เคยไม๊คะ...ที่เรารู้สึกว่า..เราอยากจะย้อนเวลานั้นกลับมาอีกครั้ง..และเคยไม๊คะ..ที่รู้สึกว่า..เราได้ทำใคร..ใครหล่นหายไปจากชีวิตไปได้มากมายในวันนี้..

ไม่ทราบว่า..ชาวโกทูโน..เริ่มมีสมุดบันทึกเล่มแรกกันตอนไหนคะ..

สำหรับตัวเองแล้ว..วันนี้ได้โอกาสหยิบสุดบันทึกเล่มสีชมพู..ที่ยังคงความแจ่มใสเหมือนวันแรกๆ...ที่ได้สัมผัส..

ปกบันทึกเล่มยาวสีชมพูนั้นระบุปี 2530 เอ..มันผ่านมากี่ปีแล้วน๊า..ไม่อยากเชื่อเลยนับไปนับมา..21 ปีแล้วนั่น..21 ปีแห่งความหลังจริงๆด้วย

วันแรกที่บันทึก..คือวันที่ 12 มกราคม2530 อ่านไปแล้วก็อดยิ้มไปด้วยไม่ได้..ภาพวันเก่าๆ..ก็กลับมาอีกครั้ง..

..................

เคยไม๊คะ...ที่เรารู้สึกว่า..เราอยากจะย้อนเวลานั้นกลับมาอีกครั้ง..

และเคยไม๊คะ..ที่รู้สึกว่า..เราได้ทำใคร..ใครหล่นหายไปจากชีวิตไปได้มากมายในวันนี้..

บางคนที่เราได้กลับมารู้จักกันใหม่..

และบางคนได้หายไปกับกาลเวลา..

การมองโลกอย่างใสๆ.ในวันนั้น...กับมุมมอง..ที่เปลี่ยนไปในวันนี้...

มันบอกอะไรได้มากมาย..ทั้งภาพ..เสียง..บรรยากาศและความรู้สึก..

และที่สำคัญมันยังทำให้เราได้ระลึกถึงคนเก่า.เก่าในวันนั้น..ได้อย่างชัดเจน..จนบางครั้งเราก็อดสงสัยไม่ได้ว่า..หากเราได้พบกับคนเก่าๆในบันทึกนั้นอีกครั้ง...ความรู้สึกนั้นจะเป็นอย่างไร..

........

แต่หาก..ในวันนี้..จะทำให้ทั้งเรา..และเค้าเปลี่ยนแปลงไป..ไม่ว่าจะเป็นในลักษณะใด..

แต่ฉันก็รู้สึกมีความสุขทุกครั้ง.....ที่ได้ระลึกถึงพวกเค้าเหล่านั้น..ในภาพเดิมๆ..ที่ชัดเจนทุกครั้ง...กับสมุดบันทึกเล่มสีชมพูเล่มนั้น..

และเค้า...จะยังคงอยู่ในภาพนั้น...ที่ฉันรู้สึกเจนตาตลอดไป..เสมอ..ในความทรงจำ..

--------------------------------------------------------------------------------

วันนี้..ฉันเริ่ม...เก็บเรื่องราวที่งดงาม..กับปัจจุบันขณะ..ไว้ในสมุดบันทึกอีกครั้ง...ฉันตั้งชื่อ..สมุดบันทึกเล่มนั้นว่า...บันทึก.จารึกสิ่งดี.ดี..ในชีวิต..

เพื่อที่ฉันจะมั่นใจว่า....ฉันจะได้..ยิ้มไปกับภาพ..ความทรงจำที่งดงาม..อีกครั้ง.......ครั้งแล้ว..ครั้งเล่า...อย่างอิ่มใจ..ในเวลาที่ความสดใสของชีวิตเริ่มทอนลงไป..

...และเพียงแค่..การได้เริ่มจรดตัวอักษรแรกลงบนกระดาษขาวๆ...ต่อมความสดใสก็เหมือนจะเริ่มทำงานอีกครั้ง........

----------------------------------------------------------------------------------

แล้วคุณล่ะคะ....มีโอกาสได้ย้อนกลับไปสู่โลกในวัยเยาว์.....สัมผัสความสดใส...และชีวิตในวันนั้นอีกครั้งแล้วหรือยัง..

ลองดูนะคะ..แล้วจะรู้ว่า..ช่วงเวลาที่ได้หยิบบันทึกเหล่านั้นมาอ่านอีกครั้ง.

.............................................................................

มันช่างเป็นช่วงเวลาที่รื่นรมย์เสียจริงๆ..

....................................................................