ดูละคร
ทุกคนคงเคยดูละคร และถ้าบางคนชอบจะไม่พลาดตอนจบของเรื่อง
ตอนจบของเรื่อง..ส่วนมากจะจบลงด้วยดีเสมอ
มีน้อยนักที่จะจบเรื่องราวด้วยความเศร้า
เรามักจะเผลอ..อมยิ้ม...กับตอนจบ ที่จบแบบ..มีความสุข...
น่าประทับใจ และอยากให้ทุกเรื่องราว มีตอนจบแบบนี้
ทุกคนคงเคยดูละคร และถ้าบางคนชอบจะไม่พลาดตอนจบของเรื่อง
ตอนจบของเรื่อง..ส่วนมากจะจบลงด้วยดีเสมอ
มีน้อยนักที่จะจบเรื่องราวด้วยความเศร้า
เรามักจะเผลอ..อมยิ้ม...กับตอนจบ ที่จบแบบ..มีความสุข...
น่าประทับใจ และอยากให้ทุกเรื่องราว มีตอนจบแบบนี้
สวัสีดครับ คุณเอ
ขอบคุณครับ :)
อิอิ ไม่ใช่ตอนจบค่ะ แต่อยากให้จบเร็ว เพราะชอบตอนจบที่ มีความสุข
( ไม่ได้ติดละคร แต่ง่วงนอนก็เลยเปิดที่วีดู เจอตอนจบของเรื่อง โปโลเย ภาคพิสดาร จบแบบนี้ ..ชอบค่ะ ) อิอิ
ชอบตอนจบที่มีความสุขเหมือนกัน ขอให้มีความสุขกับการให้ ค่ะ
แม้ยากลำบาก แค่ไหน ..เมื่อมีผู้รอคอย.. ไกล.. ลำบากแค่ไหน..และเมื่อเราทำสำเร็จ...ก็ทำให้...เรามีความสุข...
อยากร่วมทำกิจกรรมแบบนี้ด้วยค่ะ
สวัสดีครับครูเอ
จบ...ก็ม้วนเสื่อกลับบ้าน...แล้วอย่าลืมเก็บขยะไปทิ้งด้วยนะ...อิอิ
ขอบคุณครับ
* หนังจบ..ก่อนกลับขอแวะซื้อปลาหมึกก่อนนะ
เดี๋ยวเอาไปฝากนายช่างใหญ่ด้วยค่ะ อิอิ
เอ...ใครจะทานบ้าง จะซื้อไปเผื่อค่ะ
ขอบคุณค่ะที่ มาเยี่ยมเยือนให้มี... รอยยิ้มตลอด
สวัสดีครับครูเอ
ปลาหมึกที่เชียงใหม่...เลี้ยงที่ทะเลไหนครับ
ขอบคุณล่วงหน้าครับ
ส.ว.ด. ครับ ครูเอ..
..ไม่ได้คิดลบนะครับ..แต่เป็นอีกมุมมอง..
จริงด้วย สงสัยต้องไปขอทานที่บ้านนายช่างแล้วล่ะค่ะ อิอิ
ใครๆก็อยากดูตอนจบที่มีความสุข เพราะชีวิตจริงก็เศร้ามากพอแล้ว หากเรื่องราว จะช่วยจรรโลงให้โลกน่าอยู่ขึ้น คงดีไม่น้อย นะค่ะ
ขอบคุณค่ะที่ร่วมแสดงความคิดเห็น
ขอบคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็น อิอิ
แหม่ ที่เชียงใหม่ก็มีปลาหมึกขายนะค่ะ ทาโร่งัย อิอิ
สวัสดีหลาน A
ชีวิตจริงคือละครจริง
ละครบันเทิงแต่งต้องการให้บันเทิง
เราเองนี่แหละคือละครตัวจริงในโลกแห่งความจริง
เนื้อหามีทั้งทุกข์และสุข
การเดินเรื่องมีเกิดขึ้น ดำรงอยู่และดับไป
ละครชีวิตก็เวียนอยู่อย่างนี้แล...
จากลุงหนาน.......พรหมมา
ครูเอ ก็สบายดีค่ะ
จริงๆการอ่านนวนิยาย ก็ดีเหมือนกันนะค่ะ อยากให้จบเร็วๆ ก็ได้ ช้าๆ ก็ได้ อ่านซ้ำในตอนที่ชอบ ก็ได้ ความสุขอยู่ที่ได้จินตนาการเอง ไม่ต้องรอหนังขาย โมษณาในทีวี อิอิ
เห็นด้วยกับพ่อหนานเจ้า ดำรงอยู่และดับไป จะเอาอะไรกันหนักหนา เนอะ
หวัดดีครับ...ครูเอ
เมื่อไหร่จะมาเชียงใหม่อีกค่ะ