เมื่อวันศุกร์ ที่ 11 มกราคม 2551 (เวลา16.00 น.) กลุ่มนักเรียนจากเบญจเทคโนสุรินทร์ จำนวน 5 คน (ปวช.ปีที่ 3) ได้มาขอคำปรึกษาและศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการทำโครงงานแปรรูปผลิตภัณฑ์จากน้ำหมักชีวภาพที่โรงเรียนบ้านจันรม เมื่อคุยตกลงนัดเวลาเรียบร้อยแล้วก็กลับไป
วันจันทร์ (เวลา ประมาณ 15.50 น.) นักเรียนกลุ่มนี้ก็มาตามนัด “คุณครูคะสวัสดีค่ะ” “อ้าว...มากันแล้วหรือ....ครู...ให้ครูตัวน้อย 2 คนนี้เป็นพี่เลี้ยงในการให้ความรู้...และคอยให้คำปรึกษาก็แล้วกัน”.....งานนี้เราจัดให้นักเรียนที่กำลังศึกษา/ทดลองเรื่องการทำโครงงานมาแล้วเป็นวิทยากร2 คน คือ เด็กหญิงกุมาลี (แอน) บุญขาว และ เด็กหญิงสุวรรณี (เหมียว) พรมวัด ร่วมบรรยายอย่างใกล้ชิด ซึ่งนอกจากวิทยากรตัวน้อยจะอธิบายเกี่ยวกับการหลัก/ขั้นตอน/กระบวนการทำโครงงาน (ที่ทำ) แล้วเรายังใช้การฝึกปฏิบัติจริงเพื่อสาธิตวิธีการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากน้ำหมักชีวภาพด้วย

การจัดการเรียนการสอนโดยโครงงาน (Project Approach หรือ Project Base Instructional Model) เป็นการส่งเสริม ให้นักเรียนได้แสดงความสามารถและพัฒนาตนเองได้อย่างเต็มที่ เป็นไปตาม ธรรมชาติ ความถนัด และความสนใจ เน้นเรื่องคุณธรรม กระบวนการเรียนรู้และทักษะด้านคณิตศาสตร์ ภาษาและการประกอบอาชีพต่างๆ ที่สามารถนำไปใช้ในการดำรงชีวิตอย่างมีความสุข การจัดการเรียนการสอนโดยโครงงานเป็นการสอนที่เป็นพื้นฐานในการฝึกทักษะกระบวนการคิด การแก้ปัญหาจากสถานการณ์การต่างๆ เป็นการเรียนรู้ตลอดเวลาทุกสถานที่ ทำให้นักเรียนได้เรียนรู้อย่างมีความสุข เกิดการพัฒนาด้านร่างกาย สติปัญญา อารมณ์ และสังคม สามารถประเมินการเรียนรู้ควบคู่ไปกับการร่วมกิจกรรมตามวัย และระดับความสามารถของนักเรียนโดยครูให้คำปรึกษา แนะนำ ช่วยเหลือ และสนับสนุนให้นักเรียนเกิดความสนใจ และกำลังใจในการทำโครงงาน
การสอนโดยโครงงานนอกจากนักเรียนจะได้ปฏิบัติกิจกรรมที่สอดคล้องกับความสนใจหรือความต้องการของตนแล้ว ยังมีโอกาสศึกษาการทำงานทั้งตามลำพังและการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทำให้ได้เรียนรู้ได้พบกับความสำเร็จและความล้มเหลวในการแสวงหาคำตอบ สามารถสร้างองค์ความรู้ขึ้นมาด้วยตนเองอย่างเป็นกระบวนการและแก้ไขปัญหาได้เองอย่างเป็นระบบ

“จะจบหรือไม่จบก็อยู่ที่ Project นี้แหละค่ะ”
ก่อนเดินทางกลับนักเรียนได้ทิ้งคำพูดส่งท้ายหลังจากได้เรียนรู้และฝึกปฏิบัติจนครบทุกขั้นตอนแล้ว
“อืมมม !!!......ครูก็เหมือนกัน” .....จะผ่านหรือไม่ผ่านการประเมินฯ ก็อยู่ที่เอกสารฯ ซึ่งทำเกี่ยวกับ Project นี้เหมือนกันค่ะ......
แต่หวังว่า....เป้าหมายการเดินทางออกนอกตัวเมืองสุรินทร์มาที่โรงเรียนบ้านจันรมเกือบๆ จะ 20 กิโลเมตร เพื่อการเรียนรู้ของนักเรียนครั้งนี้คงไม่เป็นแค่ “ขอให้จบ” เท่านั้น……….ควรสามารถเอาประสบการณ์นี้ไปประยุกต์ใช้แก้ปัญหาในวิถีชีวิตได้ด้วย...จึงจะตรงตามวัตถุประสงค์ของการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน

แต่ตอนนี้...ครูขอตัวไปทำงานเอกสารต่อก่อนนะคะ....
..................
ผ่านแน่นอนค่ะพี่กั๊ต
อิอิ..ถึงไม่ใช่ผู้ประเมินตัวจริงก็เถอะ
เพราะดูจากส่วนสูงและน้ำหนักแล้ว คุณภาพคับแก้ว
แหมใครหนอจะมาเป็นผู้ประเมิน
พี่กั๊ตต้องส่งผลิตภัณฑ์ ให้ชิมให้ใช้ด้วยสิคะ
อ้าวเขาประเมินแค่เศษกระดาษเหรอค่ะ
เอหนอ
<div class="info"> Sasinanda
</div><div class="info">
อ่านและดูภาพแล้ว ผ่านแน่นอนค่ะ</div>
อ้าวข้อความบินหนี
---------
ต่อๆ น่าแปลกคะพี่ที่ให้คนนั่งอยู่บนหอคอยงาช้างประเมิน
ทำไมไม่ให้พ่อแม่ผู้ปกครองประเมิน
ว่าลูกเขาอ่านออกเขียนได้
มีความรับผิดชอบ มีวิชาความรู้ไปเลี้ยงชีพได้ด้วย
เพราะฝีมือครูคนไหน...
หุหุ ผุ้ประเมินบางคนไม่เคยปีนกะไดลงมาดูชาวโลกเลย
แล้วจะรู้ได้ไง ว่าผลิตภัณฑ์ของพี่ดี ใช้ได้ โดยไม่ต้องหามส่งโรงหมอ
แปลกแต่จริง ที่คนที่เรียกตัวเองว่าผุ้ประเมิน
หลงเชื่อแต่ตัวหนังสือในเศษกระดาษ...น่าสงสาร สงสารใครดีละพี่
สวัสดีค่ะน้องอ๊อดnaree suwan
สวัสดีค่ะคุณพี่
Sasinanda
ครูกั๊ตจังคะ
สวัสดีครับครูกั๊ด
สวัสดีค่ะครูรักษ์ RAK-NA
ขอบคุณครูรักษ์ค่ะ....เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะครูอ๊อด
แล้วจะแวะไปทักทาย F2F "ถึงบ้าน" นะคะ
สวัสดีค่ะ ครูวุฒิ
สวัสดีค่ะครูกั๊ตจัง
พี่หญ้าบัวเพิ่งโผล่ออกจากถ้ำค่ะ....... พบว่า มีการเปลี่ยนแปลงโฉมหน้าGotoknow มากมายเลยเน๊าะ
มาให้กำลังใจน้องกั๊ตค่ะ.....พี่มั่นใจว่าจะประเมินกระบวนไหน...ครูกั๊ตจังซะอย่าง....เห็นผลงานแล้ว....ผ่านแน่นอน.....ยิ่งกว่านั้น....น้องอ๊อดเอาใจช่วยทั้งคน...ผ่านค่ะ ( เอ๊ะ!..ยังกะตัวเองเป็นผู้ประเมินอย่างนั้นแหละ....อิอิ)
ขอบคุณสำหรับพรปีใหม่ที่ส่งมอบให้ค่ะ.........
สวัสดีค่ะพี่หญ้าบัว หญ้าบัว
สวัสดีค่ะพี่กั๊ตขา
สวัสดีค่ะน้อง ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีค่ะน้องหมีเชอรี่ ทะเลดาว
น้องอ๊อดคะ naree suwan
สวัสดีค่ะคุณกั๊ตจัง เห็นการทำงานของคุณร่วมกับเด็กๆแล้วน่าสนุก เต็มไปด้วยความตั้งใจ และความมีชีวิตชีวา พอพูดถึงการประเมินว่าจะผ่านหรือไม่นั้น เชื่อว่ายังไงก็ผ่าน ด้วยประสบการณ์และหัวใจที่ใส่ลงไปในงาน แต่กลับทำให้ต้องมองไปที่คนและระบบประเมิน ต้องไปอ่านบันทึกของอาจารย์วิจารณ์ที่กล่าวถึงมายาของการประเมินค่ะ ตรงเป๊ะ