| สิบเดือนอันแม่ท้อง | ปองครรภ์ แม่เฮย | |
| รสจัดหวานเค็มมัน | แม่เว้น | |
| หน่วงหนักเพิ่มทุกวัน | เดินป่าย เปะนา | |
| ผิดกลิ่นใจหวิวเต้น | มืดหน้า ตาลาย | |
| . | . | |
| หลายเดือนคอยผ่านพ้น | รายวัน นานเฮย | |
| ลูกใหญ่ดิ้นในครรภ์ | ถีบท้อง | |
| สายรกสื่อสัมพันธ์ | ชีพแม่ ลูกรา | |
| ลูกแม่ชีพเดียวต้อง | เกี่ยวข้อง ผูกพัน |
สวัสดีค่ะอาจารย์
ดูภาพนี้แล้ว คิดถึงตัวเองเหมือนกัน ตอนท้องลูกนี้ ไม่เคยนึกถึงตัวเอง กินไข่ทุกัน นมทุกวัน เพื่อลูก ช่วงให้นมก็ไม่เคยกินของรสจัดกลัวลูกท้องเสีย อะไรหลายๆอย่าง เพื่อชีวิตที่อาศัยเราเกิดค่ะ แต่รักจังเลย
ขอให้โชคดีตลอดไปนะครับคุณตันติราพันธ์
ยามเรามีหนึ่งน้อง......ในครรภ์
คุณแม่เราเหมือนกัน...นั่นแท้
ระวังอยู่ทุกวัน...........เพียงเพื่อ ลูกนอ
คุณพ่อก็ไม่แพ้..........เปี่ยมแล้ สองรา
คุณแม่เท่านั้นที่จะรู้จริงในความรู้สึกนี้และซาบซึ้งด้วยใจ
คุณพ่อ(อย่างผม)รึ ก็เพียงรับรู้เท่านั้นกระมังหนอ
กุมภาสิบสี่นั้น
วาเลนไทน์
เริงร่ารักหวานใจ
ใฝ่เฝ้า
วอนลูกอย่าลืมใคร
รออยู่ สองรา
คุณแม่ยังคอยเจ้า
พ่อเฝ้า คอยหา
เกิดมาชีวิตนี้ บ่ไจ้ ของเฮาเนอ
กั๋มม์มีนั้นไซร้ แต่งสร้าง
หื้ออายุยืนได้ ชั่วหนึ่ง ชีพนา
จิตละศพกระด้าง เน่าแล้วลงดิน
แม่พ่อก่อชีพหื้อ เฮาได้ เกิดนอ
เกิดแล้วมีกายใจ อยู่ไซร้
ร้อนหนาวทุกข์สุขใด ได้พบ ผ่านเอ่
บุญแม่พ่อก่อไว้ เกิดได้เป็นคน
ด้วยความปรารถนาดีจากลุงหนาน ......พรหมมา
ฝากกะโลงอันมีความหมายไว้แหมโตย นับถือครับนับถือ
โจคดีสุดเจ้นเน้อครับ.
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยมเยียน
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับดอกไม้สวย ๆ ครับ
ขอให้โชคดีครับคุณ sasinanda
อาจารย์คะ มาอีกทีค่ะ
ตอบอาจารย์ที่บันทึกแล้วนะคะ และพอจิตใจเราสดชื่นขึ้นมามั่ง เราก็จะอายุยืนขึ้นนะคะ ปกติเคร่งศาสนาค่ะ แต่ ก้อยากให้การค้าขายในภาพรวมดีขึ้นด้วยค่ะ
พร้อมกับฝากข้อคิดความเห็นไว้น่าชื่นใจ จักติดตามตามที่แนะนำไว้ครับ
ขอให้โชคดีตลอดไปครับ
ยามเราจิตนิ่งแล้ว
สุขศานต์ ยิ่งเฮย
ยามขุ่นทรมาน
ใช่น้อย
จำเราเร่งประสาน
กายร่าง จิตนา
เป็นหนึ่งภายในข้อย
ร่างช้อย จิตเกษม
ตอนเขียนบันทึกก็นึกถึงเพลงเดียวกันครับ
ขอให้โชคดีตลอดไปนะครับ
คุณแม่หนาหนักเพี้ยง
พสุธา
คุณบิดรดุจอา
กาศกว้าง
คุณพี่พ่างศิขรา
เมรุมาศ
คุณพระอาจารย์อ้าง
อาจสู้ สาคร
"อ่านบันทึกนี้แล้ว เหมือนได้ฟังผู้ใหญ่คุยกัน" ได้คิด...
ผมลองกลับไปอ่านอีกครั้ง ได้ความรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ
จิตที่ระลึกนึกถึงคุณของพระในบ้านซึ่งเป็นพระอรหันต์นั้นประเสริฐยิ่ง
กรรมนี้เป็นกรรมดี
ลูกที่มีจิตระลึกถึงคุณพ่อ คุณแม่อยู่ตลอดเวลา ย่อมไม่เดินไปในทางต่ำ...
กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่แวะมาเยี่ยม ขอเจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไปด้วยขอรับ
มาตุและปิตา แน่แท้
ระลึกอยู่ทุกครา คุณท่าน
ตอบท่านสมบูรณ์แล้ เที่ยงแท้ลุสวรรค์
ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยม ขอให้โชคดีมีความสุขนะครับ
แวะแอ่วจำนรรจา บล็อกนี้
ขอให้แม่กัญญา หายป่วย
พุทธช่วยธรรมนำชี้ ไก่ให้สุขสม