ที่แน่ๆ..ผมแพ้..ป.๕

 ถ้าคุณแน่...อย่าแพ้...ป.๔...

ที่แน่ๆ...ผมแพ้...ป.๕

     ผมมีลูกชาย ๒ คน ภรรยา ๑ คน(จริงๆ)ลูกชายคนโต..เพิ่งเรียนอยู่ชั้น ป.๕ (ผมแต่งงานเมื่ออายุ ๓๖)โรงเรียนใกล้ๆบ้าน ครูขจิต  ฝอยทองเมื่อมีการสอบ...กลางปี...ปลายปี...ผมจะทำหน้าที่...ติวเตอร์...ให้ลูกชาย...ยิ่งติว..ไป..ผมก็ยิ่งรู้สึกว่า...ผมโง่..ขึ้นทุกทีเพราะวิชาความรู้ที่อัดแน่น...อยู่ในหลักสูตร...ในสื่อการสอน...ในแบบเรียน...ถ้าผมเป็นลูกชายผมก็รับไม่ไหว....ติววิชา....สังคม...พบเนื้อหาเศรษฐศาสตร์...คำศัพท์..คล้ายๆกัน..กระบวนการ...ขั้นตอน...ความหมาย..สับสน..ไปหมด
     ผมสงสารลูก..เท่ากับสงสารตัวเอง...ตั้งคำถามว่า..นี่ถ้าเราเป็นคนสอบจะตอบได้ไหมนี่...ผมคงตอบไม่ได้หลายๆข้อ
พอมาติววิทยาศาสตร์..ลูกให้อธิบาย...เรื่องมวล..กับน้ำหนัก..ตำราบอกว่าอย่าสับสนนะ..มวลเป็นเนื้อของวัตถุ..มีหน่วยเป็นกิโลกรัมแต่น้ำหนัก..เป็นแรง..ที่โลกดึงดูดมวลของวัตถุมีหน่วยเป็น....นิวตัน...ผมเริ่มมึน..มิหนำซ้ำ..ลูกให้เล่า...และอธิบาย..เรื่อง..ยูรีกา..ที่อาร์คิมิเดส..ช่วยพระราชาจับช่างทองขี้โกง
ที่แอบใส่..โลหะอื่นปลอมปนลงไป...

     ผมยิ่งเครียดหนัก..เมื่อมาติว...อังกฤษ..คำศัพท์..จำนวนมหาศาล...ต้องหลั่งไหลมาสู่สมอง..อันน้อยนิด..ไวยากรณ์..Tense..เกือบครบทุก Tense....ผมติวไปเผลอตัว..นึกว่ากำลัง..ติวลูกศิษย์..ม.๖ สอบเข้ามหาวิทยาลัย...พอติวไปถึง..ภาษาไทย..ยิ่งชัดเจนยิ่งขึ้นเพราะ..นี่มันเนื้อหาเดียวกับที่...ผมสอน..ม.๖ 

 
      ลูกเอ๋ย....พ่อไม่ว่าหรอกถ้าลูก..จะได้คะแนนน้อย..เพราะพ่อคนติว..ก็เริ่มปวดหัวแล้ว..ลูกเสียอีก.จำและเรียนรู้ได้ดีกว่าพ่อ..ผลการสอบออกมาแล้วบางวิชา เช่นภาษาไทย ลูกชายของผมได้ ๔๙ เต็ม ๖๐ คะแนนเป็นที่ ๓ ของห้อง Top ๕๒
 ก่อนจากผมอยากจะบอกว่า...ผมมันแย่...ยอมแพ้ป.๕