ดอกมะลิบาน คนสวนอยู่ที่ใด 

เช้านี้ผมได้ข่าวร้ายที่คาดไม่ถึง เป็นข่าวที่น่าสะเทือนใจ และนำมาซึ่งความเศร้าสลดเสียใจอย่างยิ่ง เมื่อไม่กี่วันก่อน ผมได้ไปเยี่ยม รพ.นาหม่อม เพื่อรับฟังเรื่องราว "ดอกมะลิ... เบ่งบานในใจเราเสมอ" เป็นเรื่องราวของทีม รพ.นาหม่อม จ.สงขลา ที่นำโดยผู้อำนวยการ รพ.คือ คุณหมอสุธาทิพย์ ธรรมชาติ และทีมพยาบาล บุคลากร รพ.นาหม่อม เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการทำงานของคุณหมอสุธาทิพย์ และทีม เพื่อนำคุณภาพชีวิตที่แท้จริงมาให้แก่คนไข้ชื่อคุณมะลิ ผู้เป็นเบาหวาน และได้รับความทุกข์ทรมานจากโรค คุณหมอสุธาทิพย์และทีม ได้ดูแลทั้งตัวคุณมะลิเอง และสามี กับลูกชายคือน้องสมบูรณ์จนกระทั่งคุณมะลิกลับบ้านได้ เรืองราวของทีม รพ.นาหม่อม สร้างความประทับใจ และเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้เสียสละในวงการเป็นอย่างมาก และกำลังจะได้รับรางวัลเรื่องเล่า การบริการสุขภาพที่ใช้หัวใจแห่งความเป็นมนุษย์ ของสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ในวันที่ 12 มีนาคมนี้

ปรากฏว่า เช้านี้ ผมรับโทรศัพท์จากหมอกระแต เธอเล่าให้ผมฟังว่า คุณหมอสุธาทิพย์ได้์เสียชีวิตเสียแล้ว เป็นหนึ่งในผู้รับเคราะห์การฆาตกรรมหมู่ เมื่อเช้ามืดวันนี้เอง

ผมฟังข่าวนี้ด้วยรู้สึกหลากหลายประการ พูดไม่ถูก อธิบายไม่ได้

ผมโทรศัพท์ไปหาคุณสุดาวดี หนึ่งในทีมงาน รพ.นาหม่อม เธอกำลังนำคุณหมอสุธาทิพย์กลับไปประกอบพิธีที่ จ.สตูล บ้านของคุณหมอ เธอเล่าให้ฟังว่า คุณหมอสุธาทิพย์ตื่นเต้นที่จะได้นำเรืองราวของคุณมะลิ ไปเล่าในงาน National Forum เป็นอย่างมาก ทีมงานมีความภาคภูมิใจในผลงาน และรู้สึกปลื้มใจที่จะได้ไป share เรื่องราวนี้ ให้เพื่อนๆแพทย์และพยาบาล รับทราบ เพื่อให้เห็นว่าอาชีพของเรานั้น ถ้าเราตั้งใจจริงๆ สามารถจะทำประโยชน์อะไรได้บ้างให้แก่ผู้อื่น คุณหมอสุธาทิพย์และทีมได้ช่วยกันทำ video clip และเตรียมการนำเสนออย่างตั้งใจที่สุด

ในฐานะที่ผมทำงานดูแลคนไข้ระยะสุดท้าย แม้ว่าจะได้ทำความเข้าใจเรื่องความไม่แน่นอนแห่งชีวิต ความเปราะบางของสิ่งที่เราเผอเรอคิดว่าคงทนถาวร แต่ก็ยังอดมิได้ ที่จะคิดว่าชีวิตบางชีวิตลุกโพลงสว่าง ให้แสง ให้ความอบอุ่น แก่ชีวิตอื่นๆ จนเราอยากให้ชีวิตนั้น คงอยู่ต่อไปอีกนานเท่านาน

ใครจะนึกถึงว่าเปลวเทียนแห่งชีวิต ของคุณหมอสุธาทิพย์ ที่ผมได้สัมผัสด้วยตนเอง ได้ยินน้ำเสียง ได้มองเห็นประกายตา ได้ "รู้สึก" ถึงความสุขลึกๆขณะที่หมอสุธาทิพย์ พรรณนาถึงคุณมะลิ คนไข้ของเธอ ว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างไร และหมอมีความสุขเพียงไรในการที่ได้นึกถึงภาพ นึกถึงเรื่องราว และได้เล่าออกมารอบแล้วรอบเล่า เปลวเทียนนี้จะเป็นประกายสุดท้าย ที่เจิดจรัสขึ้นมา เป็นหลักฐานที่หลงเหลือว่า ชีวิตคนๆหนึ่ง อยู่เพื่ออะไร ทำอะไรเพื่ออะไร

ชีวิตคนสุดท้าย ก็คือ Live to do the deeds and tell the tales เท่านั้น

Deeds ที่คุณหมอสุธาทิพย์ได้ทำ ผมเชื่อเหลือเกินว่า กุศลบุญของเธอจะทำให้เธอได้ไปอยู่ในภพภูมิที่สุขสันติ Tales ที่คุณหมอสุธาทิพย์เล่า จะเป็นเชื้อเพลิง เป็นพลังหนุนเสริม เป็นอีกตำนานหนึ่งของวงการแพทย์ ตำนานเล็กๆ ที่อาจจะมีน้องสมบูรณ์ ลูกคุณมะลิ ได้เรียนรู้และจดจำคุณหมอ ที่ได้ดูแลคุณมะลิแม่ของน้อง อย่างสมศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์

ณ ที่นี้ ขอสำรวมจิต รำลึกถึงคุณความดี ของคุณหมอสุธาทิพย์ ขอให้เธอไปอยู่ยังแดนสุขาวดี ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวของคุณหมอสุธาทิพย์เป็นอย่างยิ่ง ขอให้ครอบครัวคุณหมอสุธาทิพย์ทราบเถิดว่าคุณหมอได้ทำทุกอย่างสมศักด์ศรีแห่งคนๆหนึ่ง และเรื่องของเธอจะเป็นที่จดจำตลอดไป