งานเลี้ยงในครอบครัวกลายเป็นงานประจำหมู่บ้าน

วันได้มีโอกาสไปร่วมงานวันคริสต์มาสที่บ้านญาติในตำบลหนองตอง   ซึ่งเจ้าบ้าน เป็นชาวอังกฤษ อายุ ประมาณ   80  กว่าปีแล้ว  เราจะเรียนท่านว่า  ลุงเจมส์ จะจัดทุกปี และปีนี้รู้สึกว่าคนก็เพิ่มขึ้น ในงานมีคนสัก เกือบ 180 คน ได้  ทุกปี เจ้าของบ้านจะจัดเองทุกอย่าง  และทำด้วยตนเอง แต่จะมีลุงไมค์ ( ลูกชาย ลุงเจมส์ )  เป็นคนทำให้ ตั้งแต่อาหาร ขนม เพราะชาวอังกฤษค่อนข้างพิถีพิถันในทุกๆเรื่อง ชอบดำเนินชีวิตอย่างเป็นส่วนตัว ใครจะทำอะไรภายในขอบรั้วบริเวณเขา ต้องได้รับอนุญาตก่อน  ไม่น่าเชื่อว่าจะใจกว้างจัดเลี้ยงเตรียมอาหารมากมาย จากที่มีญาติสนิทไม่กี่คน กลายเป็นงานวันแลกของขวัญ ประจำหมู่บ้านไปแล้ว วันงานเมื่อเตรียมของเรียบร้อยแล้ว ผู้เป็นเจ้าของบ้าน ลุงเจมส์ ท่านลุกนั่งก็ลำบาก ได้แต่นั่งดูผู้คน ดื่ม กิน บนเก้าอี้ม้าโยก ฟังเสียงผู้คนพูดคุยกันเป็นภาษาพื้นเมือง ก็ไม่เข้าใจ คุยแต่ได้กับญาติ คนรู้จักในงานแค่ 2 -3 คน และแจกของรางวัลให้กับเด็กๆที่เข้าร่วมแสดงความสามารถ  ดูบางคนก็มากิน กิน กิน แล้วก็กลับ แถมไม่พอ.....ห่อกลับไปทานบ้านด้วย เพราะได้ยินเขาพูดกับคนทำเครป ว่า เก็บใส่ตู้เย็นกินพรุ่งนี้ได้ไหม และคำพูดที่ว่า เจ้าของบ้านเขารวย ..เฮ้อ..จริงเจ้าของบ้านไม่ได้ร่ำรวยอะไร เพียงแต่เขาเพิ่ง ได้กำไรชีวิตจากการทำงานอันแสนยาวนาน  ร่ำรวยด้วยน้ำใจต่างหาก ดูท่านมีความสุขกับการให้จริงๆ ให้โดยที่ไม่หวังผลตอบแทน ท่านน่ารักมาก จะมีคนต่างชาติสักกี่คนจะคิดทำแบบนี้ ...........ขอบคุณวันเวลาที่พบปะผู้คนที่ดี และมีน้ำใจ............. สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ......