ปายเที่ยวกันไหมจ๊ะ

                บันทึกนี้เขียนขึ้นมาเพื่อบอกให้ผู้อ่านได้รับรู้ถึงมิตรไมตรีที่บล๊อกเกอร์ของ gotoknow มีต่อชาวบล๊อกเกอร์ด้วยกัน เพื่อขอบคุณเขาเหล่านั้น เพื่อบันทึกความทรงจำที่ดีเอาไว้ เพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับการต้อนรับเพื่อนชาวบล๊อกทั้งหลาย

                ผมมีเหตุต้องไปส่งลูกสาวไปเรียนต่อต่างประเทศ จึงถือโอกาสไปเที่ยวภาคเหนือสักสองสามวัน แต่เนื่องจากไม่ได้รู้จักบล๊อกเกอร์ตัวเป็นๆแม้สักครั้งเดียวก็เลยไม่รู้จะติดต่อขอความช่วยเหลือจากใคร อย่างไร แต่แล้วเหตุบังเอิญก็เกิดขึ้นเมื่อโทรศัพท์ของคุณแป๊ด รัตติยา เขียวแป้น ดังขึ้นที่เครื่องผมแล้วไม่มีคนพูดสาย ผมกดวางสายแล้วโทร.ไปใหม่จึงรู้ว่าเป็นคุณแป๊ด ผมนึกว่าคุณแป๊ดจะไปภูเก็ตถามไปถามมามือคงไปโดนปุ่มแล้วเครื่องก็โทร.ออก....พอรู้ว่าผมกำลังจะขึ้นเครื่องไปเชียงใหม่ คำถามที่คุณแป๊ดถามผมคือ น้าอึ่งรู้หรือยัง  ผมก็ตอบว่าไม่ทราบเหมือนกัน นึกในใจว่าเดี๋ยวคุณแป๊ดคงโทร.บอกเองแหละน่า แล้วก็เป็นจริง เมื่อน้าอึ่งอ๊อบก็โทร.เข้าเครื่องผม ทักทายกันตามธรรมเนียม ความรู้สึกแรกที่ได้รับโทรศัพท์คือ ดีใจ ที่แม้จะไม่เคยเห็นหน้าค่าตาตัวเป็นๆของน้าอึ่งอ๊อบ ก็มีใจโทร.มา ก็เลยนัดทานข้าวกันแต่วันแรกผมก็มีแขก น้าอึ่งก็ไม่สะดวกเลยนัดกันเมื่อผมกลับจากปาย

                วันรุ่งขึ้นเราออกเดินทางประมาณ ๙ โมงเช้า ระหว่างเดินทางมุ่งหน้าไปใกล้จะถึงอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น  ผมดีใจเป็นครั้งที่สองเพราะเสียงบอกว่า “สวัสดีครับ ผมเอก จตุพรครับ” ผมร้องโอ้โฮ บล๊อกเกอร์ชาวเหนือเขาต้อนรับกันดีอย่างนี้เชียวเหรอ  และก็เป็นดังคาดเป็นฝีมือน่าอึ่งอ๊อบที่โทร.บอกน้องเอก ก็เลยนัดหมายเจอกันเมื่อผมเข้าที่พักเสร็จแล้ว  ผมขอเข้าไปเที่ยวห้วยน้ำดังก่อน...

Huaynamdang1r

                ผมบอกน้องเอกว่าโกไข่น้องชายผมมาเที่ยวแล้วบอกว่าอย่าลืมไปชิมขาหมูที่สันติชล สุดยอดมาก ไอ้เราก็รู้สึกว่าถ้าจะกินขาหมูควรจะเป็นมื้อเที่ยงมากกว่ามื้อเย็น เพราะตั้งแต่ถึงกทม.เพื่อนพาไปเลี้ยงเสียพุงกางทุกมื้อชักจะไม่ไหว สงสัยต้องกลับไปว่ายน้ำที่ภูเก็ตวันละ ๑๕๐ เที่ยวแหงๆ แต่เมื่อคุยกับน้องเอก เขาบอกว่าผมว่าควรจะเป็นมื้อเย็นดีกว่า มื้อเที่ยงควรหาอะไรทานที่ในเมืองปาย ผมก็โอเค

                แฟนผมเขาเตรียมที่เที่ยวที่กินมาแล้วบอกว่าในหนังสือบอกว่าส้มตำหน้าอำเภอปายนี่แหละสุดยอด ก็เลยไปจอดรถทานส้มตำกันไม่ผิดหวังรสแซ่บ  สักพักน้องเอกโทร.มาถามว่าทานอาหารกันหรือยังอากาศอย่างนี้น่าทานอาหารประเภทส้มตำ ผมหัวเราะก๊าก เพราะกำลังจัดการส้มตำกันอย่างเมามัน  และชื่นชมความน่ารักของลูกสาวเจ้าของร้าน ที่แม่ตำส้มตำ พ่อจัดการเรื่องยำในครัวลูกสาวรับออร์เดอร์ และส่งอาหารตามโต๊ะ อายุก็ไม่มากสัก ๖-๗ ขวบเห็นจะได้ ดูเธอสนุกสนานมาก เสียดายลืมเก็บภาพของเธอไว้ดู

น้องเอกนัดจะพาไปเที่ยววัดหลวง เมื่อรู้ว่าเราอยู่ที่ร้านส้มตำก็เลยมาเจอกันที่ร้านส้มตำ ดีใจมากที่น้องเอกว่างและรับอาสาเป็นไกด์นำเที่ยว ทำให้เราได้รับความรู้มากมาย พาไปดูวัดหลวง   พาไปเที่ยวสวนกระท้อนของคุณหมอรอน (ผมไม่เพิ่มภาพในบันทึกนี้เพราะภาพเหมือนของน้องเอก)ได้ทานกล้วยหอมซึ่งหอมอร่อยจริงๆ มะละกอแขกดำก็อร่อย นั่งคุยกันอย่างถูกคอ เสียดายไม่ได้พบกับคุณหมอสุพัฒน์เพราะท่านกำลังยุ่งอยู่กับงาน  แล้วเราไปเที่ยววัดน้ำฮู ที่ซึ่งมีสถูปของพระนางสุพรรณกัลยา พี่สาวของพระนเรศ และไกด์เอกก็เล่าให้ฟังถึงประวัติที่มีสถูปอยู่ที่นี่

 %e0%b9%84%e0%b8%81%e0%b8%94%e0%b9%8c%e0%b9%80%e0%b8%ad%e0%b8%81

จากนั้นเราก็ไปเที่ยวกาดแลง น้องเอกพาไปเดินชมผักต่างๆซึ่งเป็นผักพื้นเมือง และว่า ชาวบ้านแถวนั้นปลูกผักปลอดสารพิษ แม้บางเจ้าจะฉีดสารเคมีบ้างแต่ก็เก็บผักเมื่อปลอดภัยไม่เหมือนที่อื่น  ผักแต่ละประเภทน่าทานมาก

 %e0%b8%9c%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%93

ที่น่าชื่นชมเมืองปายตรงที่บรรดาแม่ค้าอารมณ์ดีไม่หน้ามุ่ยกับลูกค้าเลยแม้แต่คนเดียว ไม่ซื้อก็ไม่ว่า เราแซวเล่นแม่ค้าก็แซวตอบ  แม่ค้าขายมันกันยา ถุงถัดไปเราก็แซวว่าเป็นมันตุลา เราถามว่าถุงต่อไปนี่อะไร แม่ค้าตอบว่ามันพฤศจิกา หัวเราะกันสนุกสนานทั้งคนขายคนซื้อ  เอิ้กๆ

แล้วเราก็ไปเที่ยวสันติชล นั่งจิบชากันหลายกาผมชอบมาก ได้บรรยากาศพูดคุยกันไปจิบชากันไป ผมขอลองชาโสม   ขอลองชาขม  น้องเอกบอกว่าชอบชาโสม ส่วนชาขมไม่ค่อยชอบ ภรรยาผมก็เลยบอกว่าอีก ๒๐ ปีน้องเอกก็จะชอบ ได้หัวเราะกันพอหอมปากหอมคอ...อิอิ... พอได้ที่ก็ไปเดินถ่ายภาพ ไปชมบ้านพักที่ทำด้วยดิน

%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99

 ผมกับภรรยานึกเสียดายที่เราไม่มีข้อมูลนี้ก่อนจะได้ลองนอนบ้านดินกัน  และแล้วเวลาสำราญก็มาถึงเราดื่มวิสกี้กันเล็กน้อยเพียงคืนนั้นจบกันที่แค่ครึ่งขวด น้องเอกแนะนำขาหมู ผัดถั่วไส้หมู(อย่าตกใจ ชื่อของถั่วเรียกว่าถั่วไส้หมู ไม่ใช่ผัดถั่วกับไส้หมู)ยำน้องสาวหรืออะไรสักอย่างผมลืมไปแล้วแต่เข้ากันได้กับขาหมูเพราะเมื่อทานขาหมูแล้วมาทานยำที่ว่าจะไม่รู้สึกเลี่ยนแต่อย่างใด อาหารที่แนะนำอีกอย่างคือถั่วบดแล้วเอามาทอดเรียกเสี่ยวเฟิ่งหรืออะไรสักอย่างนี่แหละ น้องเอกบอกว่าเป็นเฟรนซ์ฟรายด์ของสันติชล ก็อร่อยมันดี   เราทานอาหารกันเกลี้ยงทุกจาน  นี่ไงขาหมูของอร่อย เอื้อก....%e0%b8%82%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b9 น้องเอกบอกให้เราฟังว่าตรงสันติชลเป็นที่ซึ่งน้องเอกมีความภาคภูมิใจที่ได้เข้ามาช่วยชุมชนแห่งนี้แก้ไขปัญหายาเสพติด ให้ชาวบ้านได้มีงานทำ มีการทำงานเป็นระบบชุมชน มีผลประโยชน์เข้าสู่ชุมชน  ผมดูวิธีการจัดการก็รู้สึกทึ่งที่ชุมชนได้ผลประโยชน์ตรงๆ น้องเอกยังบอกว่ามีปัญหาของฝั่งตรงข้ามซึ่งเป็นปัญหาของลีซอ ที่ผู้หญิงลีซอได้สามีฝรั่ง สบายไม่ต้องทำงาน ผู้หญิงในหมู่บ้านก็ทิ้งลูกทิ้งสามีไปมีสามีฝรั่ง สามีเสียใจก็ดื่มเหล้าจนปริมาณการดื่มเหล้าของชายลีซอเพิ่มสูงขึ้นมาก ลูกๆก็ไม่มีใครสนใจดูแลซึ่งจะเกิดปัญหาสังคมแน่นอน ซึ่งก็คงต้องช่วยกันแก้ปัญหา

จากนั้นน้องเอกพาเราไปถนนคนเดิน พาไปเดินสะพานไม้ไผ่เพื่อให้ได้อารมณ์คนปายเวลาเดินข้ามคลอง จะได้ยินเสียงออดแอดของสะพานไม้ไผ่ เราได้ยินเสียงดนตรีวัยรุ่นเล่นกันข้างถนนดังมาก  นึกอยู่ในใจว่าวิถีชีวิตคนปายจะรับได้หรือ เพราะดูเป็นเมืองสงบแต่คยรุ่นใหม่เขาไม่ได้คิดอย่างนั้น แล้วอีกหน่อยปายจะเป็นอย่างไร ได้แลกเปลี่ยนความคิดกับน้องเอกในเรื่องนี้ น้องเอกก็รู้สึกเป็นกังวลเพราะน้องเอกก็ไม่ได้มีอำนาจไปจัดการกับเรื่องเหล่านี้โดยตรงเหมือนกัน

 เราเดินซื้อของกันภรรยาผมเห็นเสื้อพิมพ์คำว่า “ปาย..เที่ยว  ปาย...ชิม...ปายช๊อบ....ปายด้วยกันไหมจ๊ะ...”.ชอบมากเลยซื้อเสื้อมาตัวนึง เสียดายสีขาวมีตัวเดียวผมเลยอด   ผมเห็นขนมที่มีคนพื้นเมืองดูท่าทางจะเป็นชาวเขากำลังปิ้งอยู่น่าสนใจเพราะอากาศเย็นๆ เขาเรียกข้าวปุกงาดำ เป็นการเอาข้าวเหนียวมานึ่งแล้วตำกับงาดำ แต่จะมีอะไรเป็นส่วนผสมอีกไม่ได้ถามรายละเอียด แล้วเอามาย่างไฟ โรยด้วยน้ำตาลอ้อยคลุกงาดำแถมราดนมข้น ผมขอแบบไม่ใส่นมข้น กินอร่อยดี อุ่นๆด้วย เราแยกย้ายกับน้องเอกเมื่อสี่ทุ่มเศษ  ร่ำลากันกอดกันด้วยความรู้สึกว่านี่ถ้าไม่ได้เข้ามาใน G2K แล้วผมจะมีน้องชายเพิ่มมาจากไหน.....

ผมกลับที่พัก อากาศเริ่มเย็น แล้วอาบน้ำนอนเลย ตกดึกฝนตกอากาศยิ่งเย็นชัดลงไปอีก ได้ความรู้สึกสะใจ ให้ดูภาพมุมหนึ่งของที่พัก ที่นี่เป็นที่พักของartist จึงมีมุมสวยๆถ่ายภาพ  %e0%b8%aa%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%aa%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b9%91เสียดายที่ฝนตกจึงถ่ายได้ไม่กี่ภาพ.....(ยังมีต่อ)