สวัสดีค่ะอ.พิสูจน์

เดี๋ยวนี้เด็กๆ เรียนหนักจริงๆ นะคะ แต่รู้แล้วล่ะค่ะว่าทำไมถึงเรียนแล้วไม่ค่อยรู้เรื่อง

เคยอ่านหนังสือคณิตศาสตร์ ม.๓ ปรากฎว่ามีประวัติของอาร์คีมีดีส และอื่นๆ อีกมากมาย แต่เนื้อหานั้นไม่ต่อเนื่องกับสิ่งที่เด็กต้องเรียนเลย แล้วเด็กก็บอกเราว่า เขาเรียนในห้องไม่รู้เรื่องเลย ต้องมาถามผู้ปกครองที่บ้านต่อ.. น่าสงสารจัง

การเรียนบ้านเราไม่ได้สอนให้เด็กค้นคว้าเองได้ คนที่จะค้นคว้าและเติมเต็มให้กลับเป็นพ่อแม่ผู้ปกครอง  ตัวเองเคยเห็นเพื่อนอาจารย์เอาการบ้านลูกมาทำเยอะแยะ สรุปแล้วไม่รู้ใครเป็นคนเรียนกันแน่ สงสัยเนื้อหามันเยอะเกินไปจริงๆ แล้วทรัพยากรที่จะให้เด็กค้นคว้า ห้องสมุด internet พิพิธภัณฑ์ก็ไม่ค่อยมีหรือไม่ค่อยดี แถมเดินทางรถติดกว่าจะฝ่าด่านไปถึงโรงเรียน ต้องตื่นตั้งแต่ตี ๕ ไม่รู้จะเอาเวลาตรงไหนไปทำการบ้าน.. น่าสงสารทั้งเด็กทั้งผู้ปกครอง

นึกถึงตอนมาเรียนต่างประเทศ..มิน่าเราถึงได้รู้เยอะกว่าคนที่นี่เยอะ..เพราะเราเรียนอัดมาหนัก..แต่สิ่งที่เราไม่มีคือภาคปฏิบัติ การนำไปประยุกต์ใช้ค่ะ ซึ่งเขาเ่ก่งกว่าเรามาก.. สำหรับเด็กไทยแล้ว..คิดว่าบางครั้งมีความรู้ท่วมหัว แต่เอาตัวไม่รอด (ในเชิงสังคม) ค่ะ