งานการสอน การเรียน และเขียนอ่าน เป็นอาจารย์ การสอน นั้นมีค่า สอนให้รู้ สอนให้เป็น เด่นวาจา จึงมีค่า ว่าครูบา และอาจารย์

การทำงานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กับ  ความสุขที่นำมาแจกแบ่งปัน  ปลื้มใจ  สุขใจ 

ถึงแม้ว่า จะทำงาน  และ เรียน  อย่างหนัก 

แต่ยังมี  กำลังใจ หลั่งไหล  เทมาอย่างไม่ขาดสาย  

ทั้ง ที่รักในครอบครัว  เพื่อนๆ  นักเรียน  และมิตรรัก....

อ่านเลยค่ะ  รับความสุขด้วยกัน...

อาทิ .....

P 25. paaoobtong
เมื่อ ศ. 29 ก.พ. 2551 @ 03:14
560176 [ลบ]

สวัสดีครูอ้อย

ตามมาตอบถึงบ้าน..........

        คิดอยู่นาน..................ค่อยหาญตอบ
                   ถูกผิด........ชอบไม่ชอบ........จะลองตอบดูนะ

                         

                             คำถามยาก  หนักใจ  แต่ใคร่ตอบ
                       คิดหลายรอบ  หัวหมุน   ฝุ่นตลบ
                       คิดคิดคิด  คิดไป  ก็ไม่พบ
                       คำตอบสบ  ใจข้อย  จนผ็อยฝัน

                            ในฝันนั้นว่าน่าประหลาด
                       เป็นโชคดี  ของชาติ  มีครูขยัน
                       เฝ้าร่ำเรียน  เขียนอ่าน  ทุกวารวัน
                       ด้วยมุ่งมั่น  เพื่อเด็ก  ตัวเล็กน้อย

                            ทำทำทำ  ทำงาน  การสอนศิษย์
                      ด้วยพินิจ  จิตจ่อ  ไม่ท้อถอย
                      ด้วยจริงจัง  หนักเน้น  แต่เอ็นจอย
                      ไม่เคยคอย  คำสั่ง  แต่สั่งตน

                            ขวนขวาย  เรียนรู้  อยู่เป็นนิจ      
                      แสวงมิตร  กูลเกื้อ  เพื่อกุศล 
                      สร้างเครือข่าย  วิชาการ  สานชุมชน
                      ขยายมณฑล  ทางปัญญา  โอฬาริก

                            ในฝัน  ครูไทยเป็น  เช่นครูอ้อย
                      ร้อยทั้งร้อย  พันทั้งพัน  มั่นเจตสิก
                      พลังครู  สู้ภัย  ให้ไทยพลิก
                      พ้นจากมิค  สัญญี  มีสุขเย็น

                             ผวาตื่น  มืนตา  นิจจาเอ๋ย
                      กระไรเลย  ไทยธานี  มีทุกข์เข็ญ
                      ประชาราษฎร์  โศกซ้ำ  แสนลำเค็ญ
                      ยังไม่เห็น  หนทาง  ห่างไกลทุกข์

                            การศึกษา ในมือ  ของครูไทย
                      บอดใบ้  บ้าบอ  ไม่ก่อสุข
                      สอนหนังสือ  บื้อไป  ไม่ทันยุค
                      ไม่รู้ทุกข์  ไม่รู้ชีวิต  คิดไม่เป็น

                            เด็กไทย  มัวเมา  เบาสติ
                      ต้องตำหนิ  ครูบา  พวกตาเถร
                      รู้ตัว  ไหมหนอ  ว่าก่อเวร
                      หรือไร้เซ้นซ์  ไร้รู้สึก สำนึกครู

                            ขอให้ดู  ครูอ้อย  เป็นแบบอย่าง
                      พวกนายนาง  ครูบา  อย่าอดสู
                      ครูเป็นไท  ไช่ทาส  มาดกูรู
                      รู้สร้างตน  คนเป็นครู  มีค่าควร

                            นี่...คำตอบ  ชอบใจ  หรือไหมหนอ
                      ออกจากจอ ใอใจ  อย่าได้สรวล
                      แสนยินดี  มีน้ำใจ  ไม่รบกวน
                      ขอเชิญชวน  เป็นเพื่อนธรรม  สุขล้ำเอย...

                                              ด้วยความปรารถนาดี

                                                    paaoobtong