......ต้องขอโทษ พี่น้อง ครอบครัว gotoknow ทุกท่านด้วยนะคะ ระรินหายไปนาน เนื่องจากเทคโนโลยี ด้านมืด อย่างไวรัส เล่นงานซะนายเลย
......พออาการดีขึ้น ก็มีเรื่องมารบกวน พี่น้อง อีกหน แต่คราวนี้นับว่าเป็นเรื่อง....เป็นภาระ......ที่น่าภูมิใจใช้ได้ เลยยอมรับภาระนี้ไว้กับตัว ไม่กี่วันมานี้ ระรินพึ่งได้รับการติดต่อให้ทำนิทรรศการ เรื่อง ชีวิตกับเทคโนโลยี โดยยืนอยู่บนพื้นฐานความพอเพียง ตามแนวทางพระราชดำรัส ฯ เศรษฐกิจพอเพียง ในศูนย์วิทยาศาสตร์ การเรียนรู้ อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่นซึ่งไม่ใช่การจัดแสดงปกติเลย แต่เป็นการจัดนิทรรศการสื่อผสม(Multinedia) สื่ออิเล็กทรอนิกส์ สื่อโสตทัสน์ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่ออุปกรณ์ไฟฟ้า รวม 400 ตารางเมตร เลยทีเดียว ....................(ไม่ง่ายเลย)
.....มีความโชคดีอยู่บ้างที่ได้รับความร่วมมีจากวิศวกร และสถาปนิกมีชื่อ 2 ท่าน และนักวิชาการ,นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นอีกหนึ่งท่าน ......แต่นั้นมันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับการนำเสนอที่จะมีผู้รอชมผลงานแห่งเรียนรู้นี้ถึง 300,000 คน/ปี และที่สำคัญ ระริน ลายตา สับสนและเรียงสำนวนข้อมูลไม่ถูกเกี่ยวกับ หัวข้อในครั้งนี้ ....คือ " ชีวิตกับเทคโนโลยี" นั้นเอง และยิ่งได้พูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากผู้รู้บางท่าน ยิ่งทำให้ระริน รู้สึกว่า ยังมีอีกมากมายที่เกี่ยวข้องกับ นัยสำคัญของหัวข้อนี้
......ระรินขอรบกวน พี่น้องและท่านอาจารย์ นักวิชาการทุกท่านที่กรุณาสละเวลาเข้ามาอ่าน Blog ของระริน นะคะ ขอรบกวนทุกท่านที่อยากแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหัวข้อที่ระรินต้องทำงานชิ้นนี้เพื่อฝากไว้เป็นความภูมิใจของชาวขอนแก่น ที่ระรินมีโอกาสมาอาศัยและทำกินบนแผ่นดินชาวขอนแก่น ...ถือว่า พวกเรามาช่วยกันทำของขวัญของที่ระลึกฝากชาวขอนแก่นกันนะคะ ........ระรินจะรออ่านการแสดงความคิดเห็น และภูมิรู้ที่จะมาช่วยให้งานครั้งนี้ออกมาสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ...........ขอบคุณทุกๆท่านนะคะ....ขอบคุณคะ
ขอแนะนำให้ตามไปดูบล็อกเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงซิครับ อาจจะมีไอเดียแวบเข้ามาก็ได้ มีมากมายจริงๆสำหรับตัวอย่างที่คุณระรินจะศึกษาและนำมาปรับแต่งเพิ่มเติมนำไปใช้ได้
ชาวโรงเรียนอุตรดิตถ์ยินดีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยนะครับ
สวัสดีครับระริน
หายไปนาน เปิดฉากก็มีเรื่องให้คิดจริง ๆ ชีวิตกับเทคโนโลยี ต้องเข้ากันได้กับชีวิตของชาวขอนแก่นและพื้นที่ใกล้เคียง นำไปใช้ได้จริง ๆ และพัฒนาต่อเนื่องได้...ต้องดูจากหลายมิติ...และต้องไม่หนีห่างจากพื้นฐานคือ ให้พอเพียงและเพียงพอ
สวัสดีครับ
ขอบคุณทุกคนจริงๆคะ งานนี้ขอแรง ครอบครัว gotoknow ด้วยนะคะ .....ระรินจะลองไปค้นในBlogเศรษฐกิจพอเพียงดู ตามที่ คุณโต แนะนำ
.....และขอขอบคุณกำลังใจจากนายช่างด้วยคะ .....
ขอบคุณนะคะพี่สาวแสนดี Bright lily ยังให้กำลังใจกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนถึงจะไม่ค่อยมีเวลา และนานๆ จะมาสักทีแต่ ระริน ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิม และจะระลึกถึงตลอดนะคะ
เอ๊...น้องหน้าตาคุ้นๆนะเนี่ย...
ใช่นางแบบเสื้อของออตหรือป่าวคะ
สวัสดีค่ะ น้องระริน แวะมาเก็บเป็นหลานเลิฟเพิ่มจาก ออตอีกคน
หน้าคุ้นจ๊ะ น้องหนิง คนบ้านเดียวกันกับป้าแดงด้วยสิ อิอิอิ
สวัสดีครับ
...หายไป 2-3วัน คะ กลับมาดูBlogอีกที กำลังใจจากผู้ใหญ่เพียบเลย ขอบคุณป้าแดงมากนะคะ ที่เอ็นดูรับระรินเป็นหลานอีกคน ส่วนน่าตานั้น ระรินหวานสู่พี่สาวที่เป็นแบบเสื้อให้พี่ออตไม่ได้หรอกคะ แต่เห่อเสื้อมากจนสั่งจองพี่ออตไว้ให้หวานในหนุ่มญี่ปุ่นปรากฏว่าเสื้อหมด เลยต้องให้ผ้าเช็ดหน้าเจ็ดสีเจ็ดวัน และหมอนหนุนผ้าไหมชนบทแทบก่อนกลับญี่ปุ่น
....น่ายังไม่รู้เลยว่ายอดจองเสื้อเยอะขนาดนี้ เมื่อไหร่พี่ออตแกจะลัดคิวมาถึงระรินบ้าง
....พึ่งเห็นพี่หนิงเป็นครั้งแรก....ขอแนะนำตัวนะคะ ชื่อระรินคะ (แนะนำเป็นพิเศษ) เดี๋ยวผู้ใหญ่ไม่รัก.....
....ระรินไม่ได้เป็นแบบเสื้อพี่ออตหรอกคะ น่ารักไม่สู้พี่สาว รายนั้นทั้งหุ่นดี ทั้งน่ารัก และชอบผ้าไทยสุดๆ ซื้อเก็บใส่กำปั่นเป็นตั้ง
....สงสัยจะสนิทกันมากไปหน่อยถึงมีคนทักว่าเป็นแบบเสื้อพี่ออต 2 ท่านแล้ว (แสดงว่า ระริน ยังน่ารักเข้าขั้น)
....ระรินขออนุญาติตามอ่านBlogของพี่หนิงนะคะ แล้ววันหลังระรินมาใหม่ .....ค่ะ
...บายดีมาย...คะ เกษตรยะลา
...อีสานทางขอนแก่น อากาศเย็นสุดๆ
....ว่างๆ ระรินขออนุญาติอ่านบทความในBlogนะคะ ขออนุญาติก่อนเข้าเดี๋ยว คุณอา จะงง....นี่ลูกใครหว่า...ไว้เดี๋ยว ระรินมาใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะ
ที่โกทูโนนี้ มีผู้รู้จริงเกี่ยวกับเทคโนโลยี่ ในแง่มุมที่กล่าวถึงหลายท่านค่ะ
แต่สำหรับดิฉันเอง อาจจะอยู่ในมุมของผู้ใช้ ว่า...
ชอบที่จะให้ ชีวิตกับเทคโนโลยีมาสผมผสานกัน แล้วทำให้ชีวิตมันง่ายขึ้นค่ะ
เช่น การมีมือถือไว้ใช้งาน ให้เกิดความสะดวกในชีวิตขึ้น เป็นการก้าวพ้นคำว่าความสุขหรือการใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อความสุข ที่จะได้ไว้คุยกับคนโน้น คนนี้ เท่านั้น
ถ้าในมุมของการตลาด (พอดี เคยทำการตลาดมา) ถ้าจะอธิบายให้ลูกค้าฟัง ต้องใช้ วิธีที่เรียกว่า เรียกว่า Emotional Marketing คือ ให้คนเข้าใจว่า คนเราต้องมีการสื่อสารกัน และมือถือ เป็นเครื่องมือ ที่จำเป็นจริงๆๆนะ ไม่ใช่ฟุ่มเฟือยค่ะ
สวัสดีครับ ... คุณ ริณรณีญ์ (ระริน) เสนีย์วาสน์
ขอบคุณครับ :)
.....ระริน ขอบคุณคุณSasinanda มากๆ คะ ที่คุณอายกตัวอย่างมามันใช่เลยคะ การใช้ชีวิตอยู่อย่างพอเพียงโดยมีเทคโนโลยีเข้ามาเป็นตัวแปรที่ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น ไวขึ้น ระรินขออนุญาติเข้าไปอ่านประวัติความเป็นมาของคุณอาที่คุณอานำเสนอไว้
.....ระรินจะขอติดตามอ่านงานของคุณอาเพิ่มเติมนะคะ ...
.....แล้ววันหลังระรินมาใหม่นะคะ
....ขอบคุณมากนะคะ อาจารย์ วสวัท ....ระรินอ่านถูกไหมคะ ระรินขออนุญาตินำเรื่องของ อาจารย์ไปไว้ในBlogนะคะ ขอบอกว่าเยอะจริงๆ ......แล้ววันหลัง .....เจอกันนะคะ
ยินดีครับ คุณ ริณรณีญ์ (ระริน) เสนีย์วาสน์ .... อ.วสวัตดีมาร, อ.วสวัต หรือ อ.wasawatdeemarn ได้หมดแหละครับ :)
แอบตามคนข้างบนมาเยี่ยมครับ :)
รินรณีย์ รู้เปล่าว่านามสกุลของคุณเหมือนกับเราไม่ทราบว่าเป็นญาติหรือเปล่า อย่างน้อย ๆเรามีญาติอยู่ทางนี้เพราะพื้นเพเดิมคนนครฯ ญาติเราชื่อลุงดำ ไม่ทราบว่ารู้จักเปล่า หากไม่รู้จักไม่เป็นไรขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยน่ะ