ไม่อยากจากคำว่า...นักเรียน...

                        บันทึกนี้ไม่รู้จะเป็นบันทึกที่น่าดีใจ หรือ น่าเสียใจดีนะเจ้าค่ะ....เพราะหนูก็รู้สึกตกใจเหมือนกัน วันเวลามันผ่านหมุนเวียนไปอย่างรวดเร็ว...จนทำให้ชีวิตหนูกำลังจะผ่านพ้นคำว่า เด็กนักเรียน อยู่แล้วเจ้าค่ะ....อาทิตย์นี้ก็คงเป็นอีกแค่อาทิตย์เดียวที่หนูจะใช้ชื่อว่า นักเรียน....เพราะหนูก็ต้องโบยบินเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย...คงไม่ไปไหนไกล ก็คงจะที่ ม.ศิลปากร คณะอักษรศาสตร์ เอิกๆๆๆๆ   ....ตั้งแต่ชั้นอนุบาล จนถึงป.6  หนูใช้คำว่านักเรียนอยู่ที่ โรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัย....

                        http://gotoknow.org/file/nongji/%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B8%A0%E0%B8%B1%E0%B8%A2.jpgนี่คือรูปโรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัย....ซึ่งหนูก้าวเข้ามาเรียนในโรงเรียนเอกชน......ได้จบเจอเพื่อนมากมาย....เพื่อนที่ผูกพันกันในวัยเยาว์.....

              พอมาเรียนระดับมัธยมศึกษา....ตอนแรกหนูได้โควตาจากประถมศึกษาให้ไปเรียนที่โรงเรียนกาญจนาภิเษก สุพรรณบุรี....แต่หนูไม่เอา เนื่องจากคุณพ่อกับคุณแม่เป็นห่วงการเดินทาง เพราะก็ไกลพอสมควร....จึงมาสมัครเรียนที่โรงเรียนบางลี่วิทยา.....ตอนนั้นอยู่ ชั้น ม.1/2  ในช่วงมัธยมต้นนั้น ก็มีเรื่องราวมากมายที่มากกว่าประถมนิดหนึ่ง แต่ก็ยังใช้ชื่อนักเรียนอยู่ ...บางท่านอาจจะยังไม่เคยเห็นน้องจิใส่ชุดมัธยมต้น วันนี้หนูเอาภาพมาให้ชมด้วยเจ้าค่ะ คิคิ

                       http://gotoknow.org/file/nongji/scan.jpg ก๊ากๆ เห็นแล้วอย่าพึ่งขำนะเจ้าค่ะ....รูปนางสาวไทยในอนาคต ...ภาพนี้ถ่ายตอนไปแข่งขันตอบปัญหาภาษาอังกฤษ ได้ที่ 1 ด้วยเจ้าค่ะ คิคิ.....พอจบม.3  ก็ไม่อยากไปไหน....ก็ต่อที่โรงเรียนบางลี่วิทยาเช่นเคย...เลยได้พบเจอกับเพื่อนเดิมๆ ความผูกพันมากกว่าเดิม...ประทับใจมากกับเพื่อนที่ดีของหนูเจ้าค่ะ....

                          http://gotoknow.org/file/nongji/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B9%82%E0%B8%A3%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99.jpg นี่คือรูปโรงเรียนบางลี่วิทยาของหนูเจ้าค่ะ.......ตลอดระยะเวลา 6 ปีที่หนูได้ศึกษาเล่าเรียนมา...กับคำว่านักเรียนของหนู.....ลองมาดูภาพเพื่อนๆหนูบ้างเจ้าค่ะ ที่อยู่ด้วยกันมา 6 ปี รู้ถึงไส้ถึงพุงกันหมดแล้วเจ้าค่ะ.....

                       http://gotoknow.org/file/nongji/PIC_5245.JPG

    นี่คือรูปเพื่อนๆของน้องจิ....นี่ครบทั้งห้องเลยเจ้าค่ะ...รูปนี้ถ่ายตอนพวกเราไปปลูกป่าลดโลกร้อนมาเจ้าค่ะ...โดยห้องหนูไปทั้งห้องเจ้าค่ะ เลยได้โอกาสถ่ายรูปห้องไปเลย.....เห็นน้องจิหรือยังเจ้าค่ะ...ทายซิหนูคนไหน คิคิ...

                       http://gotoknow.org/file/nongji/%E0%B8%9F%E0%B8%B9%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%A7.JPGhttp://gotoknow.org/file/nongji/%E0%B8%9F%E0%B8%B9%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%A7.JPG      

              รูปนี้ก็เพื่อนๆ....พักเหนื่อยตอนปลูกป่าก็มานั่งถ่ายรูปกัน.....คนไหนน้องจิเอ่ย จำกันได้ไหมเจ้าค่ะ....สังเกตง่ายๆ คนที่หน้าตาดีที่สุดอะเจ้าค่ะ...แต่ตัวไม่เหมือนชาวบ้าน ....มีคนแซว เหมือนแม่ค้าขายถั่ว คิคิ... ก็เลยบอกกลับไปว่า....."แม่ค้าขายถั่วอะไรหน้าตาดีขนาดนี้" 55555+++.....พอพูดจบ เพื่อนกระเจิงหายไปหมด รับไม่ได้เจ้าค่ะ 55555+++

                  http://gotoknow.org/file/nongji/SA400223.JPG

        นี่ถ่ายตอนเป็นพิธีกร ต้อนรับท่านบรรหารเจ้าค่ะ.....สวยคนเดียวพอ ...5555555+++

ภาพกิจกรรมดีๆ....ขณะที่น้องจิใช้คำว่านักเรียน....ต่อไปนี้คงจะเหลือเป็นภาพความทรงจำที่ดี....เพื่อนๆต่างแยกย้ายไปตามมหาวิทยาลัยต่างๆ....คงคิดถึงน่าดูเลย....วันนี้ อาจารย์สุนทร....ให้ทุกคนออกไปพูดความรู้สึกในใจที่มีต่อเพื่อน.....น้องจิไม่อยากร้องไห้...เลยพูดฮาๆไว้ก่อน เพราะน้องจิก็จะร้องเหมือนกัน....น้องจิพูดว่า....ตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา และกำลังจะผ่านไป...เพื่อนๆก็คงจะรู้ดีนะว่าเรา เป็นคนบ้าๆ บอๆ ปัญญาอ่อน ติ๊งต๊อง หน้าตาดี...ก๊ากๆๆๆ....ที่ทำไปอ่ะ อย่าคิดมากเลย เพราะมันคือ นิสัยเราจริงๆ....อยากให้ทุกคนที่ความสุข.....ไม่ว่าเพื่อนๆจะทุกข์ หรือ จะสุข ก็อย่าลืม อิจิโกะ คนนี้นะ...รักเพื่อนๆทุกๆคน....น้องจิก็พูดแค่นี้....เพราะไม่กล้าพูดซึ้งมาก กลัวร้องไห้ คิคิ....

                  เพื่อนๆหลายคนพูดจนตัวเองน้ำตาไหล....และก็ทำให้เพื่อนๆหลายๆคนในห้องน้ำตาไหลเช่นกัน...เพราะพวกเรารักกันมาก...คงไม่มีสิ่งใดมาตัดมิตรภาพความเป็นเพื่อนของพวกเราได้...ที่พวกเราสั่งสมความรักกันมาเป็นเวลา 6 ปี

              ตอนนี้น้องจิก็มีเลือด  ชมพู-เขียว (อุภัย) เลือดฟ้า-น้ำเงิน (บางลี่วิทยา)....แล้วก็กำลังจะไปสู่เลือดเขียวเวอร์ริเดียน (ศิลปากร)   รวมทั้งเลือดสีแดงๆ ของน้องจิด้วย 5555+++.... ยังไงน้องจิก็จะไม่มีวันลืมความทรงจำในวัยนักเรียนของน้องจิ โดยเฉพาะคุณครูทุกๆท่านที่สั่งสอนน้องจิมา....ไม่ว่าจะเป็น ครูพิสูจน์  ครูพินิจ ครูปราณี  และที่สำคัญที่สุด พ่อประจักษ์  แล้วน้องจิจะกลับมาเยี่ยมโรงเรียนบ่อยๆเจ้าค่ะ คิคิ..

              เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านเจ้าค่ะ ------------> น้องจิ ^_^