จักมีใครยิ่งใหญ่เป็นที่สองรองจากพ่อแม่ผู้ใหกำเนิดอีกเล่า ถ้าไม่ใช่ครูผู้ประเสริฐ ที่คอยอบรมบ่มวิชาแลจริยาแก่ข้ามาแต่น้อย

 

 

 

ขออุทิศความดีงามทั้งหลาย แด่....

ครูผู้อบรมบ่มจริยาข้ามาแต่น้อย  

 

           จักมีใครยิ่งใหญ่เป็นที่สองรองจากพ่อแม่ผู้ใหกำเนิดอีกเล่า ถ้าไม่ใช่ครูผู้ประเสริฐ ที่คอยอบรมบ่มวิชาแลจริยาแก่ข้ามาแต่น้อย 

 

           ครูอนุบาลที่รักข้าดั่งบุตรในอุทร  คอยป้อน คอยเล่านิทานยามข้าจะนิทรา  คอยพัดวีปัดไล่แมลงรบกวนแลยามร้อน คอยชวนชักให้ข้าเล่นอย่างสนุกสนาน คอยสอนข้าให้รู้จักกิน นอน ถ่าย  

 

           ครูประถมที่บ่มวิชาความรู้อันเป็นพื้นฐานแห่งชีวิต แลอุทิศกายใจดัดนิสัย ความประพฤติให้ข้าเป็นคนเรียบร้อย งดงาม ได้จุดประกายความใฝ่ฝันให้ข้าได้ก้าวต่อไปอย่างมั่นคง 

 

          ครูมัธยมที่คอยฝึกปรือวิชาการให้กล้าแกร่ง แข็งแรง คอยให้คำปรึกษาแก่ข้ายามผิดหวัง มีทุกข์ คอยติดตามผลการเรียนใกล้ชิด ติดอาวุธทางปัญญาให้ข้าฉลาด ทันคน อุทิศเวลาติววิชายามข้าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย  ส่งเสริมข้าให้ขีดเขียนเพียรรู้โดยรอบ ด้วยโครงการแลกิจกรรมเสริมทักษะความรู้  คอยติดตามมองดูยามข้าริรักในวัยเรียนแลอบรมชี้แนะแนวทางที่ถูกควร

        ครูอุดมศึกษา ที่ชี้นำปัญญาให้ข้ากว้างไกล  คอยอบรมให้ข้ารู้จักโลกที่กว้างขวาง มีเหตุผล รู้จักคิด รู้จักนำปัญญาสร้างสรรค์งาน ได้ตระเตรียมจำลองชีวิตให้ข้าได้สัมผัส พาข้าออกไปผจญโลกอย่างชาญฉลาด แลปลูกฝังชีวิตอาชีพแลการงานให้ข้าได้นำออกไปสร้างตนอย่างถูกต้อง

        ครูทั้งหลายในแผ่นดิน ที่เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ข้า ด้วยโอวาทวาจา แลความรู้ ความคิดที่ข้านำมาใช้ประโยชน์ ครูทั้งหลายของข้า มีตั้งแต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐในโลกสาม  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ผู้ทรงเป็นครูแห่งแผ่นดิน  แลบุคคล หนังสือที่ข้าได้อ่าน ได้ใช้

        ครูทั้งหลายดังกล่าวนี้ จึงดุจดั่งพ่อแม่คนที่สองของข้า  ข้าขอเทิดไว้เหนือศีรษะ จะขอกตัญญูรู้คุณคงมั่น  จะแน่วแน่กตเวทิตาแด่ทานทั้งหลาย ตราบจนชีวิตข้าจะหาไม่

   วจนคำกลอน สุนทรเทิดพระคุณครู ผู้ประเสริฐ 

 

             หนึ่ง คำสอน  ชี้ทาง สว่างจิต

      หนึ่ง  มิ่งมิตร   เมตตา  ที่ชิดใกล้

      หนึ่ง  ช่วยเหลือ เอื้ออารี  มีน้ำใจ

     หนึ่ง คนนี้  ใช่ใคร  นอกจาก "ครู"

 

             เป็น แสงเทียน   ยามคืน ที่มืดมิด

     เป็น อาทิตย์    เจิดจ้า   ยามลุกสู้

     เป็น เกราะป้อง  ยามมีภัย   ในศัตรู  

     เป็น คนนี้ คือครู  ได้พึ่งพา

 

            ได้ ดำเนิน  ชีวิต  ที่ถูกต้อง

     ได้  ครรลอง  แห่งธรรม  ที่ล้ำค่า

     ได้  อาชีพ  สืบสร้าง อย่างสัมมา

     ได้  คุณค่า เพราะครู  สู้อบรม

 

            ขอ น้อมไหว้  แด่ครู  ผู้ประเสริฐ

     ขอ  พรเลิศ  แด่ครู  อยู่สุขสม

     ขอ  เทวา  อวยผล ดลอุดม

     ขอ  ชื่นชม เกียรติครู อยู่นิรันดร์

 

   กรเพชร  เพชรรุ่ง 

ประพันธ์เพื่อเทิดเกียรติและพระคุณครู 

เนื่องในวันครูแห่งชาติ  ๑๖ มกราคม ๒๕๕๐