และนี่คืออีกประโยชน์หนึ่งของการเขียน blog หากเราต่าง care และ share ซึ่งกันและกัน ก็จะเจอมิตรภาพอย่างที่ดิฉันเจอค่ะ

จากที่เคยเล่าให้หลาย ๆ ท่าน ทราบแล้วว่า ช่วงนี้ ดิฉันมีเดินสาย แนะนำ Communication Platform : share.psu.ac.thร่วมกับทีมงานของกองการเจ้าหน้าที่  ซึ่งผ่านพ้นไปด้วยดีแล้ว 2 วิทยาเขต คือ วิทยาเขตภูเก็ต และวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี

 โดยในระหว่างการเดินทาง แต่ละท่านก็มีกิจกรรมฆ่าเวลาระหว่างนั่งรถ ไม่ว่าจะเป็นนั่งคุยกัน, ดูหนัง,ฟังเพลง, แต่  คุณโอ๋-อโณ
มีกิจกรรมฆ่าเวลาที่น่าทึ่งกว่านั้นค่ะ  นั่นคือ  เธอทำทุกอย่างที่กล่าวข้างต้น หนำซ้ำยังใช้มือให้เป็นประโยชน์ นั่นคือ การถักผ้าพันคอ

0

(โดยเธอแอบเฉลยก่อนแล้วค่ะว่า หนึ่งในสองผืนนั้น จะถักให้ดิฉัน  อิอิ เป็นปลื้ม ค่ะ)

ระหว่างเดินทางใน trip แรก ที่วิทยาเขตภูเก็ต  และใน trip ล่าสุด คือที่ สุราษฏร์ธานี  ทุกวินาที่ที่อยู่บนรถ  มือเธอไม่เคยว่างเลยค่ะ  แม้จะมีบางช่วงที่ไม่มีแสงสว่างสาดส่องเข้ามาในรถ เธอก็ยังขมักเขม้นถักอย่างต่อเนื่อง เพียงเพื่ออยากจะให้เสร็จทันก่อนที่ดิฉันจะลงรถ

02

และแล้วเธอก็ส่งมอบผ้าพันคือผืนงามให้ดิฉันได้ทันก่อนที่จะลงรถจริง ๆ ค่ะ

04  สวยไหมค่ะ

ขอบคุณพี่โอ๋ มาก ๆ ค่ะ สำหรับของขวัญชิ้นนี้ มีค่าทางจิตใจต่อดิฉันมาก ๆ เลยค่ะ 

ดิฉันกับพี่โอ๋  รู้จักกันผ่านทาง http://gotoknow.org ถึงแม้เราจะอยู่ในรั้วพระบิดาเดียวกัน  แต่ก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย เราสนิทกันก่อนที่จะเจอตัวเป็น ๆ กันซะอีกค่ะ

ขอบคุณ gotoknow ขอบคุณที่ทำให้ดิฉันได้เจอกัลยาณมิตรและสิ่งดี ๆ เสมอ

 

และนี่คืออีกประโยชน์หนึ่งของการเขียน blog หากเราต่าง care และ share ซึ่งกันและกัน ก็จะเจอมิตรภาพอย่างที่ดิฉันเจอค่ะ

 

ดิฉันจะเก็บผ้าพันคอผืนนี้ไว้ที่ห้องนอน ไว้พันคอเวลานอน (ไม่กล้าเอามาใช้ฟุ่มเฟือย กลัวจะเลอะค่ะ) และทุกครั้งที่หยิบมาพันคอ อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกค่ะ

ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริง ๆ

เห็นพี่แป๋วสงสัยว่าไอ้เจ้าอุปกรณ์ห่วงกลม ๆ นั่นคืออะไร

เลยเก็บภาพมาฝากเพิ่มเติมอีก 1 ภาพค่ะ

รู้สึกว่า จะคือนิตติ้ง ค่ะ แต่เป็นแบบห่วงกลม ๆ แทนที่จะเป็นแบบไม้ยาว ๆ