คุณเคยรู้สึกกลัว กังวล เมื่อต้องเข้าไปอยู่ในสถานที่ที่เราไม่คุ้นเคย ไม่เคยไปมาก่อน หรือเพิ่งไปเป็นครั้งแรกบ้างหรือเปล่าคะ ผู้คนที่ไม่รู้จัก เขาอยู่กันอย่างไร วัฒนธรรมของเขาจะเป็นอย่างไร เราจะทำอะไรผิดหรือเปล่า นั่นคือความรู้สึกแรกๆ ของผู้เขียนเมื่อเข้ามาที่ G2K ค่ะ

คุณเคยรู้สึกกลัว กังวล เมื่อต้องเข้าไปอยู่ในสถานที่ที่เราไม่คุ้นเคย ไม่เคยไปมาก่อน หรือเพิ่งไปเป็นครั้งแรกบ้างหรือเปล่าคะ  ผู้คนที่ไม่รู้จัก เขาอยู่กันอย่างไร วัฒนธรรมของเขาจะเป็นอย่างไร  เราจะทำอะไรผิดหรือเปล่า  นั่นคือความรู้สึกแรกๆ ของผู้เขียนเมื่อเข้ามาที่ G2K ค่ะ

                              

เริ่มต้นมีแนท(Tyranos)น้องที่เรียนบริหารงานวัฒนธรรมด้วยกัน  บอกให้เข้ามาอ่าน G2K  จากนั้นก็ส่งลิ้งค์ที่เขียนมาให้อ่าน  ความรู้สึกแรกที่เข้ามาอ่าน  G2K เต็มไปด้วยความรู้ที่มาจากทุกทิศทุกทาง ซึ่งมาจากคณาจารย์ที่มีคุณวุฒิจากทุกสาขาอาชีพ  G2K ดูเคร่งขรึม  นิ่ง  และเงียบ  การมีปฏิสัมพันธ์โต้ตอบกันเกิดขึ้นค่อนข้างน้อย  บางเรื่องราวยากต่อการเข้าใจ   อ่านแล้วก็ยังไม่นึกว่าตัวเองจะมาเขียนบันทึกอะไรที่นี่  ไม่มั่นใจตัวเองกับการจรดปลายนิ้วลงบนแป้นคีย์บอร์ดเพื่อแสดงความคิดเห็นเหมือนที่เคยๆ ทำมากับเวปบอร์ดอื่นๆ  นอกจากนี้ยังงงๆ กับการใช้งานG2K อีกด้วย

 

ตามอ่านมาเรื่อยๆ จนได้อ่านบันทึกเล้าข้าวศึกษาของออต น้องอีกคนที่เรียนบริหารงานวัฒนธรรมด้วยกัน  ทำให้เริ่มรู้สึกว่าที่นี่มีคนที่เราคุ้นเคยอยู่หลายคนแล้วเหมือนกันนะ  กระทั่งได้รับเมล์จากอาจารย์แหวว ที่กรุณาส่งลิ้งค์ “วิทยานิพนธ์ที่สนองตอบต่อความต้องการของสังคม : ทำอย่างไร ? ยากเกินไปไหม ?”(http://gotoknow.org/blog/archanwell/167180 ) มาให้อ่าน  แม้ผู้เขียนจะไม่ได้ทำวิทยานิพนธ์ด้านกฎหมาย  แต่สาระสำคัญบางประการจากบันทึกของอาจารย์แหววทำให้รู้ว่า  G2K เป็นอีกช่องทางหนึ่งที่เราสามารถสื่อสารข้อมูลต่างๆ ในสิ่งที่ศึกษาวิจัยมาให้คนอื่นๆ รับรู้ได้ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ 

 

G2K จึงเหมือนกับหนังสือวิชาการเล่มโตๆ ที่ผู้เขียนเพิ่งเริ่มอ่านเริ่มเรียนรู้  ยังต้องรบกวนขอคำแนะนำอีกมากมาย  และหวังว่าจะได้แลกเปลี่ยนกับทุกๆ คนนะคะ