เอื้องผึ้งช่อนี้เจ้าของเพิ่งเห็นเมื่อวันก่อน.....หลังจากเพียรดูอยุ่หลายวันว่าปีนี้ลุ้นสำเร็จไหม......ผ่านการสอบประจำปีของนักเรียนแล้ว...พอมีเวลาว่างเดินเก็บมะม่วงร่วงหล่น....เงยหัวพร้อมหน้าขึ้นไป....อ้าวเป็นดอกตูมซะแล้ว......

ภาพนี้ถ่ายเวลาเดียวกัน  ....ถ่ายจากร่มไปหาแดด..และจากแดดไปหาร่ม.......สถานที่นี้มีไว้อวดกล้วยไม้โดยเฉพาะ...ต้นไหนอกดอกมาแขวนไว้....ดอกหมดก็หมดหน้าที่..กลับรังไป.....

 

 เอื้องผึ้งต้นนี้ได้มาจากด่านเจดีย์สามองค์....ทางฝั่งพม่า...เมื่อคราวปี ๒๕๓๔...กอใหญ่พอสมควร...อยู่กับเราสัก ๑๐ ปี กอก็แตก....ไม้ที่มันเกาะอยู่เกิดผุ...เลยต้องรื้อปลูกใหม่....คราวนี้แบ่งเป็นกอเล็กกอน้อยได้สัก ๒๐ กอได้แหละ.....แจกไปทั่ว.....เดี๋ยวก็ได้เหลืองทั้งหมู่ ( บ้านพักครู )

เห็นครั้งแรกเตะตาตั้งแต่เริ่มต้นจากด่านคนเข้าเมือง.....ตรงรี่ไปเลย ๒ คนกับเพื่อน...สอบถามราคา...พวงละ  ๒๕๐ บาท....ไม่ต่อราคาสักคำ...ชอบนี่นา....จากนั้นขอเข้าห้องน้ำก่อน.....เข้าไปหลังบ้านคนขายได้ยินเสียงนางหนึ่งร้องเรียก " อ้ายเขย ๆ ....ๆ เจ้ามาพี่ .......ฟ้าวแน้ " ออกจากห้องน้ำได้แล้ว....ก็สนทนากับเจ้าของร้าน....เจ้าอยู่เมืองสกลจังได๋มาอยู่พี่ล่ะ.....ค่อยมาตามทางเห็นป้ายข้าเจ้าติดไว้ว่าด่านกักลาว..........ก็คุยกันไป.....ถึงเวลาจ่ายเงิน.......คิดพวงละ  ๑๕๐  บาท......สอบถาม....คนบ้านเดียวกัน...ซะงั้น

 

เคยสงสัยว่าทำไมชื่อเอื้องผึ้ง.....ปรากฏว่าตั้งตามลักษณะของช่อดอก......ที่ยังไม่เป็นดอกตูม...รูปร่างคล้าย....น้ำตาเทียนที่แห้งแล้ว...เกาะอยู่กับต้นเทียน