ผมเป็นคนแบกโลกครับ แบกทุกวัน วันละเรื่องสองเรื่อง สะสมไปเรื่อยๆ จนปัจจุบันนี้ผมมีโลกให้แบกใหญ่เหลือเกิน

ถามว่าทำไมผมถึงแบกโลก ผมแบกโลกเพราะผมรู้มากครับ

แต่ "รู้มาก" ไม่ได้แปลว่า "รู้ถูกต้อง" นะครับ ความ "รู้มาก" ไม่ได้รับประกันความถูกต้องของสิ่งที่รู้

เรื่องที่รู้มากของผมทำให้ผมเห็นชีวิตของผู้คนที่ผมได้ผ่านไปมาตัดสินใจในชีวิตในทิศทางที่ถ้าเขารู้อย่างผมเขาจะไม่ทำ

แต่ผมก็ไม่มีทางไปบอกเขาได้ว่า "อย่าทำเลย" .... ก็มันชีวิตเขา ไม่ใช่ชีวิตผม ได้แต่เก็บกลับมาแบกไว้ต่อไป

เรื่องราวส่วนใหญ่ที่ผมแบกมาเป็นเรื่องการตัดสินใจผิดพลาดด้านการเงิน ด้านสุขภาพ ด้านชีวิต ด้านสังคม และด้านครอบครัว ของผู้คน ไม่ว่าจะเป็นคนที่ผมรู้จักหรือไม่รู้จักก็ตาม โดยปริมาณการแบกจะมีขนาดแตกต่างกันไป ถ้ารู้จักมากก็ยิ่งแบกมาก

แบกเยอะๆ นี่หนักครับ แต่ไม่รู้ทำอย่างไรเหมือนกัน

ถ้าจะวางลงไปก็ใจดำ ยังทำใจไม่ได้ ถ้าไม่วางก็หนัก หนักขึ้นเรื่อยๆ

............

สาเหตุที่เขาเหล่านั้นตัดสินใจในชีวิตผิดพลาดเพราะเขาขาดสารสนเทศที่ดีที่จะช่วยเหลือให้เขาตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง โดยความ "ดี" ของสารสนเทศนั้น ต้องมากพร้อมทั้งปริมาณและคุณภาพ

ตัวผมเองมีชีวิตมาถึงวันนี้ก็ตัดสินใจผิดพลาดเพราะการขาดสารสนเทศที่ดีมาไม่น้อย โชคดีที่ไม่ได้เลวร้ายนักยังพอกลับตัวแก้ไขไหว ชีวิตผมเลยยังมีอยู่อย่างนี้ได้ และทำให้ผมเห็นความสำคัญของสารสนเทศเป็นอย่างยิ่ง

ผมจึงเชื่อว่าสารสนเทศเป็นปัจจัยที่สำคัญมากของชีวิต เพราะปัญหาโดยส่วนใหญ่ของผู้คนที่ผมเห็นมานั้นเป็นเพราะการขาดสารสนเทศที่ดีทั้งสิ้น

ที่น่าเศร้าใจคือผู้คนเหล่านั้น "ไม่รู้" ว่าเขาไม่ได้รับสารสนเทศ ดังนั้นการนำเสนอสารสนเทศให้เขาสามารถตัดสินใจในชีวิตที่ถูกต้องได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

Decision Support System (DSS) สำหรับองค์กรนั้นไม่ยาก เพราะองค์กรรู้ว่าต้องใช้สารสนเทศในการตัดสินใจ

แต่ DSS สำหรับ "คน" ในฐานะปัจเจกนั้น ยากยิ่ง เพราะมีปัจจัยทางจิตวิทยา ทางสังคม ทางวัฒนธรรม ฯลฯ เข้ามาเกี่ยวข้องมาก

ทำยังไงให้สารสนเทศเข้าถึงผู้คนที่ต้องการได้จริง

โจทย์นี้ยากเหลือเกิน ผมเชื่อว่าเป็น area ใหม่ในงานวิจัยด้าน information systems ได้ด้วยซ้ำ และประเทศไทยก็เป็นพื้นที่ที่น่าสนใจมากในการศึกษาเรื่องนี้

Life Decision Support System (LDSS) ดูเป็นคำที่น่าสนใจทีเดียวครับ ฟังดูแปลกประหลาดดี น่าจะลองตีความหมายดู หากศึกษาดีๆ เราอาจพบว่าเป็นมุมที่เหลื่อมล้ำอยู่กับ KM ก็ได้ครับ

............

หลายวันนี้ผมแบกโลกมาใบใหญ่ และเป็นเรื่องของการขาดสารสนเทศของผู้คนที่ผมรู้จักดี โดยผมไม่รู้ว่าผมจะช่วยเหลือได้อย่างไร

สิ่งที่เกิดขึ้นในใจเรานี้ที่จริงแล้วเป็นแรงบันดาลใจที่ดีในการทำวิจัยครับ ผมเชื่อว่าหากใครจะหาหัวข้อทำวิทยานิพนธ์ต้องเริ่มต้นด้วย emotion ของเราที่มีต่อเรื่องนั้นๆ ซึ่งจะทำให้เรามี passion ที่จะตอบคำถามนั้นให้ได้

แต่ผมมีคำถามที่รอให้ตอบมีมากมายเหลือเกิน

หรือผมกำลังหลงทางอยู่?