เพียงแต่ครั้งนี้ลงทุนมากไปหน่อยเท่านั้นเอง เพราะความซุ่มซ่ามขาดสตินั่นเอง มิใช่อะไรที่ไหน

      เสียงบ่นที่ว่า ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร ... ทำไงดี ? ยังมีมาให้ได้ยินอยู่บ่อยๆครับ  ส่วนมากก็มาจากนักศึกษาที่ผมสอนนั่นเอง  ความจริงผมก็เคยแนะนำไปแล้วหลายครั้งรวมทั้งที่ปรากฏใน บันทึกนี้ ด้วย
     สองสามวันที่ผ่านมาก็มีเสียงบ่นอีก  ผมก็เลยบอกว่าไม่เห็นจะยากอะไร  แค่ลองคิดดูว่าแต่ละวันที่ผ่านไปเราได้ทำอะไรแล้วสำเร็จ หรือล้มเหลวบ้าง อย่างไร แล้วพิจารณาดูว่า ประสบการณ์ดังกล่าวจะเป็นประโยชน์แก่ใครบ้าง ถ้าเห็นว่าใช่ก็นำมาเขียน  ยิ่งเป็นนักศึกษาที่ต้องเรียนหลายๆวิชา เจออาจารย์วันละหลายๆคน ก็น่าจะมีเกร็ดความรู้ ความคิด ให้ได้นำมาขีดเขียนได้มากมายไม่รู้จบ  ไม่ต้องอะไรมาก แค่ทอดกุนเชียงกับไมโครเวฟแล้ว ไหม้เกรียม แล้วหาทางแก้ได้ก็อาจนำมาเขียนเผยแพร่ได้แล้ว  พูดจบ ผมก็เล่าให้นักศึกษาฟังว่า ....

    ผมซื้อกุนเชียงมาจากแถวปากช่องและเก็บไว้เฉยๆในตู้เย็นร่วม 2-3 สัปดาห์แล้ว  สองสามวันก่อนก็เลยลองนำมาตัดใส่เตา Microwave ตั้งเวลา 2 นาที ก็ดูจะสุกดีแต่ยังไม่ได้ที่  จึงนำเข้าไปจัดการต่ออีกรอบ ด้วยเวลาอีก 2 นาที คราวนี้ดูน่าทานเชียวครับ ข้างนอกมีสีเปลี่ยนไปแบบที่เราทอดด้วยน้ำมันแบบทั่วๆไป แต่ขอโทษครับ ข้างในดำเป็นถ่านเลย  ก็รู้ๆกันอยู่นะครับว่า ไมโครเวฟนี่เขายิงคลื่นไปเขย่าโมเลกุลของวัตถุ คืออาหารให้สั่นจนร้อน และร้อนจากข้างในมาสู่ข้างนอก ทั้งๆที่รู้แต่ผมให้เวลาเขามากไปหน่อย จึงต้องทิ้งมันไปอย่างน่าเสียดาย
    วันต่อมาผมเกิดความคิดว่าจะต้องจัดการแก้ปัญหาตามวิธีการที่เชื่อมั่นว่าต้องได้ผล นั่นคือการดำเนินการดังนี้

  1. ตัดกุนเชียงยาวประมาณ 4 นิ้ว
  2. ผ่าตามแนวยาวออกเป็น 4 ชิ้นเท่าๆกัน เพื่อไม่ให้ความร้อนสะสมตัวภายในได้มากนัก
  3. แช่น้ำในถ้วยแล้วนำเข้าไมโครเวฟ 2 นาที (ใส่น้ำเพื่อลดความร้อนไม่ให้ถึงขั้นไหม้เกรียม และจะได้ต้มเอาไขมันทิ้งเสียบ้าง)
  4. เทน้ำทิ้งแล้วนำเข้าอบในไมโครเวฟอีก 1-2 นาที

    ผลการทดลองน่าพอใจมากครับ  ได้กุนเชียงที่หอมนุ่ม อร่อย และสุกทั่วถึง เรียกว่าทดลองครั้งเดียวก็ได้ผลดีตามที่ตั้งใจครับ 

      ดูรูปผลงานเสียหน่อยก็ได้ครับ

                    

       ถัดมาอีกวันผมทำแบบเดิมอีกครั้งครับ  มั่นใจมากเลยว่าต้องไม่พลาด ... ใช่ครับทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ยกเว้นคราวนี้ผมใช้ถ้วยแก้วใสเป็นภาชนะในการทำงาน  และด้วยความรีบเพราะหิวจึงรีบเทน้ำทิ้ง และราดน้ำเย็นลงถ้วยที่ร้อนจัดและเพิ่งนำออกจากเตา 
      หลักวิทยาศาสตร์ที่เคยเรียนมาได้พิสูจน์ตัวมันเองอีกครั้งครับ ถ้วยแก้วแตก  แยกออกเป็นสองซีก เพราะการหดตัวอย่างรวดเร็วเมื่อมันโดนน้ำเย็น  ส่วนกุนเชียงไม่เป็นไรครับ  กลับเข้าไมโครเวฟด้วยถ้วยใบใหม่ และผมก็ได้ทานกุนเชียงอร่อยๆอีกครั้ง เหมือนเดิม เพียงแต่ครั้งนี้ลงทุนมากไปหน่อยเท่านั้นเอง เพราะความซุ่มซ่ามขาดสตินั่นเอง มิใช่อะไรที่ไหน

      นี่ครับหลักฐาน

               

      ฮือ ฮือ ฮือ ... อิ อิ อิ.