วันนี้สำหรับ “แม่” ที่ผมไม่มีนิยามใด ๆ

ชายขอบ
ผมเลือกที่จะมานอนที่บ้านพ่อในคืนนี้อย่างตั้งใจ เพราะผมเกิดที่บ้านหลังนี้ และเขียนบันทึกนี้ในช่วงเวลาที่แม่กำลังคลอดผมออกมา เมื่อ 35 ปีที่แล้ว ไม่ได้ติดยึดหรือเพื่ออะไร แต่รู้สึกได้ทำแล้วสบายใจ สำหรับในตอนสาย ๆ ถัดจากช่วงเวลานี้ก็ตั้งใจว่าจะไปทำบุญที่วัดโตนด ซึ่งเป็นวัดที่ผมบวชเรียน เป็นบ้านเดิมของแม่ และเป็นวัดที่มีบัวเก็บกระดูกแม่อยู่ที่นี่

     เมื่อผมได้ออกฝึกงาน ณ รพ.สะเดา ในช่วงที่เรียนหมออนามัย ในรั้ว วสส.ยะลา ก็มีโอกาสได้เก็บ Case คลอด ได้รับรู้และเห็นกระบวนการคลอดเป็นครั้งแรก เมื่อจบออกมาทำงาน ณ สถานีอนามัยตำบลหนองธง ผมก็ได้ร่วมกับหมอตำแยออกทำคลอดตามบ้านที่เขามาตามเพราะผมพักอยู่ที่บ้านพักคนเดียวหลายต่อหลายครั้ง เรียกได้ว่ามากครั้งเชียวล๊ะ ที่หมออนามัยผู้ชายคนหนึ่ง จะพึงได้รับความไว้วางใจจากชาวบ้าน ทั้ง ๆ ที่การคมนาคมก็สะดวกที่จะไป รพ.ป่าบอน หรือ รพ.ตะโหมด นี่ก็เป็นโอกาสหนึ่งที่ตอกย้ำให้ผมได้รับรู้ว่าความเจ็บปวดในระหว่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังให้กำเนิดบุตรเป็นอย่างไร และความปิติที่เกิดขึ้นหลังจากเขาผ่านช่วงนั้นไปได้อย่างปลอดภัยเป็นอย่างไร ลูกยิ่งใหญ่มากสำหรับแม่ เมื่อได้เห็นสีหน้า แววตา ขณะที่เขารับลูกคืนจากหมอตำแยที่ไปพร้อมผม

     และนี่ก็เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผมไม่เคยมีการเลี้ยงฉลองวันเกิดให้กับตัวเองอีกเลยมาประมาณ 15 ปีแล้ว นอกจากการไปทำบุญอย่างเงียบ ๆ ที่วัดในวันคล้ายวันเกิด (แม่ผมเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจและโรคมะเร็งมา 13 ปีแล้ว) ซึ่งผมถือว่าเป็นวันที่แม่ต้องเจ็บปวดมากที่สุดเพื่อให้กำเนิดผมมา โดยยังไม่นับความลำบากในช่วง 10 เดือนที่แม่ต้องอุ้มท้องอยู่ด้วย แม่สำหรับผมจึงไม่มีนิยามใด ๆ ให้ผมให้ความหมายถึงท่านได้ ไม่สามารถเปรียบเทียบกับอะไรได้เลย ผมจึงเขียนถึงแม่น้อยมาก เพราะทุกครั้งที่คิดจะเขียนก็อิ่มเอิบจนเขียนไม่ออก แม้จะตั้งใจหลายครั้งแล้วก็ไม่เคยเขียนได้เลย ผมสนิทกับแม่มาก ขอนอนกอดแม่ทุกครั้งที่กลับบ้าน และมีเรื่องคุยกับแม่ก่อนนอนเสมอ ผลัดกันเล่า ผลัดกันหยอก จนเผลอหลับไป สิ่งหนึ่งที่แม่สอนคือ “อย่าได้คิดเอาเปรียบใคร” สิ่งนี้ยังเป็นสิ่งที่ผมยึดถืออย่างแม่นมั่นจนทุกวัน แม้ผมจะถูกเอาเปรียบบ้างก็ไม่เคยคิดจะเอาคืน

     ผมมี Commitment กับแม่อยู่เรื่องหนึ่ง โดยที่แม่เคยบอกว่าไม่มีเงื่อนไขเวลามาทำให้เป็นความทุกข์ แม้วันนี้จะยังไม่สำเร็จแต่ก็กำลังพยายามอยู่ และสัญญาว่าจะทำให้สำเร็จให้ได้ คือการเรียนต่อระดับสูงสุดในระบบการศึกษานี้ แม่อยากเห็นมาก ผมเชื่อว่าแม่ยังรับรู้ได้จึงไม่ลืม Commitment นี้ รวมถึงคำสอนต่าง ๆ ที่แม่สอนไว้โดเฉพาะ “อย่าได้คิดเอาเปรียบใคร” เพราะแม่เชื่อว่าจะเป็นพื้นฐานง่าย ๆ สู่การเป็นคนดีได้ โดยการจัดการที่ตัวเราเองเสียก่อน

     วันนี้สำหรับ “แม่” ที่ผมไม่มีนิยามใด ๆ เลย ผมเลือกที่จะมานอนที่บ้านพ่อในคืนนี้อย่างตั้งใจ เพราะผมเกิดที่บ้านหลังนี้ และเขียนบันทึกนี้ในช่วงเวลาที่แม่กำลังคลอดผมออกมา (03.35 น.) เมื่อ 35 ปีที่แล้ว ไม่ได้ติดยึดหรือเพื่ออะไร แต่รู้สึกได้ทำแล้วสบายใจ สำหรับในตอนสาย ๆ ถัดจากช่วงเวลานี้ก็ตั้งใจว่าจะไปทำบุญที่วัดโตนด ซึ่งเป็นวัดที่ผมบวชเรียน เป็นบ้านเดิมของแม่ และเป็นวัดที่มีบัวเก็บกระดูกแม่อยู่ที่นี่ หากแต่ปีก่อน ๆ จะไปวัดไหนก็ได้ไม่ได้ยึดติดสัญญลักษณ์ ปีนี้มีโอกาสดีจึงได้ไปวัดนี้

     ผมเคยชักชวนคนหลายคนที่เป็นเพื่อน ๆ กันว่าลองเลิกเลี้ยงเหล้า เลิกเที่ยว เลิกงานเลี้ยงฉลองที่ฟุ่มเฟือยในวันเกิด ด้วยการพูดเจ็บ ๆ ว่า “วันเกิดคือวันที่แม่เจ็บเพื่อเรา ชวนกันเมาทำไม” อย่างน้อยที่ผมรับรู้อยู่ก็มี 3 คน ที่ได้ปฏิบัติอยู่ วันนี้ก็อยากลองเชิญชวนคนอื่น ๆ บ้าง แต่ก็ไม่หวังผลอะไร และไม่ซีเรียส เพียงแต่ผมก็ไม่ค่อยเต็มใจนักที่จะไปร่วมงานวันเกิดใครหากมองว่าเป็นการเลี้ยงฉลองที่ลืมนึกถึง “แม่” และแน่นอนสิ่งนี้ผมถ่ายทอดด้วยการปฏิบัติถึง “น้องเดม” ลูกสาวผมด้วย วันเกิดน้องเดมจึงไม่มีงานเลี้ยงใด ๆ นอกจากการซื้อขนมแจกเพื่อน ๆ ของเขา และแนะนำให้เขาได้ทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อแม่ เช่น การ์ดขอบคุณ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าจากพ่อ

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า#เกร็ดน่ารู้#ความสุข#วัดโตนด#แม่ของผม

หมายเลขบันทึก: 16340, เขียน: 22 Feb 2006 @ 09:00 (), แก้ไข: 19 Mar 2015 @ 08:28 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก


ความเห็น (12)

Dr.Ka-poom
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

ความรักของแม่...

เมื่ออ่าน "วันนี้สำหรับ "แม่" ที่ผมไม่มีนิยามใดๆ" ไม่มีความคิดเห็นใดใดต่อบันทึกของคุณชายขอบ...แต่หาก..
ระลึกถึง...ความรัก..ของแม่คนหนึ่ง
"ความรักของแม่"...ไม่มีเงื่อนไขใดใด
หากเป็นความรักที่ "มนุษย์"..พยายามที่ก้าวผ่าน..และไปให้ถึง
"แม่คนหนึ่ง"...ไม่ว่าจะผ่านความทุกข์..มาอย่างแสนสาหัส
แต่..เพื่อลูก...
แม่มีรักที่ไม่ทุกข์...แต่หากเป็นรักที่บริสุทธิ์ยิ่ง
และพร้อมที่จะให้ชีวิต...อันหมายถึง "โอกาส"...
แก่...ลูกเสมอ...
...
รักและคิดถึง "แม่"...ทุกคนที่เป็น..."แม่"

ปอม
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ 
       Assume ว่าวันนี้น่าจะเป็นวันคล้ายวันเกิด..."สุขสันต์วันเกิด" นะคับ  ขอต้อนรับเข้าสู่...ชมรมวัยทอง(ตอนต้น)...ด้วยความยินดี!
Dr.Ka-poom
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

เรื่องยากเป็นเรื่องง่ายๆ...เสมอ

ความคิดเห็นต่อไปนี้...จะเกี่ยวข้องหรือไม่อย่างไรไม่รู้
รู้แต่เพียงว่า...เมื่องง..งง..หรือสับสนใดใด...ใคร่จะทำให้นึกถึงแม่
ประจวบกับที่ "คุณชายขอบ" เปิดเวที..แลกเปลี่ยนเรียนรู้...ในเรื่อง "แม่"
...
เมื่อสักครู่...เวลาเดินผ่านไปไม่นาน
ได้เข้าไปเจอบันทึกที่มีการกล่าวถึง..KM..และคุณภาพ ณ บริบทแห่งหนึ่ง
อ่านแล้วชวนให้นึกถึง...ประโยคที่ว่า
"มนุษย์"...มักทำเรื่องง่าย...ให้เป็นเรื่องยาก...
และ...มักทำเรื่องยาก...ให้เป็นเรื่องยากยิ่งขึ้น...
...
ยกเว้น...เรื่อง.."ความรักของแม่"...ที่เรื่องยากมากกลายเป็นเรื่องง่ายเสมอ

 

IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

22 ก.พ. 49
12.03

วันนี้...ได้ไปทำบุญ..กับ..คนที่เรารัก
อิ่มเอิบ...ในความรู้สึก
แต่...หากเปี่ยมไปด้วยคุณค่า...ทางจิตใจ
วัด...เล็กๆ
แต่คุณค่า...อยู่ตรงไหน
น่าจะอยู่...ณ...ว่า.."ใจ"...ที่ตั้งใจ...อยากจะทำ
และ...ทำกับใคร...
ทำ...โดยปราศจาก...เงื่อนไขใดใด
และ...ทำ..โดยอยู่..ที่ใจ...กับตัวตน "จิตวิญญาณ"
...
มีความสุข...แบบเล็กๆ..แต่อิ่มเอิบ..
ขอบคุณ...ที่ได้มีโอกาส.."ให้"..แก่ตนเอง
และคนที่รักเรา...และ...เรารัก

Dr.Ka-poom
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

22 ก.พ. 49
12.03

วันนี้...ได้ไปทำบุญ..กับ..คนที่เรารัก
อิ่มเอิบ...ในความรู้สึก
แต่...หากเปี่ยมไปด้วยคุณค่า...ทางจิตใจ
วัด...เล็กๆ
แต่คุณค่า...อยู่ตรงไหน
น่าจะอยู่...ณ...ว่า.."ใจ"...ที่ตั้งใจ...อยากจะทำ
และ...ทำกับใคร...
ทำ...โดยปราศจาก...เงื่อนไขใดใด
และ...ทำ..โดยอยู่..ที่ใจ...กับตัวตน "จิตวิญญาณ"
...
มีความสุข...แบบเล็กๆ..แต่อิ่มเอิบ..
ขอบคุณ...ที่ได้มีโอกาส.."ให้"..แก่ตนเอง
และคนที่รักเรา...และ...เรารัก

อรชร
IP: xxx.147.24.158
เขียนเมื่อ 

Happy Birthday ย้อนหลังนะคะ  พี่ไม่ค่อยจะได้ให้ของขวัญอะไรในวันเกิดน้องๆ ช่วงหลังๆ มานี้รู้สึกจะคิดถึงหลานๆ เป็นอันดับแรกมากกว่า ก็อยากให้กำลังใจว่าขอให้ทำในสิ่งที่ตั้งใจให้สำเร็จ แต่ไม่ต้องไปซีเรียสมาก ชีวิตก็มีได้หลายภาค หลายบท  หากมีพรวิเศษที่จะทำให้คุณแม่ยังอยู่พร้อมหน้า ก็คงดี แม้เป็นไปไม่ได้ เพียงทำอย่างที่คุณแม่สอนและคุณแม่ชอบ ก็คงเพียงพอแล้ว พี่คิดว่าคุณแม่อยู่ในใจและในตัวพวกเราทุกคนค่ะ ฝากบอกหนูเดมด้วยว่า หากปิดเทอมแล้วให้มาภูเก็ต คุณป้าจะพาไปวาดรูปที่ทะเลค่ะ

ชายขอบ
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

     ขอบคุณที่เข้ามา ลปรร.กัน ผมไม่ต้องการสิ่งใด ๆ คำอวยพรก็สุขใจแล้ว วันเกิดก็เป็นวันธรรมดาโดยทั่วไป เพียงแต่อยากแสดงออกเพื่อชักชวนใครต่อใครว่าควรนึกถึงพ่อแม่ ไม่ใช่เอาแต่สังสรรค์กันจนลืมตัวครับ

     อยากให้พี่สาว (อรชร) ได้ลองทบทวนดูสิ บ้านเราเคยมีการจัดงานสังสรรค์วันเกิดของใครสักคนไหม นั่นแสดงว่าพ่อแม่เราไม่ได้สอนให้เราปฏิบัติ (ผมขอตั้งข้อสังเกตว่าท่านต้องมีเหตุผล...)

บอย สหเวช
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 
คุณชายขอบ เขียนได้ซาบซึ้งกินใจจริง ๆ ครับ สำหรับวันเกิดของผมไม่มีการจัดงานเลี้ยง ผมบอกกับคนในที่ทำงานผมว่าวันเกิดของผม คนที่ความหมายมากที่สุดในชีวิตคือ แม่ของผม ผมจะพาแม่ไปทานอาหารนอกบ้าน
ชายขอบ
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 
     ผมเป็นปิติมากเลยครับ ที่ทำให้ใครอย่างน้อยก็คนหนึ่ง "คิดถึงแม่" คาดว่าน่าจะมีอีกหลายคน แต่ไม่ได้แสดงออกมา เกิดปิติจริง ๆ ในวันนี้
ดอกกุนหยี
IP: xxx.12.97.120
เขียนเมื่อ 

อยากจะมอบบันทึกนี้ของคุณชายขอบ เพื่อน้องคนหนึ่งที่เป็นกัลยามิตรที่ดี "ดอกหญ้า" ให้ได้อ่านในวันคล้ายวันเกิด คือวันนี้

ขออนุญาต คุณชายขอบด้วยนะ คิดว่าคงไม่หวง

เยาว์
IP: xxx.147.63.2
เขียนเมื่อ 

22 ก.พ. 49
12.03

วันนี้...ได้ไปทำบุญ..กับ..คนที่เรารัก
อิ่มเอิบ...ในความรู้สึก
แต่...หากเปี่ยมไปด้วยคุณค่า...ทางจิตใจ
วัด...เล็กๆ
แต่คุณค่า...อยู่ตรงไหน
น่าจะอยู่...ณ...ว่า.."ใจ"...ที่ตั้งใจ...อยากจะทำ
และ...ทำกับใคร...
ทำ...โดยปราศจาก...เงื่อนไขใดใด
และ...ทำ..โดยอยู่..ที่ใจ...กับตัวตน "จิตวิญญาณ"
...
มีความสุข...แบบเล็กๆ..แต่อิ่มเอิบ..
ขอบคุณ...ที่ได้มีโอกาส.."ให้"..แก่ตนเอง
และคนที่รักเรา...และ...เรารัก

 

ความสำคัญอยู่ตรงไหน

ชายขอบ
IP: xxx.12.97.120
เขียนเมื่อ 

     ยินดีครับคุณดอกกุนหยี และขอยกคุณความดีที่พอจะเป็นประโยชน์แก่ใคร ๆ นี้ ให้แม่ของผมนะครับ