เมื่อประมาณ 2 ปีก่อน ช่วงหยุดเทศกาลปีใหม่ ระหว่างทางไปทำธุระ ขณะนั้นรถติด ตอนนั้นขับรถไปคนเดียว เปิดเพลงฟังเบาๆ ก็เหลือบไปเห็นเด็กชายขายพวงมาลัย เขาเข้ามาเคาะกระจกแล้วถามขายพวงมาลัย ปกติทุกครั้งก็จะซื้อแต่ไม่ได้ซื้อทีสี่แยกนี้ พอดีวันนี้มีเงินไม่พอ ก็เลยยื่นเงินให้ ด้วยเหรียญ 5 บาท แล้วบอกว่า เอาไว้ซื้อขนมกินนะ เด็กคนนี้ก็รับไว้ ขณะจังหวะที่เด็กเดินออกไป รถก็ยังติดอยู่ ก็ได้ยินเสียงเหมือนกับเหรียญกระทบกับพื้น กลับไปดูไม่เหรียญหรอก แต่รู้สึกว่า เขาขว้าง เงินที่เราให้ไปเมื่อกี๊นี้ อารมณ์ตอนนั้น เปิดประตูรถลงมาแล้ว บอกเด็กว่า ที่พี่ให้เงินน้องไม่ได้หมายความว่า น้องเป็นขอทาน แต่ให้น้องเพราะน้องรู้จักช่วยเหลือตนเอง เงิน 5 บาทไม่มีค่ากับน้อง แต่มีค่าสำหรับคนอื่น เด็กคนนี้ก็เก็บเหรียญขึ้นมาใหม่ แล้วเดินจากไป พอดีกับไฟเขียว หวังว่าสิ่งที่พูดจะไม่ได้ทำร้ายใคร ทำให้เขาคิดได้บ้าง.... เฮ้อ ...อารมณ์เย็นแล้ว.......ไม่รู้ว่าเขาจะเก็บเงิน 5 บาทของเราไปทิ้งที่ไหนอีกหรือเปล่าว ...
เด็กขายพวงมาลัย
เงิน 5 บาท
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
tip-in · 4 ม.ค. 2551
นาง เปรมยุตา ทองสุภา · 4 ม.ค. 2551
นาง เปรมยุตา ทองสุภา · 4 ม.ค. 2551
นาง เปรมยุตา ทองสุภา · 4 ม.ค. 2551
ในโลกนี้ยังคงต้องเยียวยากันด้วยการให้เสมอครับ... การให้ในบันทึกนี้ มิใช่การให้ "วัตถุ" อย่างแน่นอน แต่หมายถึงการให้คำแนะนำที่มีคุณค่าต่อชีวิต ...
.....
ขอบคุณเรื่องราวดี ๆ ....นะครับ
รู้ได้อย่างไรค่ะ ว่าต้องการความช่วยเหลือ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ถ้ามีจะลงไปรบกวนนะค่ะ ชิชิ
ที่อ่านและแสดงความคิดเห็นค่ะ ครูเอว่าเขาน่าสงสารนะ หากเลือกได้เขาคงไม่ทำแบบนี้หรอ
จำเป็นบทเรียนเลยค่ะ เพราะตั้งแต่นั้นมาไม่เคย ทำแบบนี้อีก นานก็จะซื้อพวงมาลัยซักพวง ขอบคุณค่ะที่ร่วมกันแสดงความคิดเห็น
ใจเอเมตต์ก่อนให้
เขาไป
เหรียญหนึ่งหรือใดใด
ก่อนนั้น
บังเกิดอิ่มเอิบใจ
สมใฝ่ ฝันนา
บุญช่วยหนุนปลูกปั้น
เอนั้น สุขสม
ขอบคุณค่ะ อ.ขจิต ก็รักษาสุขภาพด้วยละกันนะค่ะ
สวัสดีค่ะ..ครูเอคนงาม
เพิ่งเข้ามาเยี่ยมชมและอ่านบันทึกของครูเอ..เป็นครั้งแรกค่ะ
ตั้งใจไว้ตั้งแต่ ๓ วันก่อนแล้วค่ะ..
วันนี้เพิ่งกลับจากราชการ..จึงทำตามความตั้งใจที่กำหนดไว้
"ศิลปะการดำรงชีวิต" ชื่อหัวบันทึกเป็นคำง่าย ๆ เก๋..โดนใจ..ครูเอ..เชื่อไหมคะว่าการปฏิบัติบางครั้งยากลำบากสุดแสนเชียวค่ะ..
เห็นด้วยกับความคิดเห็นของเพื่อน ๆ ที่ให้กำลังใจครูเอ..ค่ะ
ชอบคำตอบของครูเอ..ที่ตอบ อ.แผ่นดินค่ะ..
"การให้" ที่ยิ่งใหญ่คือ "การให้อภัย" เชื่อว่าครูเอให้เด็กคนนั้นแล้ว..
ด้วยรักค่ะ..วัชราภรณ์
ขอบคุณค่ะ ศน.วันหลังแวะมาเยี่ยมบ่อยๆนะค่ะ
สวัสดีครับครูเอ
แบ่งปันมากมาย...รอบกายมีศีล
อย่าไปคิดอะไรเลย...เขารับกรรมมากพอแล้ว
ขอบคุณครับ
คนเป็นครูมีความหวัง แค่ได้สอนให้คนเรา คิดได้ แค่ 1 ในร้อยก็พอใจแล้ว