ช่วงเที่ยงถึงบ่ายโมงที่หน่วย Chem ของเราจะมีงานแล็บที่ยังค้างอยู่จากช่วงเช้า และมีแล็บที่ต้องการผลทันที ทำให้เราต้องจัดให้มีคน 2 คนอยู่เวรตอนเที่ยงทุกวัน ปกติ 2 คนที่อยู่ก็จะต้องก้มหน้าก้มตาจัดการกับงานที่เข้ามาให้เสร็จไม่ได้มีเวลาพูดคุยกันหรอกค่ะ ถ้าคุยก็จะเป็นแบบถามตอบอย่างรวดเร็ว เพราะคนหนึ่งอยู่ที่โต๊ะรับสิ่งส่งตรวจ อีกคนก็วิ่งวนไปตามเครื่องอัตโนมัติที่ใช้ตรวจวัด
หัวข้อบันทึกวันนี้ ได้มาจากการพูดคุยกันกับพี่ผอบคนขยันตอนอยู่เวรเที่ยง เพราะถามพี่อบไปว่า "พี่อบ "ยิง"รายนี้แล้วใช่มั้ย แล้วอันนี้ "ฆ่า" หรือยัง" แล้วเราก็มองหน้ากัน บอกว่า แหม ใครผ่านมาได้ยินเข้าคงไม่กล้าเข้ามาในห้องเราแน่เลย โหดๆกันทั้งนั้น นอกจากทั้งยิง ทั้งฆ่าแล้วยังแถมมีเสียงหัวเราะดังกันอยู่บ่อยๆอีกด้วย
เรื่องของเรื่องก็มาจากการที่เราใช้ระบบบาร์โค้ดในการอ่านข้อมูลการสั่งตรวจจากแพทย์ ที่ใช้เครื่องอ่านด้วยการยิงแสงไปที่บาร์โค้ด เราก็เลยต้องยิงกันวันๆเป็นพันครั้ง เวลามีหลอดเลือดวางอยู่เยอะ คนเข้ามาช่วยก็จะได้ยินคำโหดๆแบบนี้ไม่ได้หยุดหย่อนเลยค่ะ ทั้ง "ยิงหรือยัง" "ยิงเลย ยิงเลย" "ยิงเร็วๆ" "เอ้า ยิงนี่ด้วย" "ยิงตรงๆหน่อย"
ส่วนการ "ฆ่า" มาจากการบันทึก Lab No.ของงานแล็บการตรวจพิเศษอื่นๆลงในใบ starter เมื่อเก็บ sample แล้วก็จะขีดฆ่าให้รู้ว่าเก็บไปแล้วหรือทำไปแล้ว เราก็เลยมีคำถาม คำตอบโหดๆแบบนี้บ่อยๆ อีกเหมือนกันค่ะ "ฆ่าหรือยัง" "ฆ่าแล้ว" "ใครฆ่า" "ใครเก็บน่ะ ยังไม่ได้ฆ่าเลย" "ฆ่าแล้ว เก็บเลย"
ว่าแล้วก็ ทำให้คิดถึงเรื่องอื่นๆในชีวิตประจำวันด้วยนะคะ สิ่งที่เราได้ยิน อาจจะไม่ได้หมายความอย่างที่เราคาดหมายเอาจากความเคยชินของเราก็ได้ เรื่องดีๆก็ดีไป แต่ถ้าเป็นเรื่องร้ายๆ อย่าลืมตรวจสอบให้ดีก่อนจะด่วนสรุปนะคะ
สวัสดีครับ ขออนุญาตเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ สำหรับประเด็นที่ว่า
สิ่งที่เราได้ยิน อาจจะไม่ได้หมายความอย่างที่เราคาดหมายเอาจากความเคยชินของเราก็ได้
เรื่องนี้ จากประสบการณ์ของผมเอง เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งครับ อันเกิดจากการตีความตามความเคยชินของตนเอง
ถ้าคนฟัง "ใจกว้าง" สักหน่อย ปัญหาที่เกิดขึ้นก็ยังพอแก้ได้ แต่ถ้าไปเจอคนฟังที่ "ใจไม่กว้าง" ก็จะเป็นปัญหา ที่สร้างปัญหา ครับ
ดังนั้น เรื่องนี้เป็นข้อเตือนใจคนทำงานได้เป็นอย่างดี ในกรณีที่มีการขัดแย้ง
ขอบคุณครับ
สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังค่ะ..อจ.โอ๋
ขอบคุณกับข้อคิดเรื่องของการอย่าเพิ่งรีบสรุป/ตีความตามความเคยชินเดิมของตน...
แลปที่นี่เขายิงบาร์โค้ดสิ่งส่งตรวจกันแล้ว..โอโห..สุดยอด..
สวัสดีครับ ขออนุญาตเพิ่มเติมครับ สนุกๆ มาจากเรื่องจริงครับ
เรื่องที่หนึ่ง ตัวเล็กไปใหน
ในงานเลี้ยงงานหนึ่ง พี่สาวของเพื่อนผม ถามถึงลูกสาวตัวเองว่าไปใหน ใช้คำถามว่า
"ตัวเล็กไปใหน"
เพื่อนอีกคน ตอบว่า "ตัวเล็กเอาไปย่าง"
ตัวเล็กของเพื่อนผม คือ หมึก ครับ เพื่อนผมกำลังย่างหมึกอยู่ อันนี้ไม่ได้เล่นมุขครับ เป็นเรื่องจริง และตอบจริง
เรื่องที่สอง โชคดีนะครับ
ผมกับเพื่อนนั่งคุยกันอยู่ ก่อนจะกลับ เพื่อนผมบอกว่า "โชคดีนะ" ผมก็ไปนั่งรอที่ร้านข้าวต้มโชคดี รออยู่เป็นนาน เพื่อนผมไม่มา เลยโทรไปถาม เพื่อนเลยบอกว่า ที่ บอกว่า โชคดี คือ ขอให้โชคดี ไม่ได้ชวนไปร้านข้าวต้มโชคดี
เรื่องที่สาม ถ้าไม่กิน จะทิ้ง
ตำรวจออกไปจับคนเล่นไพ่ตามที่ได้รับแจ้ง ผ่านบ้านหลังหนึ่ง ได้ยินเสียงพูดมาว่า "กินหรือเปล่า ถ้าไม่กินจะทิ้ง" ตำรวจฟังดูก็คิดว่ากำลังเล่นไพ่แน่จึงเข้าไปจับ ปรากฏว่าเป็นแม่กำลังให้ข้าวลูก
ครับ สนุกๆ แต่เป็นเรื่องจริงทั้ง 3 เรื่อง
ขอบคุณครับ