เปลี่ยนเรื่องจาก บ้านใหม่ g2k มาหน่อย วันนี้้เตรียมตัวจะไปลาวครับ ผมลงมากรุงเทพฯเมื่อกลางวัน คนแน่นเครื่องบิน โดยเฉพาะฝรั่งที่มีภรรยาเป็นไทยมีนับสิบคู่ทีเดียว  ไม่รู้ว่านัดกันไปไหน น้องนางก็วาดลวดลายสุดฤทธ์ิเหมือนกัน ก็การแต่งเนื้อแต่งตัวของเธอน่ะซี วูบวาบซะไม่เมี๊ยะ... 

เป้าหมายของผมในวันพรุ่งนี้คือ หลวงพระบางและเมืองไชยบุรี ล่องแม่น้ำโขงมาเพื่อจะสำรวจชุมชนริมแม่น้ำโขงครับ ว่ามีความเป็นอยู่อย่างไร และอนาคตหากสร้างเขื่อนแล้วจะส่งผลกระทบอย่างไรบ้าง 

แต่คราวนี้ยังไม่ได้ศึกษาขั้นละเอียด เพียงมาสำรวจเบื้องต้น ก่อนมาผมก็ศึกษาข้อมูลมาบ้าง แต่ก็ยังไม่ลึกซึ้งถึงแก่นเท่าไหร่ เพราะเพิ่มเสร็จงานดงหลวงมาหัวยังอุ่นๆเลยครับ ก็รีบศึกษาเอกสารเขื่อน Xayaburi นี่แหละครับ 

ผมเข้าไปพบวิศวกรโครงการนี้เพื่อขอรับฟังข้อมูลเบื้องต้นทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ก็พบว่า (เขารู้กันมานานแล้วลุง..) ช่วงลำน้ำโขงตั้งแต่รอยต่อกับประเทศจีนลงมาถึงปากแม่น้ำโขงที่ประเทศเวียตนามนั้น ในปี 1994 มีการศึกษาความเป็นไปได้ในการก่อสร้างเขื่อนเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าโดยคณะกรรมการพัฒนาลุ่มน้ำโขงว่ามีสถานที่เหมาะสมจำนวน 9 แห่ง

ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ประเทศลาวและเขมร  รัฐบาลลาวสนับสนุนให้สร้างเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าขายต่างประเทศเกือบทั้งหมด โดยเฉพาะประเทศไทย เพื่อหาเงินเข้าประเทศ โดยรัฐบาลไม่ต้องลงทุนเลย ฯ   

ว่ากันว่าหากมีการสร้า้งเขื่อนในประเทศลาวทั้งหมดจำนวนกระแสไฟฟ้าที่ผลิตได้นั้นมากพอที่ไทยจะขอซื้อเข้ามาใช้โดยไม่จำเป็นต้องสร้า้งโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้าด้วยพลังงานนิวเคลียร์ ดังที่เป็นข่าวอยู่ว่า ประเทศเราถึงเวลาที่จะต้องหยิบโครงการนี้มาศึกษาความเป็นไปได้ครับ

พอดีผู้บันทึกได้เข้าร่วมการสัมมนาวิกฤติการพัฒนาแม่น้ำโขงเมื่อ 1 ปีก่อนที่หนองคาย ก็เอาเอกสารนั้นมาศึกษาด้วย  น่าสนใจมากครับ การพัฒนาแม่น้ำนานาชาติแห่งนี้ มีอะไรเยอะแยะเลยที่ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิตชุมชน  การพัฒนาโครงสรางพื้นฐานนี้ อย่างไรต้องมีผลกระทบแน่  แต่ในประเทศลาวมีการปกครองแบบสังคมนิยม ประชาชนไม่มีสิทธิ์ในที่ดินครับ รัฐเท่านั้นเป็นผู้จัดการ ฯ 

ผู้บันทึกเพียงแต่เอาข้อมูลมาเล่าสู่กันฟัง ไม่เกี่ยวกับความเห็นส่วนตัวนะครับ อิอิ ล่อแหลมเหลือเกิน พับผ่าซิ...