สวัสดีปีใหม่ 2551
คงไม่สายเกินไปที่จะทักทายทุกท่านด้วยคำๆนี้
ขอให้พี่น้องชาว G2K ทุกท่าน มีความสุข ความสมหวังในสิ่งอันปรารถนาในทางสัมมาทุกประการครับ
ครึ่งพุทธศตวรรษที่ 26 แล้ว สำหรับคนไทยชาวพุทธ
กว่า 700-800 ปี แล้วสำหรับอายุของความเป็นชนชาติไทย หากนับจากสมัยสุโขทัยเป็นต้นมา
กว่า 200 ปี แล้ว สำหรับความเป็นประเทศไทยในนาม “สยามประเทศ” ก่อนนี้
และกว่า 100 ปีแล้ว ที่การศึกษาไทยถูกจัดการโดยกระทรวงธรรมการ
ซึ่งเปลี่ยนมาเป็นกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน
เห็นพ่อครูบาสุทธินันท์ท่านเปิดประเด็นปีใหม่ด้วย http://gotoknow.org/blog/sutthinun/156821
โดยท่านได้สะท้อนภาพผลลัพธ์การพัฒนาประเทศไทย ภายใต้ระบบการศึกษาในแบบที่ท่าน ดร.แสวง รวยสูงเนิน อุปมัยว่า การศึกษาแบบ “ใบไม้ในป่า”
หรือแบบที่ท่านพ่อครูบาสุทธินันท์เองท่านเรียกว่า “หลักสูตรทิ้งถิ่น” ได้อย่างชัดเจนยิ่ง
และท่านพ่อครูบาสุทธินันท์ก็ได้ต่อด้วยบันทึกที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา และวิถีชีวิตของผลผลิตที่ได้จากการศึกษาในระบบ
รวมทั้งสิ่งดีๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเรียนรู้ ที่นักปราชญ์แห่งแผ่นดินไทยท่านได้รจนาเป็นภาษากวีสั้นๆเข้าใจง่ายๆ และลงมือทำเป็นแบบอย่างไว้ ในอีกหลายบันทึก ดังนี้
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/156830
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/156941
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/157020
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/157120
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/157324
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/158065
http://gotoknow.org/blog/sutthinun/158650
และตามติดด้วยข้อเขียน เมื่อเด็กไทยรั้งท้ายโลก
ของคอลัมน์นิสต์หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ไทยรัฐ
ที่ตีแสกหน้าครูและใครๆในแวดวงผู้จัดการศึกษา ในวันเด็ก 12 มกราปีนี้ อย่างจัง!
ดังนั้น ณ โอกาสบันทึกแรกแห่งปี 2551
และโอกาสที่ประเทศไทยกำลังจะได้ "รัฐบาลใหม่"
ในฐานะของขวัญปีใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งครั้งประวัติศาสตร์ อีกครั้งหนึ่งของชาติไทย
ซึ่งคนไทยอย่างเราๆท่านๆคงอดไม่ได้ที่จะฝากความหวังไว้กับคณะผู้บริหารประเทศชุดใหม่ที่ชื่อว่า “รัฐบาล” อย่างแน่นอน
“ครูวุฒิ” ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง ที่มีภารกิจหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาโดยตรงในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ซึ่งเป็นการศึกษาสำหรับคนส่วนใหญ่ของประเทศ
และเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด เพราะอุปมาอุปมัยได้เหมือนเสาเข็มหรือฐานรากของสิ่งก่อสร้างทั้งมวล
จะขอถือโอกาสบอกกล่าว เล่าแจ้ง แถลงไข ชี้แนะ และเรียกร้องด้วยบันทึกที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาทั้งระบบ
ในแง่มุมต่างๆที่ “อัดอั้นตันอก” เรื่อยมา
เจือด้วยมุมมอง , แนวคิด และ ลปรร เกี่ยวกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทย โดยเฉพาะ “คนอีสาน”
ซึ่งเป็นกลุ่มคนจากภาคที่ได้ชื่อว่ายากจนที่สุดของประเทศไทย
ทั้งนี้ เผื่อว่าจะมีประเด็นที่พอจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาการศึกษาโดยรวม (อย่างน้อยก็ในระดับพื้นฐาน) ได้บ้าง
ส่วน ฯพณฯ คณะรัฐบาลใหม่ และท่านเจ้านายเบื้องบนจะได้อ่าน ได้รับทราบหรือไม่ ก็ไม่เป็นไร
ก็ถือเสียว่า "หมึกเปื้อนบล้อก" ก็แล้วกัน...
และ ณ ตรงนี้ ใคร่ขอกราบเรียน ฯพณฯ “รัฐบาลใหม่” ไว้เป็นเบื้องต้นก่อนว่า...
ที่ผ่านมา และ เป็นอยู่ (แนวโน้มจะหนักขึ้นๆ)
“การศึกษาไทย มีอะไรๆที่บิดเบี้ยวเยอะแยะ”
แม้ว่า...เป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องร่วมกันแก้ไข และหาทางออกร่วมกัน
แต่ ฯพณฯ รัฐบาล ก็เป็นต้นทางของทางออก และการแก้ไขทั้งมวลครับ
.................................
ที่ผ่านมาและเป็นอยู่ เรามีปัญหาใหญ่ๆเกี่ยวกับการศึกษา แต่น่าจะแก้ได้ไม่ยาก “หากจริงใจ”
ครูวุฒิ พอจะประมวลและจัดหมวดหมู่ได้ 5 – 6 ประการ ดังนี้
1. การศึกษาฆ่าเด็กและครู (เนื้อหาในหลักสูตรมีพะเรอเกวียน แต่ใช้ในชีวิตจริงไม่ได้ ครูเครียด เด็กเครียด)
2. "ความเป็นครู" ของคุณครูบิดเบี้ยว (แสวงหาลาภ ยศ สรรเสริญ แทนเกียรติภูมิและศักดิ์ศรีแห่งครู เนื่องจากหน่วยเหนือกำหนด โดยคิดว่าเป็นหนทางที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาและแก้ปัญหาหนี้ครู)
3. โครงสร้างเทอะทะ ทับซ้อน หลายชั้น หลายเจ้านาย หลายคนสั่ง (เอื้ออำนวยต่อระบบอำนาจนิยม)
4. ระบบงบประมาณเกาไม่ถูกที่คัน ไม่ถูกวันเวลา สถานที่ และวิธีการ
5. มหาศาลงานขยะ(จากนโยบายของเจ้านายรายคน รายหน่วยงาน)
6. มโนทัศนะเกี่ยวกับการศึกษาของคนไทยผิดเพี้ยน ผิดทาง (เรียนเพื่อหนีตัวเอง)
แม้ว่า อาจจะมีปัญหาเล็กปัญหาน้อยอื่นอีกบ้าง ก็น่าจะหลอมรวมอยู่ในปัญหาชุดใหญ่ดังกล่าวได้
ทั้งหลายทั้งหมด ครูวุฒิจะขอขยายความลงรายละเอียด ในโอกาสต่อๆไป .......
สวัสดีครับ
