ผู้เขียนกำลังจะเดินทางออกจากอำเภอเทพา ที่ติดจังหวัดยะลากลับกรุงเทพมหานคร ตอนเช้าอากาศดีมากๆ ตั้งใจเอาบรรยากาศมาให้ดู โดยส่วนตัวแล้วผู้เขียนชอบดูเด็กมุสลิม ชอบดูเด็กๆๆน่ารักดี ไร้เดียงสา…
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">ถ้าเป็นสมัยก่อนผู้เขียนจะเดินทางไปนราธิวาส ยะลา ปัตตานี มีเพื่อนมุสลิมที่สนิทหลายคนในพื้นที่สามจังหวัดาคใต้ แต่ปัจจุบันไม่ค่อยมีใครกล้าเสี่ยงเดินทางไปเสียดายโอกาสที่เดินทางมาที่ภาคใต้แล้ว พี่เกษตรยะลาชวนไปนอนที่ยะลาน่าไปเนอะ จำได้ว่าน้องที่เป็นครูอยู่ยะลาถูกปิดล้อมโรงเรียนให้ตื่นเต้นเล่น อิอิอิ…</p><p></p><p></p><p>
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ผู้เขียนอยากให้ภาคใต้สงบสุขเร็วๆจัง อยากให้ไทยพุทธ ไทยมุสลิมอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม ไม่มีบรรยากาศแบบที่ผู้เขียนไปเห็น ตอนทำกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ เสียงเฮลิคอปเตอร์บินผ่านไปบินผ่านมา ดูตื่นเต้นดี ที่ดีคือไม่มีเสียงปืน อิอิอิ…ดูภาพเองนะครับ ที่เห็นคือป้อมยามตำรวจ แลดูปลอดภัยดีจัง อิอิอิ…</p><p></p><p>
</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">ตอนนี้ผู้เขียนเดินทางมาถึงที่มหาชีวาลัยอีสาน บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์เรียบร้อยแล้วครับ พี่องุ่นคนสวยและน้องออต รับมาจากที่เมืองบุรีรัมย์ มาถึงสวนพ่อครูบาสุทธินันท์ดึกมากแล้ว</p><p align="justify"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">แต่ที่แย่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นเจ้า Internet ในบ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ใช้ไม่ได้ สงสัยว่าน่าจะเป็นที่ระบบ สามารถรับ wireless ได้ แต่ไม่สามารถใช้ Internet ได้แย่เลย …รอทีมพี่ paew มาจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นครับตอนนี้…</p><p></p><p>
</p><p></p><p>
</p><p></p><p align="justify"> ขอบคุณ น้องๆพี่ๆ blogger ทุกท่านที่ภาคใต้ ที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ขอบคุณ อดีตผู้อำนวยการเนือบ เพชรรัตน์ ที่ให้ที่พัก ขอบคุณพี่ครูแอน ที่ทำให้ได้กลับไปภาคใต้อีกครั้ง พร้อมกับการดูแลที่อบอุ่นมากๆๆ… </p>
สวัสดีครับอาจารย์
กลับถึงสำนักหรือยังครับ
อิจฉาจัง...ได้ตะรอนเหนือจรดใต้เลยเนอะ !!
โชคดีนะครับ ที่อาจารย์มีชีวิตรอดกลับไปจากเทพาได้ ฮาฮา นึกว่า เอาชีวิตมาแลกกับสาวแถวเทพาเสียแล้ว (ฮาฮาฮา)
อืม...ถ้าสงบก็ดีแล้วเป็นห่วงผู้ที่อยู่ทางตอนใต้มาก ขอให้ปลอดภัยกันทุกคน
แต่เรื่องเล่าเกี่ยวกับทางใต้ในแถบอีสานนี้ยังคงสถานะการณ์รุนแรงอยู่อะหนะ แถมยังมีข่าวแว้วๆว่าจะขยายเขตการรอบสังหารของกลุ่มกองโจรเหล่านี้ด้วย เลยเป็นห่วงมากไม่อยากให้ลุกลามขยายไปมากกว่านี้อีกแล้ว
ว่าแต่ยังนอนกอดปืนอยู่มั้ย ถ้ายังต้องนอนกอดปืนอยู่มันก็น่าจะอยู่ในระดับที่น่าเป็นห่วงอยู่นะ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูขจิต
ถ้าภาคใต้สงบ ครูขจิตก็ไปเที่ยวสิค่ะ ซื้อของใต้มาฝากด้วยนะ คิคิ ก๊ากๆๆ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----------> น้องจิ ^_^
ฮาฮาฮา อาจารย์รู้ได้งัยว่า ผมเป็นหัวหน้า แต่ไม่ใช่หัวหน้าขบวนการก่อการร้ายนะครับ เป็นขบวนการก่อการรักครับ อีกตำแหน่งหนึ่งคือ ขบวนการกวนโอ้ยครับ เลยใกล้ๆ จะโดนทุบหัวแล้วครับ
หวัดดีครับผม
สวัสดีครับ
แวะมาอีกที ชอบมากครับ เกษตรยะลา เขียน วันก่อนมีการยิงจากมัสยิด ซึ่งใกล้ๆ นั่นคือ ค่ายทหาร แต่เวลาจะหาคนผิดกลับไปถามชาวบ้านที่อยู่ไกลกว่านั่นอีก (เขาเป็นชรบ.)ว่า คุณอยู่ที่ไหนตอนเขายิงกัน
ชาวบ้านบอกว่า ก็อยู่ในบ้าน
แล้วทำไมไม่ออกไปช่วย (ตำรวจถาม)
เอาก็ทหารในค่ายมันยังไม่ออกไปช่วย แล้วตูจะออกไปหาอะไร (ชรบ.ตอบ)
ตำรวจไปถามทหารในค่าย คุณเห็นคนถือปืนเดินเข้าไปในมัสยิดมัย
ทหารตอบ เห็น
แล้วทำไมไม่จับ ตำรวจถาม
ออ. นึกว่าเป็นชาวบ้าน
เรื่องเล่านี้ทำให้ผมเห็นเหมือน เกษตรยะลา เลยครับ (แฮะแฮะ แต่ผมไม่ได้แซวนะครับ เล่าตามที่คนเขาเล่าให้ผมฟังมา) ฮาฮาฮา
สวัสดีครับ อ.ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีครับ อ.ขจิต
มาดูเหตุการณ์ครับ ยังอยู่ดีสบายนะครับ
เดินทางบ่อยน่าดูนะครับท่าน
หวัดดีพี่