วันนี้ที่รอคอย

   บางสิ่งบางอย่างกำลังจะเปลี่ยนแปลง.. หลายสิ่งหลายอย่างกำลังจะเปลี่ยนตาม

   เริ่มจากพี่ไลท์ พี่ชาย..ที่รัก พี่..ที่เป็นทั้งหัวหน้า..เป็นทั้งพ่อ..เป็นเหมือนเพื่อน ที่สนิทที่สุด ปรึกษาพูดคุยได้ทุกเรื่อง ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว เรื่องเร้นลับ ตลอด9ปีที่ผ่านมา มีน้อยวันมากที่เราไม่ได้คุยกัน มีเพื่อนที่ทำงานหลายคนมักเรียกKPว่าเป็นมือขวาของพี่ไลท์ เราเองก็รู้สึกเช่นนั้นบ้างเหมือนกันและรู้สึกดีใจภูมิใจที่ถูกมองว่าเป็นอย่างนั้น

   คืนวันที่14 ธค.เวลา2ทุ่มกว่าได้รับโทรจากพี่ไลท์ แจ้งข่าวดี "ข่าวดีโว้ย สกลจริงๆโว้ย ชัวร์แล้ว ยังเป็นความลับนะคำสั่งยังไม่ออกนะ อย่าพึ่งบอกใคร"  ดีใจสุดๆ ตัวชามือเย็นอีกแล้วครับ ตื่นเต้นจริงๆ ผมปล่อยข่าวสกลตั้งแต่วันประชุมองค์กรแพทย์แล้วว่า"หมูไปไก่มา" ข่าวก็แพร่ออกไปในเวลาอันรวดเร็ว จนทุกคนไม่รู้ว่าแหล่งข่าวมาจากไหนแน่ ในที่สุดก็ลดความกดดัน เป็นวาจาพระร่วงไปแล้ว

   ผมก็ใช้คำพูดของพี่ไลท์บอกต่อว่า  ความลับนะ อย่าพึ่งบอกใครนะ แป๊บเดียวพวกเราก็รู้ความลับกันหมด

   งานฉลองงานเลี้ยงอย่างน้อยต้องมี3ระดับ กลุ่มคนสนิท กลุ่มงานอายุรกรรม และระดับรพ. เรากำหนดคร่าวๆบ้างแล้ว ว่าตั้งแต่18 ธค.เป็นต้นไปฉลองทุกวันจนถึง4มค.คือวันเดินทางไปส่งที่สกล โดย18-19ธค. กลุ่มคนสนิทเริ่มก่อน กลุ่มงานอายุรกรรมหาวันจัดงานปีใหม่กลุ่มงานไปพร้อมกันเลย โรงพยาบาลน่าจะวันที่3มค.คืนก่อนเดินทาง

   หลายสิ่งจะเกิดการเปลี่ยนตาม เช่นหัวหน้ากลุ่มงานอายุรกรรม รองแพทย์ รองผอก.ด้านต่างๆ ตอนนี้ยังไม่โฟกัส คงจะเห็นภาพค่อยๆชัดขึ้นในวันข้างหน้า

   ตอนนี้ขอแสดงความยินดีอย่างสุดหัวใจกับพี่ไลท์ พี่ชายที่รัก เราร่วมลุ้นโอกาสนี้ด้วยกันมาหลายปี จนกระทั่งมาถึงวันนี้ วันนี้ที่รอคอย ในที่สุด "เมื่อถึงเวลา ดอกไม้ก็บาน"