การประเมินภายนอก

การประเมินภายนอก  ข้อคิดจากประสบการณ์ตรง

     ผู้เขียนมีประสบการตรงในฐานะครูผู้สอนและฐานะผู้บริหารผ่านประถูกประเมินจาก สมศ. ทั้งรอบแรก  3  ครั้ง(ย้ายบ่อย)และการประเมินรอบ 2 แล้ว 1 ครั้ง(ย้ายอีกนั่นแหละ) ตอนนี้อยู่โรงเรียนขนาดเล็ก ผ่านการปฏิบัติงานอยู่ในโรงเรียนขนาดใหญ่และขนาดกลาง  เห็นศักยภาพของโรงเรียนแต่ละขนาด ที่มีไม่เท่ากัน  แน่นอน ผู้บริหารที่ไม่เข้าท่าเลยก็มี  เช่นเดียวกัน ครูที่ไม่สมควรอยู่อีกก็เยอะ(ควรเออรี่ได้แล้ว)  แต่หลายๆโรงเรียนโดยเฉพาะโรงเรียนขนาดเล็กที่มีครูแค่ 3-5 คน รับผิดชอบตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นป.6  จริงอยู่มีนักเรียนตั้งแต่ 40-79 คน  งบประมาณ ปีการศึกษาละประมาณ 20,000-40,000 บาทเท่านั้น  แต่คุณภาพที่การประกันภายนอกต้องการคือ  เมื่อประเมินแล้วต้องได้ ระดับดี  12  มาตรฐานและอีก 2 มาตรฐานต้องได้ระดับ พอใช้  หมายความว่า ต้องไม่มีมาตรฐานใดได้ระดับ  ปรับปรุง

  จากประสบการทำงาน ดูเหมือนว่า การประเมิน ณ วันนี้ เหมือนการกระโดดสูงที่ตั้งไว้ ระดับเดียว  โรงเรียนทั้งประเทศไทย ทุกโรงต้องกระโดดให้ผ่าน  ดังที่กล่าวมาข้างต้น  จะให้โรงเรียนหนองหมาว้อดีเท่ากับโรงเรียนเตรียมอุดม ม้นเป็นไปได้ใหมนี่  เห็นหลายๆพื้นที่จัดโรงเรียนยอดนิยม  แสดงว่าก็ต้องมีโรงเรียนไม่ยอดนิยมใช่ใหม  ก็ถ้าทุกโรงเรียนผ่านการรับรองจากสมศ.  ก็แสดงว่าทุกโรงดี  เท่ากันหมดใช่หรือไม่  มันมีเหตุผลมากมายที่อาจกล่าวได้ว่า คุณภาพมาตรฐาน แต่ละโรงเรียนไม่มีวันเท่ากันหรอก  แต่มันน่าจะมีการทบทวนกันใหม่ว่า เราน่าจะมีมาตรฐานโรงเรียนตามขนาดของโรงเรียนนะ สัก 3 มาตรฐาน คือกลุ่มโรงเรียนขนาดเล็ก  กลุ่มโรงเรียนขนาดกลาง  กลุ่มโรงเรียนขนาดใหญ่ แล้วตั้ง  benchmark ให้โรงเรียนที่สามารถทำคุณภาพตามขนาดของโรงเรียนได้แล้ว  ก็สามารถไปเทียมชั้นข้ามรุ่นไปใช้มาตรฐานของกลุ่มโรงเรียนที่ใหญ่กว่า 1 ระดับได้  ให้เขาได้มีเป้าหมายที่สามารถท้าทายได้ ว่างั้นเถอะ

     ขออนุญาตเปรียบเทียบที่ไม่สุภาพสักครั้งนะ  มาตรฐานการศึกษา ณ วันนี้ เหมือนรองเท้าเบอร์เดียว โรงเรียนหรือเด็กทั้งประเทศ ต้องใส่รองเท้านี้ได้พอดี ไม่ว่าคุณจะอ้อน ผอม สูง ต่ำ ยาก ดี มี จน ขาว ดำ สวย หรือขี้แหล่ ความจริงสามัญชนที่สุดคือ ต้องทำรองเท้าหรือหารองเท้าที่พอดีกับเท้าคนใส่      ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า วิธีคิดแบบไหนเป็น "ตรรก"  อ่านแล้วช่วยแสดงความคิดเห็นด้วย  จะติจะชมไม่ว่ากัน  แต่ไม่ใช่ด่ากัน เพราะนั้น  ไม่ใช่ความคิดที่สร้างสรรค์ตามหลัก KM สังคมแวดวงการศึกษาก็ต้องการทางออกที่ที่ยุติธรรมที่สุด เพื่อกำลังใจของคนทำงานฐานะแม่พิมพ์ของชาติ ย้ำ! มาตรฐานเป็นสิ่งจำเป็น  แต่ให้ดูเกณฑ์กันสักนิดได้ใหม

ทุกวันนี้ การประเมินภายนอกทำให้ครูเครียคนะ ยิ่งมีข่าวออกมาว่า โรงเรียนที่ไม่ผ่านการประเมินภายนอก  ไม่ให้ส่งวิทยฐานะ  ช่วยกันคิดกันหน่อยได้มั้ย การแก้ปัญหาการศึกษาของชาติมันอยู่ในลักษณะหัวมงกฏท้ายมังกร ลูกผีลูกคน  เกาไม่ถูกที่คันสักที  เคร้าหนอ