สุขแท้จริงคือคิดได้

ความสุขวันสุข(เลื่อนมาเป็นวันอาทิตย์แทนศุกร์)17/2/51

สุขแท้จริงคือคิดได้ 

วันนี้..คืนวันอาทิตย์ เคยเป็นช่วงเวลาสุขน้อย เกือบเข้าข่ายทุกข์ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงจะเป็นเช้าวันจันทร์ ซึ่งงานการธุระ มักยุ่งยาก มากหลายกิจ คนอื่น ๆ ก็น่าจะ(เป็นนิดหน่อยนะ..ฉันว่า) สถิติคนไข้มักจะพุ่งพรวดขึ้นมาในวันจันทร์ ทั้งเช้า สาย บ่าย เย็น และดึก..ด้วย 

เช้าวันอาทิตย์ยังสดชื่นอยู่ โดยเฉพาะหลังจากปัดเป่างานการออกไป เหลือเพียงแต่..กิจกรรมที่ทำแล้วเอื้อสุข ใส่บาตร ไหว้พระ ถ่ายรูป ขับรถเที่ยว วาดรูป เล่นฐานทัพกับเด็ก ๆ (ไว้อธิบายให้ฟังว่าเล่นอย่างไร ต้องมีภาพประกอบค่ะ)  

สาย ๆ อาทิตย์ ยังสุขชื่นมื่น คุณคู่กัดมักติดธุระเรียนหนังสือ(เป็นอาชีพรอง..เอ..หรือหลัก???) ฉันและเด็กคู่กาย สนุกสนานกันที่สระว่ายน้ำบ้าง ตลาดนัด ร้านอาหาร ร้านหนังสือ..เรามีแนวคิดร่วมเป็นเอกฉันท์ว่า อ่านฟรีให้มากที่สุด ซื้อกลับบ้านแค่คนละหนึ่งเล่ม

ถ้ามากกว่าหนึ่งเล่ม ต้องล่อหลอกให้คุณผ.บ.ท.บ เป็นผู้ซื้อ...อ้าว เราตกลงกันแล้วนะว่า..คุณรับเงินเดือนมากกว่า (แต่ฉันแอบงุบงิบเงินคุณได้มากกว่า..ฮิ ฮิ ) 

บ่ายแก่ ๆ ซีคะ เริ่มหงุหงิ หงุหงิ (ขอใช้ภาษาเอ็มนิด) เด็กจะเล่นเกม ผู้ใหญ่จะเล่นเน็ต เกิดศึกชิงคอมพ์

โอเค้ เสียเงินเพิ่มนิด ได้เล่นคอมพ์สมใจอยากทั้งคู่  

เย็นแหละค่ะ มาช่วยกันนึกต่อ..ทำอะไรกินกันดี

สุขของคนทำกับข้าวโดยมีลูกมือ จอมกวน ก๊วน กวน สนุกมาก

แต่ผู้เก็บล้างจาน ชาม ช้อน เขียง กะละมัง..ไล่ไปกระทั่ง..รอบ ๆ บริเวณครัว ที่พ่อครัวหัวป่าก์และแม่ครัวหัวป่าก์ ละเลงไว้ซีคะ

หน้าที่คุณนั่นแหละค่ะ..คุณผ.บ.ท.บ. เปิดอภิปรายที่มหาวิทยาลัยมาแล้ว..กลับบ้านก็พักผ่อนสมองหน่อย เป็นส่วนกองหนุน ของครัวแสนอร่อย..เด็ด 

กลางคืนจึงเริ่มเกิดอาการไม่อยากให้วันอาทิตย์หมดไป 

จนคิดไปคิดมา คิดได้ ว่า....

อีกหกวัน วันอาทิตย์ก็เวียนมาถึงอีก

อีกยี่สิบสี่ ยี่สิบห้า หรือยี่สิบหก ชั่วโมงเท่านั้น..วันจันทร์ อันยุ่งยิ่งก็จะหมดไป

เข้าสู่วันอังคารเริ่มปรับตัวได้

พุธก็กลางสัปดาห์แล้ว อีกสองวันเท่านั้น ศุกร์หรรษาก็มาถึง

สปาย..โกลเด้น..แฮ่ม

เสาร์ที่โปรดปราน เพราะเป็นวันก่อนวันอาทิตย์แสนรัก 

ชีวิตมีท่วงทำนอง เนื้อร้องเราแต่งเองได้ เต้นรำ เริงร่า โบยบินดังใจปรารถนา ให้เหมือนนกบนท้องฟ้า ความสุขอยู่แค่เอื้อมมือไขว่คว้า 

เวลาเป็นสิ่งไม่คอยท่า ดั่งวารี เป็นสัจจะแต่อย่าเชียวนะคะ อย่าปล่อยตัวเองเป็นลูกน้องมัน จงเป็นนายของเวลา ท่องไว้ให้ขึ้นใจ อย่ารีบร้อนนักกับชืวิต ทุกชีวิตจุดสุดท้ายไปที่แห่งเดียวกัน..... 

จะไปพร้อมรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ จดจำเรื่องขำขัน ตลก สนุกสนาน เฮฮา

หรือว่า...จะไปทั้ง..น้ำตา 

เลือกเอานะคะ