การแข่งขันแย่งชิงความเป็นหนึ่ง..?ของคนเราที่มากไปด้วยกิเลส...
ยามเช้าฝนตกถนนลื่นก่อนเข้าไปจอดติดไฟแดงตรงทางแยกผมต้องแซงซ้ายรถกะบะซึ่งคิ้วรถข้างซ้ายตรงล้อหลังรถคันนั้นเปิดอ้าจะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่
ผมเลยได้จอดด้านหน้า เกรงว่าจะเกิดปัญหากับเรา...ต่อมาสังเกตเห็นรถคันดังกว่ามาจอดข้างซ้ายผมรอติดไฟแดงอีกที เมื่อไฟเขียว ขณะออกรถสังเกตว่า รถคันนี้อยากแซงขึ้นหน้าผมเพราะด้านซ้ายมีรถจักรยานยนต์เยอะ แต่ผมก็ไปตามปกติในทางของผม และแล้วเขาก็แซงไม่ขึ้น
เป็นความรู้สึกหนึ่งที่เข้ามาช่วงยามเช้าว่า...ยุคนี้มีการแข่งขันกันสูงมาก มีการช่วงชิงความได้เปรียบ...มีการวางแผนล่วงหน้าเพื่อให้ตนเองถูกต้อง ไม่มีใครอยากรับความผิด อยากรับแต่ความชอบเท่านั้น บางคนชอบทำนาบนหลังคนอื่น บางคนเห็นคนอื่นเป็นทาสรับใช้
บางคนเห็นคนอื่นเป็นสะพานให้ไต่ข้าม บางคนเห็นคนอื่นเป็นเรือจ้าง บางคนเห็นคนอื่นเป็นแค่สุนัขรับใช้ บางคนเห็นคนอื่นเป็นแค่เศษคนแค่นั้นเอง
นึกถึงพุทธธรรมคำสอนที่ว่า...มโนปุพพังคะมาธัมมา ...และท่านพุทธทาสแต่งกลอนไว้ว่า...เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูงแล้ว...ถ้าคนใดรักษาธรรม ธรรมก็รักษาเรา...แล้วสบายใจเพราะว่า...
แท้จริงแล้วทุกคนมีความเสมอภาค...ภราดรภาพ...จงเห็นคนเป็นคน...และเข้าใจความเป็นคนที่มีเลือดเนื้อหัวใจเช่นเดียวกันกับเรา...และรู้รักสามัคคีกันเถิดนะครับ..ฮา ๆ เอิก ๆ
สวัสดีค่ะ
- ขอแสดงความยินดี....ท่านเป็นส่วนหนึ่งของทศกัณฐ์
- ยืมครูพิสูจน์มากล่าว
-เห็นด้วยค่ะ
- คนเห็นคนคือคนนั่นแหละคน
- คนเห็นคนใช่คนใช่คนไม่ (ใช่....คำแรกใช้ในความหมายตรงกันข้าม )
มาอ่านครับ
สวัสดีครับ คุณ
. นาง พรรณา ผิวเผือก (ไม่มีชื่อกลาง)
งง ๆ ครับ กับการแสดงความยินดี แต่ก็ขอรับไว้ด้วยความยินดีครับ ฮา ๆ เอิก ๆ พึ่งออกมาจากห้องประชุมสัมมนาเดี่ยวมาใหม่ครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ
กวินทรากร
ยินดีครับที่เข้ามาอ่าน
ขอบคุณครับ