"ฮันนี่.!!!..มานี่เร็ว.."
"โฮ่งโฮ่ง..โฮ่งโฮ่ง" ฮันนี่วิ่งมาตามเสียงเรียกของหม่ามี๊อย่างรวดเร็ว
"ฮันนี่..วันนี้หม่ามี๊จะสอนให้ฮันนี่กระโดดข้ามรั้วนะลูกนะ"
"โฮ่ง.!!??"
"อ่ะ ฮันนี่ไปอยู่นอกรั้วก่อน แล้วกระโดดเข้ามาอย่างนี้นะลูก" ว่าแล้วหม่ามี๊ก็จับน้อง Chapter โยนออกไปนอกรั้ว แล้วเรียก Chapter เข้าบ้าน
"น้อง Chap..เอ๊าโด๊ดด.!!!" น้อง chap. ก็ดีเหลือหลาย กระโดดข้ามรั้วมาอย่างสวยงาม
"ฟิ้ววว..ตุ๊บ!"
"เอ้า..ฮันนี่ทำอย่างน้อง Chap. ซิลูก"
"โฮ่งโฮ่ง..โฮ่งโฮ่ง" ว่าแล้วฮันนี่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม เอาแต่เห่า
"ทางนี้ลูก ทางนี้.. กระโดดเข้ารั้วทางนี้" หม่ามี๊ออกเสียงเชียร์สุดฤทธิ์ให้ฮันนี่กระโดดเข้ามาให้ได้
"แป่ววว..วว!!!" ฮันนี่ยังยืนอยู่ที่เดิม
"อ้าว! ก็กระโดดซิลูก"
"โฮ่งโฮ่ง..โฮ่งโฮ่ง"
".........." หม่ามี๊ได้แต่ยืนเท้าสะเอว มองลูกรักอย่างสุดเซ็ง
"อ่ะ..เอางี้" ว่าแล้วหม่ามี๊ก็ออกไปอุ้มหมาตัวเขื่อง หนักแค่ยี่สิบฟ่าฟ่า อย่างทุลักทุเล โดยการจับขาหน้าพาดขอบรั้ว แล้วก็จับขาหลัง ดันก้นให้กระโดด
"เอ๊า..ฮึ๊บ.!!!"
"ไชโยสำเร็จแล้ว..!!" หม่ามี๊ดีใจกระโดดตัวลอย ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1
"ดีมากจ๊ะ.. จำไว้นะ กระโดดแบบนี้นะลูก"
"เอ๊า..ออกไปใหม่ ทำแบบเมื่อกี้อีกนะลูก"
"โฮ่งโฮ่ง..โฮ่งโฮ่ง"
"เอ๊า..โด๊ดดด.."
"โฮ่งโฮ่ง..โฮ่งโฮ่ง" (แป่ววว.วว) ยัยฮันนี่ตัวแสบ ยืนเห่าอยู่ที่เดิม ไม่ยอมกระโดดสักที
.....เวลาผ่านไป ครึ่งชั่วโมง..... สองแม่ลูกก็ยังปล้ำเรื่องกระโดดข้ามรั้ว จนแล้วจนรอด ก็ไม่สำเร็จ
...จนในที่สุด...
“ฮันนี่ ไม่ต้องดงต้องโดดมันแระ อย่าเป็นเลยนะหมาอัจฉริยะหน่ะ ท่าทางลูกคงไม่มีแวว หม่ามี๊ถอดใจแล้วล่ะ" "หม่ามี๊คงไม่มีวาสนามีลูกเป็นอัจฉริยะกับเค้าหร๊อกชาตินี้... เฮ้ออ.....!!!” *-*'

โถ ..โถ
อึ้งงงงงงงค่ะ o_O สงสารน้อง chap และ honey จัง
หันไปหายาหยี .. ยาหยี โดดเร้ววว โดดให้น้องหมาดูหน่อย
อิอิ
สวัสดีค่ะ
มีลูกเนี่ย......ลำบากจังเลยนะ
สวัสดีค่ะ หม่ามี๊
(ต่อค่ะ)ไม่งั้นวันหลังน่ะ ..หากเห็นสาวๆเดินผ่านหน้าบ้าน…แม่เม่อเธอก็ไม่สนละค่ะ โดดข้าม…ออกนอกรั้วไปเลย ถึงตอนนั้นหม่ามี๊จะเสียใจนะคะ…อิ…อิ….
หลานฮัน มาฝึกโดดกับลุงก็ได้ เอาไหม อิอิ ลุงโดดเก่งนะ วันๆไม่ค่อยทำงาน มันแต่เขียนบทละคร เอิ้กๆ
อุ๊ยตาย!....ลืมไปค่ะ เพื่อนคอปเปอร์หลายบ้าน ก็เลยชักจะเลอะเทอะไปหน่อยค่ะ....