บันทึกนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษกับการอบรมคูโบตม

       ตอนนี้ผู้เขียนอยู่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีแล้วครับ เมื่อวานวุ่นๆๆ ตอนนี้กำลังกลับมาทำงานต่อ(อดลงพื้นที่เลย ฮือๆๆๆ)    ถ้ายังไม่ได้อ่านบันทึกของชาวมหาชีวาลัยอีสานช่วงนี้อย่าตกใจไป เพราะพ่อครูบา น้องออต พี่ครูน้อยและผู้เข้ารับการอบรมทุกท่านกำลังอยู่ในพื้นที่ของชาวบ้าน พ่อครูบาสุทธินันท์ลงดูสภาพบริบทของชาวบ้านจริงๆๆ คืนนี้คงนอนกันริมน้ำเสียว(ชื่อสถานที่ก็เสียวแล้ว อิอิๆๆ) คาดว่าคงมีพ่อครูบาใช้ โทรศัพท์ต่อกับ internet รายงานได้ท่านเดียว

 

       เมื่อวานตอนเช้าได้ออกกำลังกายกันดังภาพ  แหมก็คนจนนี้ครับ ปวดเหมื่อยไม่มีใครนวดให้เราหรอก สปา(Spa)หรือ อย่าหวัง ปวดเหมื่อยมา ก็ผลัดกันนวดกันเอง อิอิอิๆๆ  เรานั่งคุยกันได้ทุกที่ ในเปล ในเตียงก็คุยกันได้ ในห้องเรียน ในวัด ในดงไผ่ หรือแม้กระทั่งข้างทางก็คุยกันได้

 

       การอบรมของพ่อครูบาไม่มีการอบรมตายตัว แต่มีการวางแผนเป็นอย่างดี  วางแผนอย่างละเอียดว่าใคร ทำอะไรที่ไหน ได้ผลอย่างไร มีปัญหาแล้วจะทำอย่างไร แม้แต่การปลูกผักหวาน ท่านอย่าคิดว่าเป็นเรื่องง่าย เพราะมันเป็นผักปราบเซียนมานักต่อนักแล้ว  พ่อครูบาให้น้องออตทำแบบจำลองขั้นตอนการปลูกโดยใช้ Model จาก power point เลยทีเดียว ว่ามีขั้นตอนอย่างไร 1,2,3  แต่ที่ทึ่งคือผู้เขียนเพิ่งทราบว่า ผักหวานที่มีหลักผูกไว้ จะเติบโตได้ดีกว่าผักหวานที่ไม่มีหลักผูก

 

       ภาพสุดท้ายเราได้ จอมยุทธ มาบรรยายให้แก่ผู้เข้ารับการอบรมคือ ท่านอาจารย์ ดร. แสวง รวยสูงเนิน ก่อนหน้านั้นมีพี่ครูวุฒิ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโคกเพชร จากจังหวัด ศรีษะเกษ  ครูปลาบู่ จากจังหวัด นครราชสีมา ท่านอาจารย์ ดร. แสวง มีถ่ายทำโทรทัศน์ แต่ไม่ไป ท่านเลือกอบรมกับชาวบ้านแทนที่จะไปถ่ายทำโทรทัศน์ (พ่อครูบาสุทธินันท์เล่าว่า ท่านจะอยู่ถึงเที่ยง การพูดคุยติดพัน ปรากฏว่า 4 โมงเย็นถึงเลิกการอบรม ฮ่าๆๆๆ)  เอาภาพมาให้ดูว่าท่าน ทำอะไรกับต้นส้มโอ     (มีรางวัลให้นะครับ ติดต่อที่พ่อครูบาอิอิอิๆๆ)

 

 

ปล. อยากทราบคำตอบไปดูบันทึกนี้นะครับ อิอิๆๆ