เมื่อครั้งที่ป้าแดงยังเป็นเด็ก พี่น้องที่ต้องเดินทางไปกรุงเทพ มักจะพูดกันว่า ลงไปไทย นั่นคงหมายถึงเราก็เป็นลาวนะสินะ

เมื่อครั้งที่ป้าแดงยังเป็นเด็ก พี่น้องที่ต้องเดินทางไปกรุงเทพ มักจะพูดกันว่า ลงไปไทย นั่นคงหมายถึงเราก็เป็นลาวนะสินะ

ป้าแดง เลยชอบที่จะบอกคนที่มาจากครอบครัวคนดั้งเดิม(พื้นบ้าน)ในเวลาที่ป้าแดงจะไปกรุงเทพว่า จะไปไทย นี่ก็คงหมายถึง ป้าแดงมาจากครอบครัวของคนดั้งเดิมพื้นบ้านโดยแท้เช่นกัน

 

การไปกรุงเทพครั้งนี้ของป้าแดง ป้าแดงไปประชุมเกี่ยวกับงานพัฒนาคุณภาพที่ป้าแดงรับผิดชอบอยู่  แต่มาถึง ณ ขณะเวลานี้ ป้าแดง ถือว่าไปเที่ยวดีกว่า เพราะว่า เป็นการเดินทาง แบบดั้งเดิมโดยแท้ อีกเช่นกัน

ในการเดินทาง ป้าแดงและคณะเลือกเดินทางด้วย รถทัวร์ตอน แปดโมงเช้า  ของบริษัทที่คนมีระดับ(คนที่คิดว่าตัวเลือกมีทางเลือกที่ดีกว่ามั้ง) ไม่ค่อยจะเลือกใช้บริการ เพราะเขาจะเรียกกันว่า .......ด้อยพัฒนา ทัวร์

ป้าแดงพลาดโอกาสในการขอใช้รถของทางราชการ แต่คณะที่ป้าแดงเดินทางด้วย ก็เรียกได้ว่ามีระดับสูงแล้วนะในองค์การป้าแดง ป้าแดง ก็วาดฝันไปว่า เดินทางครั้งนี้ ได้นั่งการบินไทยแน่นอน .......แต่ไม่ใช่เลย

 

รถทัวร์ที่ป้าแดงนั่งค่อนข้างเก่า แต่เบาะนั่งก็กว้าง นั่งได้สบาย เสียแต่ว่าปรับเอนขึ้นลงไม่ได้ ที่นั่งป้าแดงก็เอนมากไป ซึ่งป้าแดงไม่ชอบ ป้าแดงเลยได้อาการปวดหลังมาเพิ่ม แม้ว่ารถจะดูไม่ไฮโซ แต่ก็ยังมีหนุ่มผมยาว หน้าใส หอบโน๊ตบุ๊ตมานั่งเล่นเกมส์ ให้ป้าแดง อิจฉาเล่นอีกแน่ะ

เส้นทางการเดินรถของป้าแดง จากบ้าน จะผ่าน อุดร-ขอนแก่น-โคราช-สระบุรีแล้วก็กรุงเทพ เมื่อถึงขอนแก่น เที่ยงวันพอดี ป้าแดงขออนุญาต น้องบริกร ซื้อข้าวเหนียว ไก่ย่างมาแทะบนรถ เป็นสิ่งที่ป้าแดง ชอบมาก หลายคนมองเชียว ว่าทำไม ยัยป้าหน้าสวย ช่างไม่อายหรืออย่างไร ไม่อายหรอกค่ะ เป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆแล้ว ที่แม่จะชอบซื้อข้าวเหนียวมาป้อนบนรถเวลาเดินทางเมื่อมีคนมาขายไก่ย่าง ไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆในชีวิตทั่วไปเลยนะ มีโอกาสให้รีบทำ มันเป็นความสุขมาก เพราะป้าแดง ก็เพิ่งมีโอกาสได้ทำอีกครั้ง ก็วันนี้นี่เอง

 

ป้าแดงไปถึงกรุงเทพ หกโมงค่ะ จากหนาวไปเจอร้อน ปรับตัวไม่ทัน อาการหวัดก็มาเยี่ยม ผู้คนก็เยอะแยะวุ่นวาย ป้าแดงไปเดินเซ็นทรัลลาดพร้าว เจอกระเป๋า แบบที่ขายที่สะพานไทย-ลาวบ้านแดง ใบละ 180 บาท แต่หน้าเซ็นทรัลขาย 800 บาท เหมือนกันเด๊ะ ไม่ผิดเพี้ยนเลย ป้าแดงกำลังจะบอกว่า เดี๋ยวนี้ที่ๆไหน ความเจริญก็ไปทั่วถึง มีของกินของใช้ที่คล้ายกัน

แต่สิ่งหนึ่ง ที่ป้าแดง ชอบทำเสมอ ก็คือการไปกินอาหารร้านยำแซ่บที่เคยเขียนบันทึกไว้ ครั้งนี้ก็เช่นกัน  และครั้งนี้ ก็ได้กินขนมที่ คอลเรสเตอรอลสูงสุด ที่ยุคหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ ฮิตฮอตกันมากคือ ร๊อตตี้บอย ซึ่งหายไปแล้ว ยังคงเหลือ มิสเตอร์บันที่หน้าตาคล้ายๆกัน แต่ป้าแดงว่าอร่อยกว่าเสียอีก แถมถูกกว่าด้วยสิ..........นี่ก็เป็นเรื่องเล่าจากป้าแดง ค่ะ

Img_3715-tile

วันนี้ป้าแดง มาคิดได้ว่า การที่จะทำให้เป็นสุขเป็นทุกข์ มันอยู่ที่เราจริงๆ เจอเพื่อนหลายคน ตกใจว่า เราเดินทางด้วยรถทัวร์ที่คนส่วนใหญ่ไม่เลือกใช้บริการ แต่เราก็มีความสุขนะ ที่ได้กินข้าวเหนียวไก่ย่าง นั่งชมวิว แล้วยังได้เห็นป้ายโฆษณา อาจารย์หมอแหยง สมัครนายก อบจ.ด้วย นี่ถ้าไม่ได้นั่งรถทัวร์ คงไม่รู้ว่าอาจารย์หันมาเล่นการบ้านเมือง..ซะแล้ว

.....สุขทุกข์ อยู่ที่ใจจริงๆๆ ทำให้เป็นทุกข์ก็ทุกข์ ทำให้เป็นสุขก็สุข........วันนี้และต่อไปป้าแดงจะไม่เครียดแล้ว........ขอบคุณ พี่รุ่ง ที่แนะนำ ............