต้องนำเสนอ รวม ๓ ตัวชี้วัด ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญทั้งนั้น คือ เรื่องที่ ๑ การแก้ปัญหาการอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ของนักเรียนชั้น ป.๓ เป้าหมาย คือนักเรียนทุกคนต้องอ่านออกเขียนได้ (๑๐๐ %) ถึงจะได้ระดับ A ๔ เรื่องที่ ๒ การยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทย ของทุกช่วงชั้น ชั้น ป. ๑ – ม.๖ และ เรื่องที่ ๓ การส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน
ในความเป็นจริงทุกงานดังกล่าวได้ทำมาอย่างต่อเนื่องตามแผนงานโครงการแล้ว เพียงแต่ในกระบวนการนำเสนอผลงานที่เป็น Achievement ของสถานศึกษาที่ประสบผลสำเร็จ ยังไม่ได้ประสานโรงเรียนเท่านั้น เพราะมัวแต่ไปนอนดมกลิ่นยาและดื่มน้ำข้าวที่โรงพยาบาล คณะที่ ๒ คือคณะกรรมการจาก ก.ค.ศ. คณะสุดท้ายเป็นคณะประเมินผลโครงการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งได้แก่คณาจารย์จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดูงานแล้วค่อนข้างหนักใจมาก พาลลืมความเจ็บป่วยไปเสียสนิท เพราะความกังวลกับภาระงานอันหนักอึ้ง
เมื่อดอกรักยังคงเบ่งบาน...และส่งกลิ่นหอมอย่างน่าชื่นใจ ฉันได้รับน้ำใจอันงดงามจากกัลยาณมิตรที่น่ารัก..ขานอาสา..คนละไม้คนละมือ...ภายในเวลา ๒ วัน ...ทุกอย่างเป็นไปตามคาดหวัง การนำเสนอผลงานผ่านพ้นไปด้วยดี คณะที่ ๒ ตัดสินให้ผ่าน คณะที่ ๓ กล่าวชมอย่างทำให้ได้ปลื้มถึงวิธีคิดและกระบวนการทำงาน...ยิ้มจนหุบไม่ลงเชียว...ที่ยังคงค้างไม่ทราบผลคือคณะที่ ๑ นั่นคือ หากสามารถได้ A ๓ หรือ A ๔ ก็หมายถึง ผลประโยชน์ที่เขตพื้นที่การศึกษาจะได้รับ ได้แก่ อันดับคุณภาพที่จะถูกจัดเรียงในระดับประเทศ และเงินรางวัลหรือเงินโบนัสที่จะได้รับเป็นสิ่งตอบแทน
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพจากกัลยาณมิตรที่รักทุกท่านค่ะ ..คุณครูรุ่งรัฐิธยา..คุณครูนิลุบล..คุณครูกานดา..คุณครูจันทพร..คุณครูสุลีกาญ..คุณครูพรรษา..คุณครูสายตา ..คุณครูลินลดา ผลงานของทุกท่านทั้งเพื่อน พี่ และน้อง เป็นตัวแทนของสถานศึกษาที่แสดงถึงผลของการลงทุน ลงแรงกาย แรงใจที่ปรากฏชัดเจน ประจักษ์ต่อสายตาของผู้พบเห็น รวมทั้งน้ำใจของผู้บังคับบัญชา และพี่ ๆ ทุกท่านในกลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา และกัลยาณมิตรอีกมากมายหลายท่านที่ส่งเสียงมาให้กำลังใจอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ตัวไม่ได้มาก็ตาม...
...กลิ่นดอกรักช่างหอมชื่นใจแท้...
...ขอขอบคุณในน้ำใจไมตรีจิต...
...เพื่อนกัลยาณมิตรนิเทศวิเศษแสน...
...สุดซาบซึ้งคะนึงใจไม่คลายแคลน...
...เนาว์แนบแน่นตราไว้ในทรวงเอย...
ดอกรัก..บานได้ง่าย..ในหัวใจ
เมื่อดอกรักบาน..ผลงานจึงน่าชื่นชม
ขอบคุณกัลยาณมิตรที่น่ารัก..
ที่ทำให้..ผู้อ่านได้สัมผัสกลิ่นหอมของดอกรัก..ทุกผู้คน
ขอบคุณค่ะ..ด้วยใจจริง
หอมอะไรเอ่ย
มาตามกลิ่นดอกไม้ค่ะ เช้าแล้วยังมีกลิ่นอ่อน หอมชื่นใจ
ถึงแม้ดอกรักจะไม่มีกลิ่นหอม
แต่ชื่อยังคงอบอุ่นใจจิตใจของผู้คน
ที่มีความปราถนารถดี
บันทึกของศน.อ้วน ทำให้เช้านี้สดใส พร้อมจะลุยงานต่อไปค่ะ
ถึงแม้จะไม่มี..รักจากคนที่คาดหวัง ...แต่ก็ยังทำให้เรามีกำลังใจทำงานต่อไป เพราะใจแสวงหา ....ความสุข....
บางครั้ง บางคราวที่ทำงานสำเร็จ แล้ว..ไม่มีใครชื่นชมอยู่ข้างๆ.. ก็เหงานะค่ะ
แต่ก็ดีใจที่เห็นว่า ณ พื้นที่นี้ สามารถสร้างพลังแห่ง ความคิดสร้างสรรค์ ช่วยจรรโลงให้จิตใจแช่มชื่น ให้กำลังใจ เป็นเพื่อนยามเหงา เข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้ มีเพื่อนทุกเวลา อิอิ
ครูเออยากปลูกดอกไม้หอมไว้ในบ้าน
แต่ อิอิ ไม่มีความรู้ ช่วยแนะนำด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ
รักและคิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ ศน.อ้วน คนเก่งหญิงแกร่ง
อ่านแล้วรู้สึกประทับใจได้ความรู้และข้อคิดมากมายคนเราก็เปรียบเหมือนดอกไม้มีทั้งกลิ่นหอมมีทั้งกลิ่นเหม็นและไม่มีกลิ่นทำความดีก็เหมือนดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมมีคนอยากเข้าใกล้อยากขอคำปรึกษาแต่ไม่นานสังขาลของคนเราก็จะร่วงโรยราไปเหมือนกับดอกไม้แต่ชื่อเสียงและกลิ่นของมันยังอยู่ในความทรงจำของทุกคนตลอดไปขอเอาใจช่วยและให้กำลังใจท่านตลอดไปแต่อย่าลืมรักษาสุขภาพบ้างพักผ่อนบ้างสุขภาพดีทุกอย่างประสบความสำเร็จแน่นอนเจ้า....
ได้อ่านบันทึกเรื่องราวที่ถ่ายทอดได้สวยงามเป็นบันทึกที่น่าอ่านและประทับใจมากค่ะได้เห็นรูปของตนเองด้วยนะแต่ที่บอกว่าสวยงามนั้นคือบันทึกของท่านที่เขียนพรรณนาได้อย่างเห็นภาพพจน์อ่านแล้วมีความรู้สึกคล้อยตามเป็นภาษาที่สวยงามมากค่ะที่สำคัญคือรู้สึกภูมิใจมากๆๆๆๆที่ได้เป็นดอกรักดอกหนึ่งที่รวมกันเป็นหลายๆดอกที่พวกเราทุกคนที่เป็นกัลยาณมิตรพร้อมที่จะรวมกันเป็นมาลัยดอกรักมอบให้ท่านเสมออย่างที่เคยบอกไว้ว่า..เทใจให้ใจยังไงล่ะ..ขอร่วมเป็นกำลังใจให้นะคะเชื่อมั่นเสมอว่าท่านทำได้..สู้สู้ค่ะ..อ๋อ..อย่าลืมดูแลตนเองด้วยนะคะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะท่านศนอ้วนคนเก่ง..ได้อ่านหอมกลิ่นดอกรักแล้วชื่นใจ..ปลื้มใจ..ในความรักความผูกพันของบรรดากัลยาณมิตร..ขอแสดงความยินดีที่ท่านมีมิตรดี(รวมทั้งคนเขียนด้วยนะคะ)และขอให้ชีวิตของท่านอบอวลด้วยกลิ่นหอมของบรรดาดอกไม้ทั้งมวลด้วยค่ะ..เชื่อมั่นว่าท่านจะโชคดี..
สวัสดีค่ะ ศน.คนเก่ง
แวะมารดนำ
ฮือ..ฮือ..มือไวเผลอกดบันทึกอีกแล้ว...
แวะมารดน้ำ พรวนดิน และใส่ปุ๋ย แปลงดอกรักค่ะ
เห็นชอบดอกไม้งั้นไปเที่ยวอุทยานดอกไม้กันนะคะ
ชม ผกา จำปา จำปี
กุหลาบ ราตรี พะยอม อังกาบ ทั้ง กรรณิการ์
ลำดวน นมแมว ซ่อนกลิ่น ยี่โถ ชงโค มณฑา
สายหยุด เฟื่องฟ้า ชบา และ สร้อยทอง
ประดู่ พุดซ้อน พลับพลึง หงอนไก่ พิกุล ควรปอง
งาม ทานตะวัน รักเร่ กาหลง ประยงค์ พวงทอง
บานชื่น สุขสอง พุทธชาด สะอาดแซม
(ซ้ำ)...พิศ พวงชมพู กระดังงา เลื้อยเคียงคู่ ดูสดสวยแฉล้ม
รสสุคนธ์ บุญนาค นางแย้ม สารภี ที่ถูกใจ
...งาม อุบล ปน จันทร์กะพ้อ
ผีเสื้อ แตกกอ พร้อม เล็บมือนาง พุดตาน กล้วยไม้
ดาวเรือง อัญชัน ยี่หุบ มะลิวัลย์ แลวิไล
ชูช่อไสว เร้าใจในอุทยาน...(ซ้ำ)
มีเพลงอุทยานดอกไม้ให้ฟังด้วยค่ะ (ขโมยมาจากบันทึกพี่นู๋ทิม คริ..คริ..)
อ่านภารกิจ ศน.แล้วเหนื่อยแทน ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ เป็นห่วงค่ะ
เพราะวันนี้..ดอกรัก..งอกงามได้ดีในทุกพื้นที่ของ..หัวใจ
สวัสดีค่ะ...กัลยาณมิตรที่รักทุกท่าน
ดีใจที่สุดค่ะ..ครูเอ..ครูพี่อ้อย..ครูพี่เหมียว..คุณครูธวัชชัย
และปลื้มจังค่ะ..มาเป็นทีมเลย..พี่อ๊อด..หนูขวัญ..ครูจิ๋ว..อยู่ไหนกันคะ...กรุณาส่งเสียงมาด้วย..
สุดยอดเลยค่ะ..ครูตุ๊กแก..มีเพลงในดวงใจมาฝากพร้อมข้อมูลเพียบ..สาวน้อยทำให้ทึ่งอยู่เรื่อยเชียว..
เมื่อคืนนี้เข้ามาแล้วครั้งหนึ่งค่ะ..ตั้งใจจะคุยด้วยค่ะ...แต่ง่วงสุด ๆ..
ขอโทษด้วยนะคะ...ตอนนี้พร้อมแล้วค่ะ...
ดีใจจังค่ะ...มาแต่เช้าเลยจึงได้กลิ่นหอมของดอกไม้ตั้งหลายดอกก่อนเพื่อนเลยนะคะ...
ขณะนี้..กลิ่นดอกราตรียังคงโชยมาให้ได้ชื่นใจอยู่ค่ะ...
แต่..ดอกรัก..โชยกลิ่นหอมไปถึงเปาสามขา...ให้ครูเอได้ดอมดมและชื่นใจด้วย
ศน.อ้วนเชื่อว่า..กลิ่นหอมของดอกรัก..จะช่วยให้ครูเอหายเหงาได้..นะคะ
ความเหงา..บางครั้งโหดร้ายมาก..แต่ในบางครั้งเราก็ได้อะไรหลาย ๆ อย่างจากความเหงาได้เหมือนกัน..(ผู้มีประสบการณ์ก่อนค่ะ..คิ..คิ..)
ศน.อ้วน..พร้อมเป็นเพื่อนกับครูเอนะคะ..ส่งเสียงมาได้บ่อย ๆ ..ทุกเวลา..หากวันใดอยากให้ไปหา..พร้อมค่ะ..
และเห็นด้วยกับครูเอค่ะ..ว่า GotoKnow ทำให้เรามีความสุขด้วย..หายเหงา..ได้ความรู้อีกมากมาย..
ถึงแม้จะไม่มี..รักจากคนที่คาดหวัง ...แต่ก็ยังทำให้เรามีกำลังใจทำงานต่อไป เพราะใจแสวงหา ....ความสุข....
บางครั้ง บางคราวที่ทำงานสำเร็จ แล้ว..ไม่มีใครชื่นชมอยู่ข้างๆ.. ก็เหงานะค่ะ
แต่ก็ดีใจที่เห็นว่า ณ พื้นที่นี้ สามารถสร้างพลังแห่ง ความคิดสร้างสรรค์ ช่วยจรรโลงให้จิตใจแช่มชื่น ให้กำลังใจ เป็นเพื่อนยามเหงา เข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้ มีเพื่อนทุกเวลา อิอิ
เห็นไหม..ครูเอ..เก่งแล้ว..น้องสาวที่น่ารัก..KM ชีวิตได้เยี่ยมเชียว..
ดอกไม้ทุกชนิดปลูกไม่ยากค่ะ..ศน.อ้วนไม่มีความรู้เลย..ชอบดอกชนิดไหนก็ซื้อ..สอบถามรายละเอียดจากคนขายถึงวิธีการปลูก..การดูแลเอาใจใส่ ..และคิดว่าตัวเองเป็นคน " มือเย็น" คือปลูกดอกไม้ทุกต้น และต้นไม้ทุกชนิด..ไม่มีตาย..ค่ะ (จะตายต่อเมื่อไม่มีเวลาดูแลพวกเขาค่ะ..)
จุดเริ่มอยู่ที่ "ตลาดคำเที่ยง" นะคะ..หากมีวันหยุด..ครูเอไปเที่ยวนะคะ..ใส่หมวกด้วย..เพราะช่วงนี้อากาศค่อนข้างร้อนแล้ว..มีพันธุ์ไม้หลากชนิดเชียวค่ะ...ครูเอก็เลือกดอกที่ชอบ ..จะเป็นไม้ยืนต้น..ไม้เลื้อย..ไม้พุ่ม..หรือไม้ล้มลุกเล็ก ๆ ที่อายุไม่ค่อยยาว..หรือไม้กระถาง..ประเภทบัวต่าง ๆ และไม้น้ำก็สวยค่ะ..กล้วยไม้ก็เยอะมาก..มีทั้งที่ราคาแพงสุด ๆ ..ไปจนถึง ๕ กอ ๑๐๐ บาท ก็จะเป็นพวกหวาย..ซึ่งออกดอกง่าย..ดอกเยอะ..
กุหลาบ..เป็นดอกไม้ที่สวยมาก..ทุกพันธุ์..ศน.อ้วนจะซื้อตลอด แต่ดูแลค่อนข้างยาก..ดอกจะสวยเฉพาะตอนซื้อมา พอนานไปก็จะไม่ค่อยมีดอก ยิ่งมีพวกเพลี้ยไปกินใบ..กินดอกที่กำลังจะเริ่มตูม ๆ..จึงไม่ทันได้ชื่นชมความงาม..หากมีเวลาดูแลก็จะดีอยู่ค่ะ...
หากปิดเทอมแล้ว..ครูเอลองไปเที่ยวนะคะ..รับรองว่า "หายเหงา" แน่ ๆ ค่ะ..อยากให้ไปเป็นเพื่อนส่งเสียงมานะคะ..ชอบอยู่แล้วค่ะ..
"ในยามที่ท้อแท้..ขอเพียงแค่คนหนึ่ง จะคิดถึงและคอยห่วงใย..ในยามที่ชีวิต..หม่นหมองร้องไห้..ขอเพียงมีใครปลอบใจสักคน..." คิดถึงครูเอค่ะ...
ดีใจที่สุดและขอบพระคุณมากค่ะ..ที่พี่อ้อยกรุณาเข้ามาเยี่ยมแต่เช้า
ไปไม่ถึงบ้านพี่อ้อยซักที..ขอโทษด้วยค่ะ..บางครั้งไปอ่านบันทึกแต่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นค่ะ..รับรู้ว่าพี่อ้อยขยันจัง
ดีใจค่ะ..ที่พี่อ้อยชอบบันทึกนี้..คืออยากส่งเสียงให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ กัลยาณมิตรทุกท่านได้รับรู้ค่ะ..ว่า "ขอบคุณจากใจจริง"
พี่อ้อยเริ่มหายเหนื่อยหรือยังคะ..ใกล้ปิดเทอมแล้ว.และ..ดุษฎีนิพนธ์..พี่อ้อยจะเสร็จหรือยังคะ..ส่งกำลังใจช่วยพี่อ้อยนะคะ..อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย..ทั้งกายและใจ
ด้วยรักและคิดถึงเช่นกันค่ะ...น้องอ้วน
สวัสดีสวยๆ ค่ะ..พี่เหมียว
เอ.คิดออกแล้ว ...สวัสดีทั้งทีม..เลยนะคะ
สวัสดีค่ะ..พี่อ๊อด นิลุบล (นิคเนม "ป๋านิล")..พี่เหมียว สายตา..ครูจิ๋ว จันทพร..น้องขวัญ ลินลดา (รูปอยู่ในบันทึกเน่อ..เจ้า)
ดีใจมากกกก...ค่ะ เข้ามาเยี่ยม ศน.อ้วนเป็นทีมเลย อยากให้มาบ่อยๆ ค่ะ..ศน.อ้วนคงมีความสุขที่สุด และอยากให้พี่ ๆ กับน้องขวัญมีบล็อกเป็นของตัวเองด้วย..เอาไว้ส่งผลงานแล้ว..งานซาลง..เรามาสร้าง Blog ด้วยกันนะคะ
บทสนทนาแต่ละท่าน..โอ้โฮ..แบบว่าเป็นทางการซะไม่มี..รับไม่ได้เล้ย ! ....คิ..คิ.. "ท่าน ศน.อ้วน" " ขอแสดงความยินดีกับท่าน.." "..ขอให้ชีวิตของท่าน..." ฮึ ! ..โอ๋ย..
ศน.อ้วน "บันทึกทุกความรักที่ได้รับ" ไว้ในก้นบึ้งของหัวใจแล้วค่ะ..จะเคาะ..จะขุด..จะถอน..อย่างไรก็ไม่ออกซะแล้วละ..
พวกเราจะ "จับมือกันเดินก้าวไป..มุ่งสู่จุดหมายปลายทางฝันของเรา...นั่นคือ นักเรียนอ่อนออกเขียนได้ รักภาษาไทย ใช้ภาษาไทยถูกต้อง..แทนคุณแผ่นดินเกิด เทิดคุณแผ่นดินแม่" นะคะ ตามปณิธานของพวกเรา..เย้ !
ขอบคุณค่ะ..สำหรับความห่วงใยของทุกท่านในเรื่องสุขภาพ..ศน.อ้วนก็ต้องคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอเช่นกันค่ะ..แบบว่าลืมทุกทีที่ทำงานเพลิน..
คิดถึง..คิดถึง..ขอบคุณ และขอบคุณค่ะ.."กลิ่นดอกรักช่างหอมจริ๊ง..จากท่าน ศน.อ้วน..คิ..คิ
คิดถึงมากๆๆๆ มาตามเก็บความหอมของรัก และกำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะ..คุณครู
ปลูกดอกรักแล้ว ต้องใช้เวลา..ดูแลเอาใส่..รดน้ำ..พรวนดิน..กว่าจะบาน..ต้องใช้เวลาน้าน..นาน..ค่ะ..คุณครู
แต่ก็ดีใจมากค่ะ..ที่คุณครูเข้ามาชื่นชมความงามและสัมผัสกลิ่นหอมของดอกรัก..ด้วย
เมื่อดอกรักบาน..ผลงานก็น่าชื่นชม..แม้แต่คุณครูยังอิจฉาเล้ย !..
....คิ.คิ....
ถ้าได้ฟังเพลง "กลิ่นราตรี" จากคุณครูด้วย..คงทำให้มีความสุขนะคะ..ทำอย่างไรดีคะ..
ชอบภาษาของเนื้อเพลงที่สวยงามค่ะ..แน่ใจว่าคุณครูต้องทราบอยู่แล้ว ขออนุญาตฝากเพื่อน ๆ และท่านผู้อ่านที่เข้ามาอ่านในคำตอบของคุณครูด้วยนะคะ..และเป็นของฝากแด่คุณครูด้วยค่ะ...
กลิ่นราตรี
ลมพระพายชายชื่น...ในคืนนี้ กลิ่นราตรีหอมระรื่น...ชื่นใจแสน
ดอกไม้อื่นดื่นไปใน...ดินแดน จะเหมือนแม้น...ราตรี...ไม่มีเลย
เจ้าโชยกลิ่นต่อเมื้อสิ้นแสงอาทิตย์ เหมือนให้คิดปริศนาราตรีเอ๋ย
คิดคำนึงถึง..ราตรี..ที่เราเคย ได้ชมเชยชื่นชวนรัญจวนใจ
พอสิ้นคืน...คืนสิ้นกลิ่นเสาวรส ความช้อยชด..สดชื่นคืนไปไหน
ทิ้งแต่รอยรัญจวนป่วนฤทัย ฝากเอาไว้กับราตรีไม่มีเลือน
กลิ่นไอเจ้าเร้าใจ..ให้ใฝ่ฝัน ทุกคืนวันครั่นใจ...ใครจะเหมือน
โอ้..ราตรี..เจ้าเอ๋ยที่เคยเยือน ยังตามเตือนใจอยู่ไม่รู้วาย
มาคืนนี้..กลิ่นราตรี..ที่ไหนหนอ ลอยมาล่อล้อให้..ใจคอหาย
อกระทึกนึกประหวั่น..ครั่นใจกาย หรือ..ราตรี..ที่หมายชายกลิ่นมา
เพื่อทวนถามความใน...ให้ประจักษ์ เหมือนถามรักทวนเล่ห์เสน่หา
โอ้..ราตรี...ที่เคยชื่นรื่นอุรา ลอยทวนมาหรืออย่างไรใคร่รู้...เอย
คุณครูสบายดีหรือเปล่าคะ..ทราบว่าคุณครูกำลังยุ่งในการช่วยทำผลงานทางวิชาการ จะให้คนเชียงใหม่ช่วยบอกได้นะคะ..ยินดีค่ะ
ด้วยความระลึกถึงค่ะ...
แวะมารดน้ำ พรวนดิน และใส่ปุ๋ย แปลงดอกรักค่ะ
ณ เวลานี้ดอกรักได้เบ่งบาน..อย่างสวยสดงดงาม
ครูตุ๊กแก..ต้องเข้ามารดน้ำ..พรวนดิน..ใส่ปุ๋ย..ทุกวันนะคะ
และ...เรา...ก็จะ "ทะนุถนอม" ดอกรัก..ให้งดงามตลอดไป..นะคะ
เพราะวันนี้..ดอกรัก..งอกงามได้ดีในทุกพื้นที่ของ..หัวใจ
สุดยอดเชียวค่ะ...ได้เข้าไปท่องเที่ยวในอุทยานดอกไม้...ที่ครูตุ๊กแกจัดให้....เที่ยวซะเพลิน..ค่ะ
"อุทยานดอกไม้" เพลงในดวงใจ..ค่ะ (ในดวงใจของศน.อ้วนมีหลายเพลงค่ะ)
เพลงนี้เป็นหนึ่งเพลงที่ ศน.อ้วนใช้เป็นตัวอย่างเมื่อเป็นวิทยากรทุกครั้งที่สอนภาษาไทย เรื่องความรู้หลักเกณฑ์ภาษา และ การคิดวิเคราะห์จากเพลง..ของชอบค่ะ..
ศน.อ้วนได้เป็นระดับเชี่ยวชาญ โดยนวัตกรรม คือ "เพลงสู่การเรียนรู้ภาษาไทย" ค่ะ...คุณครูที่สนใจต้องการทราบรายละเอียดในเรื่องราวและขั้นตอนทั้งหมด คุยได้นะคะ..ครูตุ๊กแกด้วยหนึ่งคนละ ที่ชอบเพลง...ใช่ป่าว...
....ล้อมวงเข้ามาแล้วจะเล่าสู่กันฟัง....
(ตอนนี้ไปทำงานก่อนค่ะ..สายมากแล้ว..วันนี้จะไปเป็นกรรมการประเมินครูภาษาไทยต้นแบบด้วยค่ะ..อนาคตของครูตุ๊กแก..นะคะ)..ว้าว...
สวัสดีเจ้า...พี่อ้วน จำน้องดาวคนนี้ได้ก่...เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่ามีพี่สาวเป็น Bloger ตัวยง..ขออนุญาตนำ Blog เข้าร่วมใน "ชุมชนนักจัดการความรู้ สพฐ." ต้วยน่ะเจ้า...
สวัสดีครับ