คนเราแม้ว่าจะอยู่ที่ไหน ตกอยุ่ในภาวะยามใด เพียงแค่รุ้ว่ามีเพือนที่ดีคอยให้กำลังใจ เพียงเท่านี้ชีวิตก็มีความหวังที่จะต่อสู้ต่อไป

หลังจากที่ได้เปิดบล๊อคใหม่  ผมก็ได้แวะไปเยี่ยมเยี่ยนมิตรสหายเก่าๆ ที่เคย ลปรร กัน

ดีใจที่ยังเห็น  ครูอ้อย ยังคงมีความสุขกับการทำงาน และการเรียน โดยเฉพาะเรืองความสามารถในการเล่าเรือง บวกกับความสามารถในการตกแต่งบล๊อค ต้องยอมรับว่า  ครูอ้อยเก่งกาจเรืองเทคโนโลยีกว่าผมหลายเท่าตัวนัก

ดีใจที่เห็น  กะปุ๋ม  สาวน้อยแต่มากด้วยความสามารถ และคุณสมบัติเฉพาะตัวอันน่าทึ่ง ประหนึี่ง สาวน้อยมหัศจรรย์ แห่งแดนอีสาน ฮ่าๆๆๆ  เธอยังคงมีความสุขกับการเก็บเกียวประสบการณ์และเล่าเป็นเรืองราว ชวนติดตามยิ่งนัก ไม่เชือลองเข้าไปอ่านเรืองราวของเธอได้ (ไม่ได้โม้)

ดีใจที่ได้เห็น พี่แก้ว  อุบล จ๋วงพานิช  บุคคลที่มีส่วนผลักดันให้เกิดการพัฒนาแก่วิชาชีพพยาบาล  เป็นผุ้อยุ่เบื้องหลัง APN ใหม่ๆ หลายๆ ท่าน  ผมขอเป็นกำลังใจให้พี่สาวคนนี้  ไว้มีโอกาสก็จะขอไปเป็นลูกศิษย์ของเธอ

ดีใจที่เห็น คุณสุภาพรรณ    ศิษย์เก่าคนเก่งของพระปกเกล้า  แม้ว่าจะเพิ่งเคยเจอกันในเวบ  g2k   แต่พอเข้าไปอ่านกิจกรรมการทำงาน  ก็เกิดความภูมิใจในความสามารถและความตั้งใจที่จะช่วยเหลือคนไข้  ขอเป็นกำลังใจให้

ดีใจที่ได้รู้จัก  coffee_mania   พยาบาลจิตเวช สาวน้อยจากเมืองยอดดอย ผุ้มีมุมมองดีๆ และสามารถเก็บเกี่ยวมุมมอง แม้แต่ยามที่ดูละคอนซิตคอม  ผมจะคอยเข้าไปติดตามเรืองราวของต่อไป

นี่เป็นแค่ัตัวอย่างของมิตรที่ดี ที่ได้จาก  g2k  

เพียงแค่นี้ก็น่าจะทำให้ผมดีใจได้แล้ว ใช่ไหมครับ