ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะคิดเป็นหรือไม่เท่านั้นเอง

  นี่ก็เป็นอีกบันทึกหนึ่ง จาก Blog ของนักศึกษาที่ผมสอนในเทอมนี้ครับ
    อ่านดูแล้วก็ชื่นชมที่เธอรู้จักคิด  มองเห็นอะไรก็ได้ประโยชน์จากสิ่งที่มองเห็น  คราวนี้เธอพูดถึง ความคิด ความรู้สึกเมื่อเจอคนที่กำลังคุ้ยเขี่ยหาของ หาอาหารจากกองขยะครับ  อ่านแล้วผมก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปร่วมวงเสวนากับเธอ <p>P    จันทนา บุตรฤทธิ์

                         อีกมุมหนึ่งของชีวิตผู้ยากไร้ </p><div class="item">

      ในอีกมุมนึง ยังมีใครบางคน ที่เดือดร้อน ไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้าสวมใส่ อาหารที่ได้มาจากการถังขยะ แต่เราใช้กันอย่างฟุ่มเฟือย

      เมื่อวานไปเที่ยวกับเพื่อนมาค่ะ ระหว่างนั่งรถเมล์อยู่ เห็นผู้ชายคนนึงสวมพลาสติกค่ะ ไม่ไช่เสื้อผ้านะค่ะ มันเป็นถุงพลาสติกที่นำมาเย็บติดกันเป็นชุดค่ะ ดิฉันเห็นแล้วก็แปลกใจ เพราะในชีวิตนี้ยังไม่เคยเห็นอย่างนี้เลยค่ะ เค้าหาขยะจากถัง แรกๆดิฉันนึกว่าเค้าหาขยะที่ยังใช้ได้อยู่ไปขาย เช่น พวกขวดพลาสติก แต่ดิฉันกลับคาดไม่ถึงว่าเค้าขุ้ยถังขยะเพื่อหาอาหาร เค้ากินอาหารในส่วนที่คนอื่นทิ้งไปแล้วมากิน ไม่รู้สิค่ะ ความรู้สึกตอนนั้นรู้สึกสงสาร แปลกใจ มันบอกไม่ถูกค่ะ

      สมองของดิฉันลองคิดว่าถ้าคนๆนั้นเป็นดิฉันเอง คงลำบาก สมเพสน่าดู

       ลองคิดดูนะค่ะ ในขณะที่เราใช้จ่ายกันอย่างสนุกสนาน ซื้อเสื้อผ้า อาหาร  พอเสื้อผ้าเริ่มเก่าหน่อยเราก็ทิ้งหรือใส่แค่ 2-3 ครั้งเอง เวลาเราซื้ออาหารเรากินแค่นิดหน่อย พอเหลือเราก็ทิ้งลงถังขยะ

       แต่ในอีกมุมนึง ยังมีใครบางคน ที่เดือดร้อน ไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้าสวมใส่ อาหารที่ได้มาจากการถังขยะ  แต่เราใช้กันอย่างฟุ่มเฟือย

       มันรู้สึกว่าภาพๆนั้นยังติดตาอยู่เลยค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ เพียงแต่ตอนนี้ทำให้รู้สึกว่าดิฉันต้องรู้ค่าของเงินให้มาก ใช้ให้พอดี ตามแนวเศรษกิฐพอเพียง ค่ะ เพื่อตัวของดิฉันเองและพ่อกับแม่ผู้ลำบากส่งเรามาเรียน //

P   Handy
เมื่อ ศ. 28 ธ.ค. 2550 @ 14:16
202001 [ลบ]

   ทุกสิ่ง ทุกปรากฏการณ์รอบตัวเรา  คือสื่อการเรียนรู้ครับ

  • เรียนที่จะเห็นความเป็นจริงในโลก 
  • เรียนที่จะจัดการอย่างเหมาะสมกับชีวิตของเรา  และทรัพยากรธรรมชาติ
  • เรียนที่จะทำทุกอย่างด้วยความไม่เห็นแก่ตัว
  • เรียนที่จะมีใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่บุคคลอื่น ฯลฯ
  • ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะคิดเป็นหรือไม่เท่านั้นเอง

</div>