เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๖ มีนาคม ๒๕๕๑ ที่ผ่านมา ทีมของเราได้คุย (ใช้คำโก้ๆ ว่า การถอดรหัสความรู้) กับเจ้าหน้าที่ตึกกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก กล่าวคือน้องพยาบาลท่านหนึ่งย้ายบ้านไปอยู่ในหมู่บ้านใหม่ พบว่ามีเด็กๆอยู่มาก ด้วยวิญญาณพยาบาลก็อยากจะทำสิ่งดีให้กับเด็กๆ ในละแวกนั้น โดยกำหนดเป้าหมายว่าอยากสร้างเด็กให้เป็นคนดี เธอจึงเริ่มสร้างสัมพันธไมตรีด้วยการประกาศเลี้ยงขนมเด็ก เนื่องในวันเกิดของเธอเอง ก็ได้ผลเพราะมีเด็กมาร่วมกินขนมจำนวนหนึ่ง จากนั้นจึงเปิดบ้านตัวเองเดือนละสองครั้งให้เด็กเข้ามาในบ้าน แล้วเปิดสอนการเขียนภาพ การเล่นเกมส์ การสอดแทรกธรรมะ เช่นศีลห้า เข้าไปในเกมส์ต่างๆ ทำจนเป็นประจำติดตลาด ต้องคอยคิดกิจกรรมใหม่มาเรื่อยๆ โดยมีเป้าหมายของกิจกรรมแต่ละครั้ง มีเพื่อนร่วมที่ทำงานเข้าไปแจม ชาวบ้านก็เข้ามาแจม หมอหนู (จิตแพทย์พงศกร) ก็ไปร่วมสอนวาดภาพ ในงานของ อบต. เธอก็นำผลงานของเด็กๆไปแสดง จึงเป็นที่รู้จักและได้รับการสนับสนุนจาก อบต จึงเริ่มมีการพาเด็กทัวร์วัดต่างๆ มีน้องพยาบาลอีกคนหนึ่งย้ายไปอยู่พะเยา ก็นำกิจกรรมนี้ไปทำที่พะเยาด้วย
ผลที่เธอได้รับคือความสุข และความจน แม้จะมีคนมาร่วมแจมกันแล้วก็ตาม
พอถามว่าจนแล้วจะเลิกไหม เธอบอกว่า หนูไม่เลิกค่ะ
ทุกคนมีความสุขถ้วนหน้ากัน (เราเลี้ยงข้าวกลางวันด้วย)
ขอแสดงความชื่นชมค่ะ เป็นกิจกรรมทีสร้างสรรค์ และมีความเสียสละ ไม่ผิดใช่ไหมคะ ถ้าขออนุญาตนำมาใช้เป็นแนวทางในการทำงานหน่ะค่ะ
ขอบคุณสำหรับทุกความห่วงใยครับ
ตอนนี้ได้ อบต สนับสนุนบ้าง เพื่อนๆ และคนที่ทราบเรื่องบ้าง
ได้ถามแล้วว่าทั้งๆที่เหนื่อยและพากันจน จะยังทำต่อไหม อิอิ ยังทำต่อขอรับ