สวัสดีครับทุกท่าน
สบายดีกันไหมครับ สืบเนื่องจากโดนคุณ
เบิร์ด (บังกาก แก๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) แท็กคิด(ไม่)ถึง มานะครับในบทความ คิดเอย..คิด ( ไม่ ) ถึงนะเนี่ย (ที่มา...Tag คิดถึง : พรวนดินกันในสวน พรวนบทความกันใน GotoKnow) ในส่วนความเห็นนี้ (กติเบิร์ด(นกกา) ฮ่าๆๆๆๆ) จริงๆ คือคิดไม่ถึงอยู่แล้วว่าจะเล่นแท็กนี้ แต่ก็คิดไม่ถึงเมื่อปล่อยบทความไปได้สักพักเมื่อมีไกด์นำทางให้กระรอก ก็กลับสร้างความคาด(ไม่)ถึงว่าจะเล่นจริงๆ ฮี่ๆๆๆ
แต่จริงๆ คาดไม่ถึงมาก่อนหน้านั้นครับ คือ
- คิดและคาด(ไม่)ถึงว่าจะมีภาพนางงามหลุดมาในโกทูโนว์ที่คิดถึง จาก
ดร. แสวง รวยสูงเนิน มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตอนที่ท่านอาจารย์แวะไปเยี่ยมบ้านภรรยาท่านอาจารย์ที่ัพัทลุง โดยผ่านเส้นทางบ้านผม แถวทุ่งโพธิ์ เลยรบกวนท่านอาจารย์ไปแวะที่บ้านผมเพื่อพบเจอคุณพ่อคุณแม่ เผื่อปราชญ์ท่านนี้จะได้แนะนำแนวทางเกี่ยวกับการเกษตรให้กับที่บ้านได้ ท่านก็เลยขอถ่ายภาพที่บ้านมาหยอกผม...เลยมีอะไรสอดแทรกอยู่กลางๆ ของบันทึกนี้ครับ การจัดการความรู้ 4 ระดับ(KM ธรรมชาติ) ที่มหาชีวาลัยอีสาน ในบล็อก ความรู้เพื่อชีวิต ในความเห็นที่- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 15:15 336515
- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 17:37 336651
- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 17:52 336660
- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 19:31 336815
- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 19:52 336843
- เมื่อ พ. 01 ส.ค. 2550 @ 20:09 336865
- และสุดท้ายครับ จุดอ้างอิงแห่งสายใจ
- และมีภาพที่ส่งมานำไปสู่การอัพเดตสิ่งดีๆ ให้ผมได้รับทราบเพิ่มเติมขึ้นครับ นอกจากเสียงทางโทรศัพท์อย่างที่เคยโทรไปหาคุณพ่อคุณแม่ครับ
- หลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นโกทูโนว์ เช่น
- พี่ชายผมที่ปัตตานีแนะนำใหู้รู้จัก GotoKnow เมื่อวันที่สมัครเป็นสมาชิกในหน้าประวัติ และหายไปนานเป็นปีครับ
- แล้วมาเจอบทความลูกเนียงของพี่ธวัช
(สคส.) ชักนำให้กลับมาเขียนอีกรอบครับ - มาเขียนแล้วได้รู้จักคนมากขึ้น เจอพี่บ่าวหลายๆ บ่าวเลยครับ ตั้งแต่บ่าวขจิต บ่าวแฮนดี้ และเรื่อยๆ มา...บ่าวขจิต
เคยใช้ Skype โทรมาคุยจนแลกเปลี่ยนทางไกลด้วยเีสียงสไตล์นุ่มๆ ของพี่บ่าว - เลยได้รู้จักพี่บ่าวแฮนดี้
และเครือข่าย จนได้รู้จักพี่บ่าวนงค์ (พี่บ่าวของพี่บ่าวอีกทีครับ) - หลังจากนั้นผมได้ติดต่อกับน้องบ่าวอีกสองคนจนในที่สุดได้แนะนำให้น้องบ่าวอีกสองคน ที่โดนคุณเบิร์ดเธอคิดถึงไว้ใน คิดเอย..คิด ( ไม่ ) ถึงนะเนี่ย
-
คุณธรรมาวุธ และ
คุณวิลเลี่ยม น้องสองคนนี้มีสายเลือดสีบลู (สร้างความชื่นชู ณ รูสะมิแล มาด้วยกัน) โดนใส่ไฟทางความคิดให้เข้ามาเขียนบล็อก ซึ่งตอนแรกๆ ก็อ้ำึอึ้งๆ แต่ท้ายที่สุดก็เกิดเป็น ทำเพื่อธรรม ด้วยบันทึกแรก Hello World!ประมาณว่าสวัสดีชาวโลก ยังกะการเขียนโปรแกรมของชาวเหล่าโปรแกรมเมอร์ (ซึ่งก็เป็นโปรแกรมเมอร์ด้วย) ส่วนวิลลี่นั้น ตามเข้ามาในช่วงหลังโดยมีสายใยธรรมชาติชวนมาคือ หนวดตำลึงเป็นคนแนะนำผมเข้ามาที่นี่....
- ผมยังมีเหยื่อคุณภาพอีกคนที่เป็นเพื่อนกันมาในรั้วสีบลู ชื่นชู ณ รูสะิมิแล ซึ่งต่างก็หนีจากบ้านไปเรียนที่เดียวกัน ตามไปทำงานและต่อโทใกล้ๆ กัน และในที่สุด ก็แยกกันไปหาประสบการณ์ คนหนึ่งไปอีกทวีปหนึ่งส่วนอีกคนไปอยู่เกาะภูเก็ต เพื่อนคนนี้ได้ทำงานทางด้านไอที และเป็นเจ้าพ่อทางลีนุกซ์เช่นกัน จนวันหนึ่งเข้าถึงแก่นแท้ของชีิวิตแล้ววกกลับไปสู่รากเหง้าบ้านเกิดของตัวเอง และผมก็ได้ชวนและแนะนำจนสำเร็จตามคำสารภาพจาก แนะนำตัว ในบล็อก บ้านสวนพอเพียง เริ่มต้นด้วยบันทึก ประวัติ ความเป็นมาของมูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ(1/2)
- นั่นคือ
บ้านสวนพอเพียง หรือ โสทร รอดคงที่ นั่นเองครับ
- ยังมีความคาด คิด(ไม่)ถึง อีกเยอะที่ทำให้ผมได้เจอในนี้
- บทความต้นยูคา
ปลูกยูคา ไม่คาคอเรอะ? (4)
ทำให้ผมได้รู้จักท่านครูบาฯ
ในเชิงลึกโดยที่เสียงเพลง ดีใจที่มีวันนี้เป็นตัวเชื่อมในตอนนั้นครับ และแลกเปลี่ยนจนท่านยอมรับให้เป็นทางญาติ เสือตัวที่ 11 ฮ่าๆๆๆ (ไม่ใช่ยาดองเหล้านะครับ) ในฉายา อีตาเม้ง อ่านเพิ่มเติมใน Tag คิดถึง : พรวนดินกันในสวน พรวนบทความกันใน GotoKnow
- และแล้วรับศาสตร์สาขาต่างๆ เช่นหมั่นไ้ส้ศาสตร์ จนมาเป็นเฮฮาศาสตร์ และท้ายสุดเป็น คนแซ่เฮ ต่อไปนี้คาดว่าคงจะเป็น กลุ๊กกลุ๊ยศาสตร์ ครับ
- มีโอกาสได้รู้จักทีมงาน UsableLabs เหมือนพี่น้องกันครับ และทางทีมเปิดกว้างเปิดรับ เปิดใจและพร้อมจะพัฒนาโกทูโนว์อยู่ตลอดเวลาครับ คือจะเสนออะไรรับหมดเลยครับ และผมจะบอกว่า โกทูโนว์น่าจะเป็นชุมชนเว็บแรกที่ทำให้ผมคิดและอยู่นานที่สุด ส่วนจะเพราะอะไร ผมว่าสมาชิกหลายๆ ท่านตอบได้หรือทราบคำตอบอยู่ในตัวของท่านเองอยู่แล้วครับ (ปล.เชื่อไหมว่า เืืมื่อผมกดส่งบทความนี้ เราได้เมนูใหม่อัพเดตโกทูโนว์ ใหม่เช่นกันครับ เห็นไหมครับ ว่านี่คือการเอาจริงเอาจังในการพัฒนาเช่นกันครับ)
- ผมมีโอกาสได้เจอ อ.นพ.วิจารณ์ พานิช ที่เยอรมันและได้พูดคุยและดีใจที่ตอนหลังมาทราบว่า ท่านอาจารย์ได้สนับสนุนการทำงานของ GotoKnow ในนาม สคส. และสิ่งที่ท่านอาจารย์ได้ฝากไว้กับผมผมยังไม่ลืมครับ
- ผมมีโอกาสได้รู้จักและสนิทกับเพื่อนทางเหนือ คงหนีไม่พ้น นายเอก
จตุพรฯ ครับ และหลังจากนั้นเกิดเป็นกลุ่มก้อนของกลุ่มพี่น้องทางเหนือขึ้นมา แถวๆ เีชียงราย (พี่หมีแพนด้า
ที่น่ารักของผม พี่ผู้พันฯ นักจิตวิทยาคนที่สร้างแท็กนี้อย่างคิด(ไม่)ถึง) เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน ขึ้น - ได้รู้จักอีกกลุ่มหนึ่งทาง พิษณุโลก เมืองพระองค์ดำ พี่สุ อ.ลูกหว้า อ.ราณี ท่านคนชอบซิ่ง(วิ่ง ปั่น ฯ) และอีกหลายๆ ท่าน
- กลุ่มทาง กทม. นี่นับว่ากลุ่มใหญ่เลยครับ มีผู้ใหญ่ใจดี หลายๆ คน ผมคงไม่ต้องเอ่ยนาม เชื่อว่าท่านได้อ่านบรรทัดนี้ท่านเหล่านั้นจะทราบ ท่านผู้ใหญ่ใจดีหมายถึงใครบ้างครับ
- อีกกลุ่มหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ กลุ่มทางใต้ ที่น่ารักและให้กำลังใจทีมงาน UsableLabs และเขียนบล็อกกันอย่างขยันขันแข็งครับ
- ชาวบล็อกเกอร์ทางขอนแก่นและในอีสาน อีกหลายๆ ท่านเลยครับที่ได้พูดคุยด้วยกันบ่อยครับ
- ตะวันออกก็มี ตะวันตก และชาวเกาะอีกครับ ....ตลอดจนในต่างประเทศอีกหลายๆ ที่เลยครับ ทั่วโลกเลยหล่ะครับ แม้จะเป็นผู้อ่านก็ตาม เพราะศึกษาจากการคลิกเข้ามานั้น จากหลายๆ ทิศจริงๆ ครับ ลองคลิกดูในแผนที่นี้ก็ได้ครับ
Visitor since 26.02.2007
- และอีกหลายๆ ที่อยู่ตามจุดต่างๆ กระจายอยู่ทั่วเืมืืองไทย (ต้องขออภัยที่กล่าวออกชื่อได้ไม่หมดครับ เพราะไม่งั้นจะต้องเสียพื้นที่ของโกทูโนว์ ประมาณ หนึ่ง กิกะไบต์ครับ ฮ่าๆๆๆ)
กล่าวมานั้น ไม่สามารถบรรยายได้ทั้งหมดครับ จึงขอแทนด้วย ... (จุดสามจุดนี้นะครับ)
- ผมว่าวันหนึ่ง อาจจะมีโอกาสได้เห็น แผ่นที่ประเทศไทยหรือแผนที่โลก แล้วเราก็จุดตำแหน่งของบล็อกเกอร์ หรือสมาชิกของ Gotoknow ลงไปบนแผนที่ ก็คงเห็นภาพอะไรพอสมควร ว่าพลังเหล่านี้จะสานด้วยสัมพันธ์และเป็นมิตรภาพที่ยั่งยืนในการขับเคลื่อนฐานความรู้ทั้งในระดับขึ้นบน Middle Top และ Middle Down (ผมไม่อยากจะใช้คำว่า Topdown, Bottom up) คือประมาณว่า GotoKnow จะเป็นสื่อกลางในการเชื่อมโยงคนทุกๆ ระดับเข้าหากันได้ ผ่านใยมิตรภาพที่ดีเหล่านี้ครับ
- ยังมีอีกเครื่องข่ายอีกเครือข่ายหนึ่งที่ได้เชื่อมโยงกันแน่นแฟ้นมากๆ คือ เครือข่ายพระธรรมชาติ ทำให้ผมเรียนรู้คำว่า ธรรมชาติ ได้ดีมากขึ้นครับ และผมเลยชอบใช้คำว่า พระธรรมชาติ หากคุณได้ลองสังเกตในคำลงท้ายของหลายๆ บทความ
- นี่เป็นเพียง.....คำว่า....คิด(ไม่)ถึง....คาด(ไม่)ถึง.... แต่ยังมีอะไรอีกครับ
- บทความต้นยูคา
- นั่นคือ สารบัญบทคัดย่อ ของ ความ คิด(ไม่)ถึง ที่เกิดขึ้นนะครับ แต่ผมไม่ได้แท็กใครต่อเลยครับ...ที่ผมจะแท็กก็คือ......
- คนที่......คุณไปคลิกคำว่าค้นหา...แล้วใส่คำที่ค้นหาว่า 2300 บันทึก แล้วคลิกค้นหา คุณก็คลิกเข้าไปครับ คุณจะเจอว่าคนที่ผมจะแท็ก คิด(ไม่)ถึง ก็คือคนนั้นนั่นเองครับ
- ที่ แท็กเธอผู้นี้ ไม่ใช่เพราะว่า เธอเขียนบันทึกได้เยอะหรอกนะครับ แต่ผมชื่นชมและเคารพเธอเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง และ เธอก็เขียนบทความของเธอต่อเนื่องตลอดช่วงระยะของเธอแบบเฉลี่ยรายวันนะครับ
- จากวันนั้นถึงวันนี้ 2300 บันทึก หารด้วย 600 วันโดยประมาณที่เธอเป็นสมาชิก หารออกมาแล้ว น่าจะได้ผลลัพธ์ ประมาณ สามจุดกว่าๆ เกือบๆ สี่ครับ
- นั่นคือ เธอจะเขียนบทความวันละ สาม หรือ สี่บทความสลับๆ กันไป จากจำนวนบล็อกที่เธอมีจำนวน 12 บล็อก แสดงว่าแต่ละวันเธอจะหยิบบล็อกขึ้นมาสามหรือสี่บล็อกเพื่อเขียนบทความและบล็อกละบทความ หรือแล้วแต่เธอจะเฉลี่ยตามสาระเนื้อหา
- หากคุณไม่เชื่อว่ามีคุณภาพและการทุ่มเทของเธอนั้น ลองเข้าไปอ่านได้นะครับ ที่นี่
2300 บันทึกกับความสุขใน GotoKnow
- ผมเองเลยตั้งแพลนเน็ตเพื่อรวมบทความของเธอไว้อีกลานหนึ่ง ชื่อว่า
ลานกุ่ยกระโทก
- ลาน หรือ LAN อ่านว่า ลาน ในภาษาเยอรมัน ตรงกับคำไทยดีครับ และหากจะแปลเป็นคำเต็มจากภาษาอังกฤษ ก็ Local Area Network (เครื่องข่ายท้องถิ่น)มองแล้วน่าอ่านว่า ลาน มากกว่าแลน เนอะครับ อิๆๆ (มั่วๆ เอานะครับ)
- ผมทึ่งในความคงเส้นคงวา และทำหน้าที่เป็นตัวอย่างที่ดี เป็นครูที่ดีของนักเรียน และพร้อมจะเรียนรู้หลายๆ อย่าง พูดง่ายๆ คือ ไม่ล็อกประตูการเรียนรู้ของตัวเองครับ คนแบบนี้ล่ะครับ ผมว่าน่าชื่นชม
- ศึกษา พัฒนาตัวเอง เพื่อนำไปขยายผลต่อ และปรับใช้กับงานที่ทำ และพี่สาวก็กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่ด้วย แม้ว่าจะสอนในระดับประถมศึกษาก็ตาม ซึ่งผมเคยคิดหลายๆ ครั้งนะครับ ว่าการเรียนสูงไปสอนในระดับพื้นฐานนี่ไม่ธรรมดาครับ และมีความจำเป็นด้วยครับ แม้หลายๆ คนอาจจะค้านว่ากลัวว่าความรู้ที่เรียนไปไม่ได้ใช้ สูญหาย หรือนำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ จริงๆ แล้วความรู้จะสูญหายก็ต่อเมื่อการไม่ใช้ความรู้นั้นให้เกิดประโยชน์ต่างหาก.... การปรับใช้นั้นคือความฉลาดของผู้รู้
-
ผมเลยขออนุญาตแท็กพี่สาวท่านนี้ ก่อนเป็นคนแรกนะครับ
- ยังมีอีกหลายๆ ท่านที่อยู่ในใจผม และทำงานแบบปิดทองก้นพระ(คำของท่านครูฯ) อยู่นะครับ หลายๆ โครงการที่ดี ที่ผมรับรู้อยู่แม้จะอยู่ห่างไกลก็ตามครับ
-
แต่เพื่อความ คิด..คาด..ไม่ถึง..อย่าคิดว่าผมจะแท็กแต่เพียงคนเดียว ฮ่าๆๆๆๆ ผมจะขอกราบขออนุญาตแท็กคนคุณภาพทั้งครอบครัวเลย ฮี่ๆๆๆๆ (ฮ่า ห้า ฮี่ ห้า ครั้ง ด้วยครับ จะได้ สะมะดุละยะ ดังนั้นผมของแท็กแถมแบบ ไม่คาดคิด คิด(ไม่)ถึง ไปยัง
ชุมชนคนม้าเหล็ก - สะ-มะ-นึ-กะ
-
เพราะว่า จะถูกรวมอยู่ใน ลานเดียวกันคือ
ลานกุ่ยกระโทก
- ตามหลักกระสุนนัดเดียวของพี่ Conductor ครับ ในบันทึก Tag คิด(ไม่)ถึง: ลึกกว่าข้อความคือความคิด มีค่ากว่าความคิดคือการกระทำที่ถูกต้อง
- ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆท่านในการร่วมสร้างสรรค์สังคมไทยให้เป็นสังคมที่ยั่งยืนในความดี ความมีน้ำใจ ใจกว้าง และให้เกียรติกัน ตลอดจนสังคมอยู่่ร่วมกับธรรมชาติ ให้สมกับความอุดมสมบูรณ์ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินธรรมแผ่นดินทอง ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ ให้สมกับที่เพื่อนฝรั่งผมบอกว่า โชคดีที่เธอได้เกิดในดินแดนศิวิไลซ์ ดั่งสวรรค์ ขอให้ทุกท่านจงภูมิใจไว้นะครับ
- หากคนไม่มีอาหารต่อไปในอนาคต ประเทศมหาอำนาจจะยึดพื้นที่ ผมเชื่อว่าประเทศไทย น่าจะอยู่ในบัญชีรายชื่อนั้นด้วยครับ จงสร้างความเข้มแข็งร่วมกันนะครับ
- ขอบพระคุณทุกๆ ท่านนะครับ
- ปล. บทความนี้พาดพิงหลายๆ ท่านเลยนะครับ พาดพิงทั้งมีลิงก์และไม่มีลิงก์นะครับ ต้องกราบขออนุญาตพาดพิง มา ณ โอกาสนี้ด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง ครับ
ขอแสดงความนับถือ และพระธรรมชาติจงคุ้มครองท่าน
เม้งครับ
สวัสดีค่ะ
ชาวบล็อกเกอร์ทางขอนแก่น ค่ะ
น้องเม้ง..มอบความสุข..ให้ครูอ้อยอีกแล้ว
เชื่อเรื่อง..กระแสจิต คิดรักผูกพันฉันท์น้องพี่
เชื่อเรื่อง…ธรรมชาติในจักรวาลนี้ที่มีให้เรา
เชื่อเรื่อง….ทำดีย่อมได้ดี
เชื่อเรื่อง…น้ำลดตอผุด
ขอบคุณในน้ำใจ ที่คิด(ไม่)ถึง กับครูอ้อย ที่จะมีพลังใจในการต่อสู้ กับความยากลำบาก ทั้ง กายและใจต่อไป
ขอเวลาสักนิด…จะ tag คิอ(ไม่)ถึงต่อไป
คงเป็นรายการ เม้ง เมียงมอง มั๊ง!
สวัสดีครับพี่ อุบล จ๋วงพานิช
ขอบคุณมากๆ เลยครับ พี่อุบล จ๋วงพานิช เป็นอีกท่านที่น่าประทับใจครับ ชื่นชมในงานที่ทำครับ ตลอดจนนำเสนอสิ่งดีๆ ในเรื่องการทำงานเพื่อส่วนรวมครับผม
ขอเป็นกำลังให้พี่เดินหน้าต่อไปนะครับ
สวัสดีครับพี่อ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก
ขอบคุณพี่อ้อยมากๆ เลยนะครับ ที่เข้ามารับในยามเช้าอรุณ พฤหัสบายดี (ใครบอกว่า สบดี เนอะครับ) อิๆๆๆ ดีใจที่ได้รู้จักพี่ทั้งสองคนนะครับ
แท็กนี้ ผมฝากบอกท่านพ่อบ้าน คนผัดหมี่ด้วยนะครับ จะแท็กต่อกี่ท่านก็ได้ครับ ตามศรัทธานะครับ แต่ Tag คิด(ไม่)ถึง ใช้คำสำคัญว่า Tag คิด(ไม่)ถึง เช่นกันนะครับ
จะได้ลงไปอยู่ในกระจาดเดียวกันนะครับ
ขอบพระคุณพี่มากๆ นะครับ
สวัสดีครับท่านครูฯครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
อิๆๆๆ เม้งเมียงมองมาไม่มีเมินแม่นแม่น หรือว่าเป็นรายการ ตีโกทูโนว์ สะเทือนถึงบล็อกเกอร์ ดีครับ ฮิๆๆๆ
ขอให้เม้งหลับฝันดีนะครับ กราบขอบพระคุณมากครับ ตบเองชงเอง…อุ้ยไม่ใช่…ชงเองตบเอง ครับผม
เขียนได้ดี ตั้งใจเขียน …
แสดงว่าช่วงนี้ไม่ค่อยเครียดแล้วสิครับ…
————————–
ให้กำลังใจครับ!!!
ดีมากครับ
ตั้งจิตตั้งใจดี ผูกความสัมพันธ์ ดำเนินเกาะเกี่ยว
ดีมากๆครับ
สวัสดีค่ะคุณเม้ง
มารับ Tag คิดบ่ถึง ค่ะ..ตอนแรกเบิร์ดเดินตาม อ.พนมเข้ามาอย่างสบายใจ แต่พอเข้ามาแล้ว..
โอย ! ตาลายปนอมยิ้ม เพราะทั่นใช้คราด กวาดและโกยสายใยความคิดถึงมาหมดทั้งโลกเลยนะเนี่ย ! เป็นความคิด ( ไม่ ) ถึงอย่างแรงเลยล่ะค่ะ ( และแอบ ฮาในใจด้วยความขำปนทึ่ง ทั่นเอาจริงแฮะ ! ดึงสายใยกระเทือนไปทั้งโลก ^ ^ )
คุณครูอ้อย และคุณสะมะนึกกะท่านน่ารักน่าคิดถึง และมีความคิด ( ไม่ ) ถึงอยู่ในนั้นทั้ง 2 ท่านเลยนะคะ การเขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีแม้วันท้อ ไม่มีแม้แต่จะหยุดพัก เป็นสิ่งที่คิด ( ไม่ ) ถึงจริงๆค่ะ และชื่นชมมากๆด้วยเพราะสิ่งที่เขียนนั้นท่านสนุกกับการเขียนและตั้งใจในงานทุกๆชิ้น เท่ห์จริงๆ ^ ^
ขอบคุณมากค่ะที่กรุณาเขียน Tag นี้อย่างตั้งใจ อบอุ่นไปด้วยความคิดถึงและคิด ( ไม่ ) ถึงอย่างพร้อมมูล เพราะทั้ง 2 อย่างนี้ต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของกันและกันนะคะ เพราะมีมิติของความเป็นมนุษย์และความสัมพันธ์อยู่ในนั้น..เหนื่อยมั้ยคะกว่าจะโยงได้มากขนาดนี้ ? ถามเพราะคิด ( ไม่ ) ถึง นะเนี่ย ( โปรดสังเกตว่ามาคราวนี้เบิร์ดไม่มี แก๊ก แก๊ก แก๊ก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮี่ ฮี่ ฮี่ นะคะ เพราะทั่นกวาดไปกองไว้ข้างบนนั้นหมดแล้ว อิ อิ อิ )
^ ^
อิอิ ขำ
นั่นสิน้องเม้งมามาดใหม่ พร้อมรูปใหม่
แต่พี่ชอบรูปนางงามมากกว่า ฮ่าๆ
อ่านแล้วต้องอมยิ้ม หัวเราะตามน้องเบิร์ด
คนที่ถูกtag น่าคิดถึงทุกๆท่านเลยค่ะ
สวัสดีครับทั่นพี่ที่รักและเคารพ อย่างแรง
โห เขียนเสียยาวมากๆ เลยครับ ผมต้องอ่านสองวันแน่ะกว่าจะจบ อิอิ
ขอบคุณนะครับที่กล่าวถึง คุณเบิร์ดก็ช่วยอีกแรง
เอ่อ…สมัยหน้าถ้าได้รับเลือก รับรองทุกโครงการที่เสนอมาจะอนุมัติให้หมดเลยนะ อิอิ
สวัสดีครับ
อ้อ ลืมไปครับพี่ รูปนางงาม สวยมากครับ วิ่งไปอ้วกเกือบไม่ทันครับ 5555555
สวัสดีค่ะคุณเม้ง
มาร่วมคิดถึงกับทุกท่านด้วย หมู่นี้ คิดถึงใครต่อใครบ่อยมาก ไม่รู้เป็นไง
ทั้งครูอ้อย และคุณ สะ มะ นึ กะ พบตัวจริงเสียงจริงแล้ว น่ารักมากๆ ยังได้กินส้มตำปลาร้า ฝีมือ คนหลังด้วย แซ่บ อีหลีค่ะ
ขอให้สายใยแห่งความรัก คิดถึง ได้โยงใจเราไปทั่วโลกค่ะ
สวัสดีครับเอกจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
สบายดีนะครับผม ยังวุ่นอยู่เลยครับผม บทความนี้เขียนไปเื่รื่อยๆ โดยไ่ม่ได้วางแผนใดๆ ครับ เป็นไปตามหลักการเขียนแบบ เปิดก๊อกน้ำไหล
ขอให้มีความสุขกับกิจกรรมเพื่อชุมชนครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์พนม
อาจารย์สบายดีนะครับ อาจารย์ไม่ใหม่หรอกครับครับ เพียงแต่อาจารย์เพิ่งเข้ามาแค่นั้นเอง แต่ความชำนาญและกระบวนการหลายๆ อย่าง อาจารย์ก็อยู่ในระดับเซียนครับ ผมเองต่างหากครับ ที่ต้องศึกษาเรียนรู้จากอาจารย์และหลายๆ ท่านครับ
สำหรับแท็กจะต่อวงเชื่อมให้ในวงรอบใหม่ครับ พร้อมแท็กคิดไม่ถึงไปด้วยกันครับผม
กราบขอบพระคุณมากๆ นะครับ
สวัสดีครับพี่เหลียงสิทธิรักษ์
<div class="content"> ขอให้พี่หายปวดนิ้วเร็วๆ นะครับพี่ เป็นพี่ที่ดีตลอดไปนะครับ สิ่งหนึ่งตอนนี้ที่ผมคิดไม่ถึงคือ การเมียงไทย ครับ ยังไงหญ้าแพรกก็แหลกลาญ พี่เอ๋ย…. แต่สิ่งที่เราคิดถึงได้ชัดคือ เกิด แก่ เจ็บ ตาย วนเวียนว่ายตายเกิดอยู่ร่ำไปในวงการเมียง ขอให้พวกเราอยู่กับอย่างมีความสุขนะครับ กับทุกๆ สถานการณ์</div><div class="content"> ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งอุณหภูมิต่ำ นั้นมีอยู่จริง และเป็นตามหลักของธรรมชาติเนอะพี่เนอะ และยิ่งสูงก็ยิ่งตกเจ็บเหมือนกันเนอะพี่เนอะ ผมชอบจังที่ธรรมชาติช่างสร้างกฏเหล่านี้ขึ้นมาให้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ได้อย่างน่าอัศจรรย์</div><div class="content"> บอลลูนทุกลูกที่ปล่อยขึ้นไป หากยิ่งสูงยิ่งหนาว และยิ่งสูงก็ยิ่งโดนกด ท้ายที่สุดก็ระเบิดตกลงมาตามกฏของแรงโน้มถ่วงเสมอครับ อิๆๆๆ</div><div class="content"> </div><div class="content">ขอให้พี่หายป่วยเร็วๆ แล้วมีความสุขตลอดไปนะครับ </div>
สวัสดีครับคุณ เบิร์ด
ขอบคุณมากครับที่แวะมาทักทายครับ และสร้างแท็กคิดไม่ถึงให้ได้เล่นจนเป็นหนี้ไปทั่วแล้วครับตอนนี้ อิๆๆ ยังใช้หนี้ไ่ม่หมดเลยครับ ยังมีหนี้ อ.พนม ที่น่าเคารพที่ยังไม่ได้ใช้ครับ แต่แอบๆ ไว้่ก่อนครับ ไว้สักพักครับ บ่มไว้ก่อนนะครับท่านอาจารย์ อิๆๆๆ
ว่าจะแท็กคิดไม่ถึงทุกคนในบทความ ก็อย่าดีกว่าครับ สงสาัรครับ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับพี่ naree suwan
<div class="content"> อิอิ ขำ
นั่นสิน้องเม้งมามาดใหม่ พร้อมรูปใหม่
แต่พี่ชอบรูปนางงามมากกว่า ฮ่าๆ
อ่านแล้วต้องอมยิ้ม หัวเราะตามน้องเบิร์ด
คนที่ถูกtag น่าคิดถึงทุกๆท่านเลยค่ะ </div><div class="content"> </div><div class="content"> —————————————————————–</div><div class="content"> </div><div class="content">ขอบคุณมากครับ มาดอวบๆ ครับ เพื่อแสดงว่ากินดีอยู่ดีครับ และไม่ได้ออกกำลังกายครับ ลงพุงแล้วครับ ส่วนรูปนางงามแนะนำให้เซฟกันเอาไว้นะครับแล้วหากวันไหนเครียดๆ เบื่อๆ เซ็งๆ การเมียง ก็หยิบเปิดมาดูได้นะครับ จะได้หายคลายเครียดได้บ้างนะครับ อิๆๆๆๆ</div><div class="content"> </div><div class="content">ขอบคณมากครับที่พี่มาช่วยเติมสีเติมสันครับ </div>